هیچچیز بیش از عملیات نیروی ویژه ترامپ در ونزوئلا و دستگیری مادورو رئیسجمهور این کشور، توضیحدهنده و بازگوکننده نظم جهان امروز نیست. ترامپ در جزیره فوق لوکس و امنش در Mar A lago در فلوریدا نشسته است و دستور اشغال یک کشور کوچک در منطقه را میدهد و بعد از یک عملیات ضربتی رئیسجمهور ونزوئلا را دستگیر میکند و به کشور آمریکا منتقل میکند و دولتهای اروپایی یا برایش کف میزنند یا سکوت میکنند. مهم نیست که مادورو دیکتاتور بود یا نبود. قطعاً کارنامه خوب و قابل دفاعی نداشت. اما او به اندازه دیکتاتورهای طرفدار آمریکا جنایت نکرده بود. مدارکی که اثبات شده باشد علیه او رو نشده بود. او خواهان مذاکره بر سر تمام مسائل مورد مناقشه با ترامپ شد؛ اما جوابی نگرفت. روشن بود که مسئله ترامپ جرم و جنایت و قاچاق و امثال اینها نبود. بلکه کنارزدن یک مخالف سیاسی بهزور و ارتش و قوه قهریه و چشم داشت به نفت ونزوئلا بود. مادورو و سیستمی که در ونزوئلا ایجاد کرده بود قابلدفاع نیست. اما این را مردم ونزوئلا باید قضاوت کنند نه ترامپ. او بهطورقطع کارنامهای بدتر از خود ترامپ و دستیارانش یا حکام عربستان که عزیزدردانههای ترامپ هستند، و یا دهها دیکتاتور پروآمریکایی دیگر علیه مردمش ندارد. تازه از کی تا حالا ترامپ به قاضیالقضات جهان تبدیل شده است؟ چه کسی او را به چنین منصبی انتخاب کرده است؟ از کی تاکنون ترامپ مدافع حقوق انسانی و مدافع مردم جهان شده است؟ از چه زمانی ایشان انساندوست و دموکرات و…شده است؟ او که کارنامهاش پر است از لجن و تجاوز و تعفن.
به نظم نوین ترامپی خوش آمدید!
به نقل از نشریه انترناسیونال ۱۱۶۲
حزب کمونیست کارگری ایران وب سایت رسمی حزب کمونیست کارگری ایران