“تعداد اعدامها، قصاص را که یک حکم نورانی است زیر سوال برده!“
جواد لاریجانی
اعدام تنها تشعشع حکم نورانی قصاص نیست. سنگسار و قطع دست و پا و چشم در آوردن هم از جمله نورافشانیهای دیگر قصاص است. در مورد سنگسار، اساسا در اثر مبارزات و اعتراضات گسترده نظیر کمپین جهانی دفاع از سکینه آشتیانی، عقب نشستند و حالا هم زیر فشار جنبش علیه اعدام ناگزیر شده اند از کاهش تعداد اعدامها سخن بگویند اما ماهیت جنایتکارانه قصاص و سیستم قضائی عهد دقیانوسی جمهوری اسلامی با این نوع عقب نشینی ها تغییر نمیکند. خانه از پای بست ویران است. در جمهوری اسلامی فلسفه قضا، عدالت و قضاوت، دادگاهها، جرمها و شیوه اثبات جرم، و سیستم کیفری تماما بر اساس قصاص، یعنی انتقامجوئی عشیرتی در جوامع بدوی و پدر سالار در ۱۴۰۰ سال قبل، بنا شده است. در سیستم قضائی جمهوری اسلامی بیگناهان به اتهاماتی که جزء حقوق شخصی افراد است و در هیچ جامعه متمدنی جرم محسوب نمیشود – نظیر رابطه خارج از ازدواج، همجنسگرائی، بیحجابی، رقص و شادی در ملاء عام و غیره- دستگیر میشوند، در دادگاههائی که با ابتدائی ترین اصول دادرسی و اثبات جرم مغایر است محاکمه میشوند و به مجازاتهائی – نظیر تعزیر و شلاق و سنگسار و اعدام و قطع اعضای بدن و غیره- محکوم میشوند که خود ازمصادیق بدترین نوع شکنجه اند. بر مزایای این سیستم نورانی باید فرو دستی و بیحقوقی علنی و رسمی زن و افراد منسوب به مذاهب دیگر را نیز افزود. آنچه از “حکم نورانی قصاص” ساطع میشود تبعیض و بیعدالتی و جنایت است و بس. این سیستم قضائی را باید به موزه عصر توحش سپرد.
۱۹ مه ۱۶
حزب کمونیست کارگری ایران وب سایت رسمی حزب کمونیست کارگری ایران