اخیراً سازمان مدیریت بحران شهر تهران، طرحی به نام “کوله زندگی” یا ” کیف بقا” و همه چیز برای سه روز زندهماندن را رونمایی کرده است.
به گزارش گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد؛ “تهران، شهری است با ۱۷ مخاطره کلیدی؛ از زلزله و سیل گرفته تا موج گرما و تهدیدات سایبری. شهری که نفسهایش گاهی در هوای آلوده بند میآید، زمینش ترک میخورد و سقف خانههایش با لرزشی فرومیریزد. حالا سازمان مدیریت بحران شهر تهران، طرحی را رونمایی کرده که میتواند در صورت بروز شرایط خطیر برای سه روز «زندگی در بحران» را ممکن کند.”
تهدیدات سایبری نیز بیان دیگری از تهدیدات خطراتی است که نتیجه مستقیم جنگافروزیهای حکومت است. از جمله یک مثالشان در معرفی این طرح اشاره به تجربه جنگ دوازدهروزه اخیر و غیبت زیرساختهای مقابله با شرایط جنگی است. مینویسند: ” شرایط جنگی، نشان داد که بقا، فقط به یک تصمیم ساده وابسته است: آمادهبودن. همان روزها بود که بسیاری از تهرانیها، یک کولهپشتی ضروری از خانه بیرون میبردند، برای روز مبادا. حالا این تجربه، در قالب «کوله زندگی» بازآفرینی شده تا دیگر کسی در دل بحران، بیپناه نماند.”.
این تفاسیر لب و اساس طرح “کوله زندگی” و اهداف پشت آن را بیان میکند. اینجا هم باز حرفشان این است که اگر آسیبی از جنگ به مردم وارد شد، خود آنها تقصیرکارند چرا که “کوله زندگی” برای زندهماندن را نداشتند و آماده نبودند. درحالیکه یک تجربه درخشان مردم در کوران دوازده روز جنگ جمهوری اسلامی با اسرائیل تشکیل گروههای همیاری و ایجاد صفی متحد در برابر حکومت جنگافروز است. مردمی که با شعاردهیهای شبانه فریاد خشم خود را علیه حکومت و جنایاتش بلند کردند و امروز این جنایتکاران با چنین تصویری و رونمایی چنین طرحی با زبانی الکن میخواهند ذهن جامعه را آماده بحرانآفرینیهای جنگیشان کنند.
اما محتوای طرح چیست؟ طبق گفتهها “کوله بقا” ۷۱ قلم ضروری از غذا و دارو گرفته تا کمکهای اولیه و وسایل بهداشتی برای سه روز (۷۲ ساعت) دوامآوردن یک خانواده سهنفره، با هزینه ۵ تا ۷ میلیون در دل حادثه را در بر میگیرد.
در مقابل این طرح واکنشهای اعتراضی بسیاری را شاهد بودیم و وقتی طراحان مفتخور و جنایتکار آن نگرانیها و خشم مردم را دیدند، نصیری رئیس سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران فوراً مجبور به توضیح شد و نوشت: “مخاطرات طبیعی و انسانی در همه کشورها وجود دارد. وجود یک کیف آماده با وسایل ضروری، اقدامی مسئولانه و پیشگیرانه است، نه نشانهای از وقوع قریبالوقوع بحران.”
در پاسخ به این طرح و تفاسیرش مردم گفتند که حکومت میخواهد هزینه جنگافروزیها و بحرانهای متعاقب آن برای جامعه را باز بر گرده خود ما تحمیل کند.
بدین ترتیب طرح “کوله زندگی” ، طرح یک حکومت جنگافروز و بحرانآفرین است که بیشرمانه از بقای مردم در دل بحران آنهم فقط برای سه روز زندهماندن صحبت میکند. طرح حکومتی در حال سقوط است که بقایش را در جنگافروزی و بحرانآفرینی برای مردم میبینید. حکومتی مافیایی و چپاولگر که جوابی برای بحران معیشتی که برای کل جامعه ایجاد کرده و حتی آب و برق و زندگی را از مردم گرفته است، ندارد و میخواهد در پرتو فضای جنگی فریاد زن زندگی آزادی را خفه کند.
مردم به ظرفیت جنایتکارانه حکومت مافیایی جمهوری اسلامی واقفاند. میدانند که رجزخوانیهای جنگافروزانه آن با دمیدن بر تبلیغات ناسیونالیستی و ملی و در کنار آن تشدید سرکوبگریها و افزایش اعدامها تمهیداتی برای عقب زدن مبارزات جامعه است. از همین رو مردم مقابلش ایستادهاند. طرح “کوله زندگی” را هم باید در همین راستا دید.
بعلاوه اینکه مردم همینالان در بحران همهجانبهای زندگی میکنند. بحران گرانی و معیشتی زندگی میلیونها مردم را به نابودی کشانده است. گرانی بیداد میکند. گزارشات دولتی از افزایش ۵۰ تا هفتاددرصدی قیمت کالاهای اساسی خبر میدهد. حتی نان را هم گران کردهاند. بحران آب، زندگی و معیشت کل جامعه را به نابودی کشانده است. مردم تشنه آباند و دام و کشت و زندگی خود را از دست میدهند. بیآبی، درمان و بهداشت را به خطر انداخته است. رودخانه پشت رودخانه به خشکی کشیده میشود و صحنه تهنشست اجساد ماهیان و فرونشست زمین زیر پای مردم تأسفبار است. از سوی دیگر بحران برق نیز زندگی کل جامعه را فلج شده است. بسیاری از مراکز تولیدی از جمله صنایع فولاد به تعطیلی کشیده شده است. نانوایان و رانندگان و کشاورزان و بخشهای بسیاری از مردم کار و معیشتشان به خطر افتاده است و اعتراضات علیه قطعیهای آب و برق دارد سراسری میشود. بسیاری از شهرکهای صنعتی به حرکت درآمدهاند و همه این بلایا در حالی بر سر مردم آمده که امسال شهرهای بسیاری از ایران خصوصاً در جنوب از جمله گرمترین نقاط جهان نامبرده شدهاند. در چنین جهنمی مردم خشمگین و معترضاند. در چنین شرایطی حکومت وقیح و جنایتکار جمهوری اسلامی طرح کوله زندگی (کیف بقا) را رونمایی میکند.
در برابر بحران آب و برق حرف مردم این است که هزینه این جنگ و جنگافروزیهای حکومت، هزینه سنگین نظامی و سلاحهای کشتارجمعی و تسلیحات هستهای همهوهمه از جیب ما مردم پرداخت شده و نتیجهاش کشیدهشدن معیشت ما کارگران و همه ما مردم به قعر نابودی است. آب برق زندگی حق مسلم ماست.
به دنبال آتشبس پس از جنگ دوازدهروزه نیز بیانیههای اعتراضی مردمی کیفرخواست روشنی علیه جنگافروزیهای حکومت بود. بیانیههایی که با فریاد آتشبس تمام شد، اما جنگ ما بر سر معیشت پایان ندارد پاسخ روشنی به حکومت جنگافروز حاکم و تأکیدی بر تداوم انقلاب بود.
مردم در بیانیههایشان فریاد زدند و گفتند ما که سالها در صفوف مبارزات شفاف و مطالبهگر خود زندگی را فریاد زدهایم، اجازه نخواهیم داد، بر آوار اقتدار پوشالی حاکم، دوباره خونمان را در شیشه کنند و رساتر از هر وقت فریاد اعتراض خود را علیه هر نوع سیاست جنگافروزانه حکومت بلند کردند. مردم ما با صدای رسا اعلام کرده و گفتند که ما سلاحهای کشتارجمعی و تسلیحات هستهای و موشکی نمیخواهیم. جنگ و کشتار نمیخواهیم و بر داشتن رفاه ماندگار تأکید کردند. “نه جنگ میخوایم نه کشتار، رفاه میخوایم ماندگار”، یک شعار کف خیابانی بازنشستگان در تجمعاتشان است. مردم با شعار “دروغ میگین آمریکاست، دشمن ما همینجاست” در برابر سیاست غربستیزانه حکومت که مستقیماً سفره آنها را نشانه میرود، ایستاده و بر تداوم مبارزاتشان تأکید میکنند.
سخن آخر اینکه در مقابل جنگافروزیهای حکومت و طرحهایی از نوع “کوله زندگی”، مردم ایستادهاند و خشمگینانه میگویند که اگر موشکباران و بمباران شد، این کوله چه نجاتی برای ماست و با فریاد شعارهای “غنیسازی زندگی حق مسلم ماست”، “جنگافروزی را رها کن، فکری به حال ما کن” حکومت جنگافروز حاکم را در کف خیابان به چالش میکشند و اینها همه پلاتفرم مبارزاتی همین امروز مردم است. مردمی که همین امروز هم چنین کولهای برای بقا ندارند و در برابر بحران آب، بحران برق و بحران معیشتی، شعار ” آب، برق، زندگی، حق مسلم ماست ” را فریاد میزنند و زندگی یک محور مهم “زن زندگی آزادی برای به پیروزی رساندن انقلابی است که ناتمام مانده است.
به نقل از نشریه انترناسیونال ۱۱۴۰
حزب کمونیست کارگری ایران وب سایت رسمی حزب کمونیست کارگری ایران