حزب کمونیست کارگری ایران وب سایت رسمی حزب کمونیست کارگری ایران
وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی روز چهارشنبه ششم خرداد هشدار داد که بعد از جنگ اخیر، “برخی کمبودها و گرانیها” در پی فشارهای اقتصادی آمریکا میتواند باعث بروز ناآرامیهای تازه در ایران شود.
تورم افسارگسیخته، نخستین و آشکارترین چهره این بحران است. افزایش بیوقفه قیمت کالاهای اساسی، اجاره مسکن، دارو و خدمات درمانی، سفره میلیونها خانواده را کوچکتر کرده و زندگى میلیونها انسان را به مرز نابودى کشانده است. مردمی که روزگاری دغدغه پیشرفت و رفاه داشتند، اکنون درگیر تأمین ابتداییترین نیازهای زندگیاند.
در این میان، جنگ و سایه تهدیدهای نظامی، اقتصاد کشور را بیش از پیش ناتوان کرده است. قطع گسترده اینترنت نیز ضربهای عمیق بر زندگی اجتماعی و اقتصادی جامعه وارد کرد. اینترنت در ایران تنها ابزاری ارتباطی نبود؛ برای میلیونها نفر، راهی برای کار، آموزش، تجارت و ارتباط با جهان بیرون محسوب میشد. خاموش شدن این پنجره، نهتنها هزاران کسبوکار کوچک را نابود کرد، بلکه احساس انزوا، خشم و بیپناهی را نیز در جامعه گسترش داد.
مردم و بحران سیاسى
از منظر سیاسی، اکثریت مردم، ریشه بحرانهای اقتصادی و اجتماعی را در ساختار سیاسی و بهویژه در ادامه حیات رژیم اسلامى میبینند. در ذهن بخش قابل توجهی از جامعه، گرانی، بیکاری، محدودیتهای اجتماعی و انزوای بینالمللی، دیگر پدیدههایی جدا از سیاست نیستند، بلکه پیامد مستقیم ادامه وضعیت موجود تلقی میشوند.
امروز اکثریت مردم ایران در وضعیتی ایستادهاند که خشم، انتظار و جستجو براى رهایى سه ویژگىاین دورهاند؛ جامعهای که در میان فشار معیشت و بیثباتی، همچنان در جستوجوى کوتاهترین مسیر براى سرنگونى و برونرفت از این تعلیق هست.
بحران اقتصادى و ادامه انقلاب
بىهیچتردیدى میتوان به این سوال که آیا جامعه دوباره براى سرنگونى رژیم خیز بر خواهد داشت، جواب مثبت داد. قطعا هیچ جامعهاى تا ابد با تعلیق سیاسى پیش نمیرود و به یک نقطه تعادل پایدار نیاز دارد.کاملا واضح است که امر سرنگونى رژیم هنوز در دستور کار جامعه و مردم ایران قرار دارد.
آنچه این بار شاید اهمیت ویژهترى داشته باشد این است که آیا احزاب انقلابى، چپ و کمونیست مانند حزب کمونیست کارگرى در سر بزنگاههاى آینده، سکان این جنبش را به دست خواهند گرفت؟ آیا خیز برداشتن به سوى قدرت سیاسى با رهبرى و به پیروزى رساندن جنبش سرنگونى همزمان خواهد شد و یا خیر بار دیگر در یک بحران سیاسى و خیزش دیگر دوباره فرصتها از دست خواهند رفت.
پاسخ به این پرسشها قطعا سؤالات ویژهترى را بر روى میز مبارزان کمونیست قرار خواهد. سؤالاتى که بار دیگر رابطه قدرت سیاسى و تاکتیکها و سبک کار حزب انقلابى را روى میز تکتک این احزاب قرار خواهد داد.
برآمدهاى سیاسى آتى را بدون شک باید با چشم باز نگریست و ویژگیها آن را رصد کرد. قطعا انقلاب آتى برخى از گفتمانهاى جنبش “زن زندگى آزادى” را با خود به همراه خواهد داشت اما آنچه که روشن است قرار گرفتنبیشتر موضوع ویژه چگونگى سرنگونى رژیم در دستور کار آینده این جنبش است.
از سوى دیگر، از هماکنون به موضوع اهمیت حزب انقلابى در به پیروزى رساندن جنبش سرنگونى باید پرداخت و با آمادگى بیشترى به سراغ جنبش سرنگونى رفت. حزب انقلابى باید خود را بهعنوان منشأ اصلى به پیروزى رساندن انقلاب آتى معرفى کند و به عنوان یک آلترناتیو مطرح در مقابل جامعه قرار بگیرد.
براى این امر باید سبک کارهاى تاکنونى را بازنگرى کرد و آرایش حزبى را تغییر داد. براى دوره آتى نیاز به ابتکار عملهایى است که حزب انقلابى در مرکز توجه جامعه قرار دهد. انتخاب حزب انقلابى از سوى جامعه در یزنگاههاى تاریخى ممکن است اما آمادگى حزب و تغییر آرایش کنونى آن این امر را امکانپذیرتر خواهد کرد.
اولین قدم در این راه بدون شک اقدامات عملى براى معرفى حزب در خارج کشور در اذهان عمومى است. تبلیغ جایگاه حزب انقلاب براى به پیروزى رساندن جنبش سرنگونى باید از اقدامات روزانه ما تلقى شود.
در داخل کشور قطعا با محدودیتهای بسیاری روبرو هستیم اما هنوز نشان دادن اهمیت حزب و حزبیت نقطه اتکاى ما براى انتخاب شدن از سوى جامعه میتواند باشد.
بالاخره موضوع سبکِ کار در میان ایرانیان خارج کشور، ارائه تصویر ویژه از حزبی که هم میخواهد و هم میتواند جنبش سرنگونى را به سرانجام برساند، باید به اولویت فعالیت ما تبدیل شود. این خود میتواند نقطه اتکاى مناسبى براى دیده شدن در داخل کشور باشد. حزب کمونیست کارگرى میتواند در خیزش آتى جایگاه ویژهترى پیدا کند اگر از هماکنون به موضوع قدرت سیاسى و سبکِ کارهاى ویژه و دستیابى به آن با اولویت بیشترى بپردازد.
