حزب کمونیست کارگری ایران وب سایت رسمی حزب کمونیست کارگری ایران
یک سوال از کاظم نیکخواه
انترناسیونال: کاظم نیکخواه نزدیک به چهار ماه از کشتار گسترده و تکاندهنده جمهوری اسلامی در دیماه سال گذشته است؛ رویدادی که در مدت کوتاهی به یکی از خونبارترین سرکوبها بدل شد. با وجود ابعاد این جنایت و خشونت کمسابقه آن، واکنش دولتهای غربی- که خود را مدافع حقوق بشر میدانند- در سطحی محدود و کمتر از انتظار باقی ماند. به نظر شما علت این سکوت یا واکنش کمرنگ چیست؟ و برای پیشبرد دادخواهی و پاسخگو کردن عاملان این فاجعه، چه مسیرها و ابزارهایی پیشِ رو قرار دارد؟
کاظم نیکخواه: نکته بسیار مهمی است. دیماه خونین هیچگاه در تاریخ این کشور فراموش نخواهد شد. ما موظفیم و مصممیم که دنیا را علیه حکومت قاتلان اسلامی بسیج کنیم. بایدتمام عاملین و آمرین این قتلعام (آنها که در این جنگ نابود نشدهاند) را به محاکمه کشید. باید جنبش دادخواهی دیماه را سازمان داد و به حرکت در آورد. دیماه خونین زخمی عمیق را بر پیکر جامعه وارد کرد. قلب همه ما مردم را به درد آورد. خشم را در سراسر جامعه آبیاری کرد. تصورش را بکنید! طی دو روز این حکومت ۵۰ هزار نفر از عزیزان مردم، از شهروندانش را با شلیک مستقیم گلوله به قتل رساند! ارقامی از این تکاندهندهتر نیز بیان شده است، چون هیچ امکان بررسی مستقیمی به مردم و خبرنگاران داده نشده است.
کلمات از بیان این درندهخویی عاجزند. نخواهیم گذاشت که جانیان اسلامی حاکم از این جنایت و نسل کشی بیسابقه بی پاسخ در بروند.
جمهوری اسلامی در خیزش دیماه که ادامه انقلاب زن زندگی آزادی بود، سرنگونی حتمی خود را میدید. خودیهایشان هم هنوز ماهها پس از این کشتار تمام خوشحالیشان اینست که سرنگون نشدیم!
امروز یک جامعه ۹۰ میلیونی دادخواه است. جنبش دادخواهی در سراسر جامعه ریشه دوانده است و یک رکن مهم جنبش سرنگونی است. حکومت آنچنان از مردم وحشت دارد که جرات نمیکند اینترنت را باز کند. چون باز شدن اینترنت مردمی را به جهان نشان میدهد که از مرگ خامنهای و لاریجانی و بقیه جلادان سربه نیست شده حاکم، خوشحالند و جشن میگیرند. مردمی را نشان میدهد که خود را برای پایان حکومت جلادان اسلامی آماده و سازماندهی میکنند. در عین حال در برابر این مردم ۹۰ میلیونی، حکومتی را نشان میدهد که ناچار شده است برای عقب راندن مردم، از کشورهای دیگر مزدور وارد کند. حشد الشعبی و فاطمین و زینبیون و امثال این کثافات این روزها در خیابانهای ایران عربدهکشی میکنند و حیدر حیدر میگویند.
بله در برابر این جنایت عظیم و بیسابقه در این قرن، دنیا آنگونه که میبایست، آنگونه که انتظار میرفت، عکسالعمل نشان نداد. قتلعام مردم ایران تحتالشعاع جنگ و بحران غزه و مسائل دیگر قرار گرفت و به درجهای حاشیهای شد. این جای تاسف است. اما با تاکید میگویم که برای ما مردم در ایران این جنایت و کل جنایات حکومت اسلامی، و محاکمه سران چنین حکومتی در صدر است و در صدر خواهد ماند. ما کاری میکنیم که دنیا به این جنایت بازگردد. صداهایی هماکنون از اتحادیههای کارگری و برخی جریانات حقوق بشری در این رابطه به گوش میرسد و این جای خوشحالی است. کارزار ضد اعدام و سرکوب در آوریل که اخیرا به پایان رسید، و کارزارهای دیگری که علیه کشتار و سرکوب و اعدام به جریان افتاده است، سوت تحرکات گسترده جنبش دادخواهی را زده است. اما اینها هنوز کافی نیست.
به شما قول میدهم که فوران جنبش دادخواهی را خیلی زود از داخل ایران شاهد خواهیم بود و بازتاب آن در سطح بین المللی نیز حتمی خواهد بود. دهها و صدها هزار اعضای خانوادهها وبستگان و مردمی که عزیزانشان را از دست دادهاند به حرکت در خواهند آمد. هماکنون صداهایی از داخل ایران شنیده میشود و این شروعی برای فعال شدن یک آتشفشان است. آتشفشان دادخواهی! این جنبش سراسری باید سازمان یابد و آنرا سازمان خواهیم داد. پیش از این جنگ شاهد بودیم که گرامیداشت یاد جانباختگان بر مزار آنها چه اشکال و ابعادی داشت و چگونه خانوادهها و مردم با رقص خشم کل بساط حاکم را به چالش کشیدند. اینها طلیعههای همان فوران عظیم و تاریخی است که اشاره کردم.
کلا اعدام و زندان و دستگیری هیچگاه در تاریخ هیچ حکومت منزوی و منفوری را نجات نداده است و جمهوری اسلامی نیز مستثنا نیست. دیماه خونین در کنار تابستان ۶۷، در کنار سرنگونی هواپیمای مسافربری اوکراینی، در کنار اعدام هزاران نفر از زندانیان، در کنار جنایات دیگر حکومت قاتلان اسلامی، جایی برای این حکومت در این جامعه جز زباله دان باقی نگذاشته است.
تلاش ما این است که در سطح جهان حکومت اسلامی توسط دولتها بایکوت شود و سفارتخانهها و نهادهایش تعطیل شوند، جنبش دادخواهی در اشکال متنوعی به جریان بیفتد، و صدای مردم دادخواه را وسیعا در جهان بازتاب دهیم.
