حزب کمونیست کارگری ایران وب سایت رسمی حزب کمونیست کارگری ایران
سلام میکنم به همه حاضرین در این نشست و با تشکر از آزاد صلواتی گرامی.
موضوع این کنفرانس “ایران، جنبش کارگری، آزادی فعالیت های سندیکایی و آزادی فعالین کارگری زندانی و زندانیان سیاسی”است. اگر بخواهیم در مورد این موضوعات صحبت کنیم بویژه در مورد جنبش کارگری نمیتوانیم از ایران و اوضاع سیاسی آن حرف نزنیم. ما امروز اینجا جمع شدهایم تا صدای۹۰ میلیون مردم دادخواه ایران باشیم؛صدای دادخواهی دیماه خونین۱۴۰۴.
جمهوری اسلامی حکومتی است که بر پایه سرکوب، اعدام، فقر، تبعیض و کشتار بنا شده است.بیش از چهار دهه است که کارگران، زنان، معلمان، دانشجویان و معترضان را زندانی، شکنجه و اعدام میکند.در دیماه۱۴۰۴، مردم ایران در ادامه انقلاب زن، زندگی، آزادی در بیش از دویست شهر به خیابان آمدند.مردم فریاد زدند:”فقر، فساد، گرونی، میریم تا سرنگونی”، و “مرگ بر دیکتاتور”. آنها خواهان زندگیای انسانی، آزاد و برابر بودند.اما جمهوری اسلامی، که خود را در خطر سقوط میدید، با گلوله به مردم پاسخ داد.
هزاران نفر طی دو روز قتلعام شدند.هزاران نفر دیگر بازداشت و زندانی شدند.اما جامعه دوباره کمر راست کرد و خانوادههای دادخواه رقص عصیان به پا کردند؛ علیه این کشتار و موج سرکوب و اعدام نیز جنبش دادخواهی همچنان ادامه دارد.پیش از این نیز جهان شاهد جنایات بزرگ دیگری بوده است:
سرکوب خونین انقلاب زن، زندگی، آزادی،شلیک موشکبه هواپیمای اوکراینی و کشته شدن ۱۷۶ انسان بیگناه،و قتلعام مردم در ماهشهر.اینها فقط بخشی از پرونده جنایات جمهوری اسلامی است.امروز جان هزاران زندانی سیاسی و معترض در خطر است.
زندانها مملو از کارگران، زنان معترض، دانشجویان، بازنشستگان، معلمان و جوانانی است که برای آزادی و کرامت انسانی به پا خاستهاند.و با این حال، جمهوری اسلامی هنوز عضو سازمان جهانی کار است.این شرمآور است.حکومتی که دستش به خون کارگران و مردم آلوده است، نمیتواند نماینده مردم ایران باشد.
نمایندگان جمهوری اسلامی در سازمان جهانی کار، نمایندگان سرکوب و جنایتاند؛ نه نمایندگان کارگران ایران.
از سوی دیگر، امروز جامعه ایران با یک فاجعه انسانی معیشتی روبهروست.فقر، گرانی، بیکاری و گرسنگی میلیونها انسان را به مرز نابودی کشانده است.سیاستهای جنگافروزانه حکومت اوضاع را به جنگ کشاند. هزاران کارگر در نفت و فولاد و در مراکز مختلف کار خودشان را از دست دادند. و خاموشی اینترنتی به گفته خودشان کار و معیشت ده میلیون را به خطر انداخت. حکومت میخواهد هزینه جنگ، سرکوب و ماشین جنایت خود را از سفره مردم تامین کند.
اما جامعه ایران تسلیم نشده است.اعتراض ادامه دارد.مقاومت ادامه دارد.جنبش”سهشنبههای نه به اعدام” ادامه دارد.مردم ایران همچنان برای آزادی، برابری و رهایی مبارزه میکنند.ما خواهان اخراج فوری جمهوری اسلامی از سازمان جهانی کار و همه نهادهای بینالمللی هستیم.ما خواهان انزوای جهانی این حکومت و محاکمه رهبران آن در دادگاههای بینالمللی هستیم.
در عین حال خواستهای روشن و فوری ما عبارتند از: آزادی فوری و بدون قید و شرط همه زندانیان سیاسی،توقف فوری اعدامها،لغو مجازات اعدام،و دسترسی آزاد مردم ایران به اینترنت.
دوستان!
جمهوری اسلامی امروز در یکی از بحرانیترین و ضعیفترین دورههای حیات خود قرار دارد.
مشروعیتش را در میان مردم از دست داده است.و در برابر جامعهای ایستاده که دیگر حاضر نیست این وضعیت را تحمل کند.مردم ایرانغنیسازی هستهای و موشک بالستیک و نیروهای تروریست نیابتی نمیخواهند،نه فقر،نه حکومت مذهبی،نه سرکوب و اعدام.مردم ایران آزادی میخواهند، برابری میخواهند، زندگی انسانی میخواهند.
مااینجا هستیم تا با صدایی بلند اعلام کنیم: جمهوری اسلامی نماینده مردم ایران نیست.دشمن و قاتل مردم ایران است.امروز حمایت از مبارزات مردم ایران برای آزادی،یک ضرورت فوری انسانی است.جمهوری اسلامی را از سازمان جهانی کار بیرون بیندازید!
زنده باد آزادی،زنده باد برابری،زنده باد انقلاب زن، زندگی، آزادی
