حزب کمونیست کارگری ایران وب سایت رسمی حزب کمونیست کارگری ایران
در هفتههای اخیر شاهد رخدادهای مهمی هستیم که نمادی از اوجی تازه در جنبش زن، زندگی، آزادی به شمار میآیند. تجمع مشترک بازنشستگان کرمانشاه در هفتم و دوم دیماه و شکلگیری کارناوالی از همبستگی مردم این شهر، رویدادی معنادار در ادامهٔ همین روند است. نگاهی گذرا به این اتفاقات، تصویر روشنی از اوضاعواحوال کنونی به دست میدهد.
بیستم آبانماه، مراسم خاکسپاری منصور کریمی، فعال کارگری، رزمنده و سوسیالیست، در سنندج برگزار شد؛ مراسمی که با حضور جمعیت بزرگی از مردم و با سرود انترناسیونال بدرقه شد. پس از آن نیز، طی چند روز پیاپی، شاهد پیامهای همبستگی هزاران نفر با پرچمهای سرخ برای ادای احترام به او بودیم.
شانزدهم آذر امسال، دانشجویان این روز را به نام زن، زندگی، آزادی گرامی داشتند و در بیانیهها و سخنرانیهای میدانی خود، بر ضرورت به پیروزی رساندن این جنبش تأکید کردند و هر جا که مقامی از حکومت ظاهر شد، همانجا به صحنهٔ اعتراض دانشجویی تبدیل شد.
مارش هزاران نفرهٔ کارگران ارکان ثالث نفت در تهران و پارس جنوبی در هجدهم و نوزدهم آذرماه، علیه بساط مافیایی پیمانکاران و به چالش کشیدن این ساختار حکومتی در محیطهای کار، نقطه عطفی در جنبش کارگری و در وضعیت سیاسی کل جامعه بود.
شرکت جمعیت بزرگی از مردم در مراسم یادبود خسرو علیکردی، وکیل شجاع و مردمی که مرگش مشکوک بود، و طنینانداز شدن شعارهای «زن، زندگی، آزادی» و «مرگ بر دیکتاتور» در این مراسم در بیست و دوم آذرماه، اپیزود دیگری از اوجگیری این جنبش بود.
پخش مستند “ترانه علیدوستی” ساختهٔ پگاه آهنگرانی و استقبال میلیونی از آن؛ مستندی که ترانه در آن، انقلاب زن، زندگی، آزادی را به تصویر کشید، از مخالفتش با حجاب اجباری و اعدام گفت، از آتشزدن حجاب توسط زنان در این انقلاب و از انفجار خشم جامعهای سخن گفت که سالها آرزویش را داشت. مستندی که صدایش جهانی شد.
و سرانجام اعتصاب سراسری بازار این نبض اقتصاد فلج جمهوری اسلامی علیه انفجار قیمت دلار و کاهش ارزش ریال و گرانیها در تهران و کشیدهشدن دامنهاش به مشهد و چندین شهر دیگر که در جاهایی شعار مرگ بر دیکتاتور سر داده شد و جمعیت معترضین همراه با مردم حاضر در محل با فریاد نترسید، نترسید ما همه با هم هستیم مقابل نیروی سرکوب ایستادند، ما همه با هم هستیم اوضاع سیاسی جامعه را وارد فاز دیگری کرده است و همه اینها نقاط درخشانی هستند که از تداوم قدرتمند و عمیق جنبش زن، زندگی، آزادی و اوج تازهٔ آن حکایت میکنند. بازتاب همین روند را در تجمع مشترک دوم دیماه بازنشستگان کرمانشاه و کارناوال همبستگی مردم این شهر شاهد بودیم.
در دوم و هفتم دیماه بخشهای مختلف بازنشستگان – از جمله بازنشستگان کشوری، تأمین اجتماعی، مخابرات، و بهداشت و درمان تجمعات مشترکی را مقابل صندوق بازنشستگی استان کرمانشاه برگزار کردند. آنان با شعارهای کوبنده علیه فقر، بیتأمینی، چپاول و سرکوب حکومتی، و جهنمی که بر جامعه حاکم شده است، با فریادهای «اتحاد، اتحاد علیه فقر و فساد» و «همبستگی، اتحاد علیه ظلم و فساد» مردم را به همبستگی فرامیخواندند.
در پاسخ به این فراخوان، مردم بسیاری با کفزدن، سوت کشیدن و بوقزدنهای ممتد خودروها، کارناوالی از همبستگی به راه انداختند و با مارشی زیبا، حمایت و همراهی خود را اعلام کردند. هنگامی که شعارهای «اعدام هر یک نفر، نقض حقوق بشر» و «زندانی سیاسی آزاد باید گردد» در خیابان طنینانداز بود، بوقهای ممتد مردم شهر این فضا را به صحنهای پرشور از اعتراض علیه اعدام و سرکوب تبدیل کرد.
تجمعکنندگان شعار میدادند: «غنیسازی زندگی حق مسلم ماست» و بر ایستادگی تا آخر تأکید میکردند؛ و پاسخ آن، همراهی هرچه گستردهتر مردم بود.
بدینگونه، آنچه در این روزها شاهدش بودیم، چهرهای تازه از روند پیشروی انقلاب را پیشِ روی ما قرار داد؛ چهرهای نویدبخش و شورانگیز و اگر آنچه که در کرمانشاه روی داد در همهٔ شهرها تکثیر شود و کارناوالهای اعتراض و همبستگی به طور همزمان در سطح سراسری شکل بگیرند، شاهد یکی از زیباترین انقلابهای جهان خواهیم بود؛ انقلابی که به ریشهها میزند و با فریاد «غنیسازی زندگی حق مسلم ماست» و «زن، زندگی، آزادی»، از همین امروز سوسیالیسم را فریاد میزند.
به نقل از نشریه انترناسیونال ۱۱۶۱
