کنفرانس پیمان اقدام جهانی آوریل

توضیح: روز ۹ مه ۲۰۲۶، کنفرانسی با عنوان “پیمان اقدام جهانی آوریل” از سوی دبیرخانه “اقدام جهانی آوریل” برگزار شد. این کنفرانس در ادامهٔ اقدام جهانی آوریل برگزار شد؛ کارزاری که از ۱۱ تا ۲۶ آوریل، با برگزاری برنامه‌های اعتراضی در ۱۴ کشور و ۳۵ شهر جهان، تلاش کرد توجه جامعهٔ جهانی را به تشدید سرکوب در ایران، در سایهٔ جنگ، جلب کند.

در فراخوان “اقدام جهانی آوریل” ــ که از حمایت بیش از ۱۷۵ نهاد، سازمان مدنی و سیاسی، از جمله مهم‌ترین احزاب سیاسی مخالف جمهوری اسلامی برخوردار بود ــ بر سه خواست اصلی تأکید شده بود: “توقف اعدام‌ها و لغو مجازات مرگ”، “آزادی زندانیان سیاسی و معترضان بازداشت‌شده” و “تضمین دسترسی مردم ایران به اینترنت آزاد و بین‌المللی”.

همچنین، دست‌کم ده تشکل و جمع از داخل ایران نیز از این حرکت جهانی حمایت کرده بودند.

در این کنفرانس، نمایندگان نزدیک به ۷۰ نهاد، سازمان، شبکه و حزب سیاسی سخنرانی کردند یا با ارسال پیام‌هایی، حمایت خود را از این اقدام جهانی اعلام کردند. این کنفرانس به مدت شش ساعت ادامه داشت.

در این کنفرانس، اصغر کریمی از جانب حزب کمونیست کارگری ایران سخنرانی کرد.

در پایان کنفرانس، میثاق یا پیمانی قرائت شد که تاکنون به امضای ۱۱۴ نهاد، سازمان و حزب سیاسی رسیده است. پیمانی که خواستار لغو مجازات اعدام و برچیده شدن بساط جرم سیاسی و زندانی سیاسی برای امروز و فردای ایران است.

خاطر نشان کنیم که جمعی از خانواده‌های دادخواه از داخل ایران نیز این پیمان را امضا کرده‌اند.

متن پیمان آوریل

ایران: امروز، فردا،همیشه،

نه به اعدام، نه به زندان سیاسی!

ما امضاء کنندگان این پیمان اعلام میکنیم که متحدانه و با تمام قوا علیه هر حکم و اجرای اعدام توسط جمهوری اسلامی به هر جرم و بهانه ای باشد، مبارزه میکنیم و برای قطع فوری اعدام ها در ایران پیگیرانه میکوشیم.

ما اعلام میکنیم اعدام مجازاتی شنیع و ضد بشری، ابزار سرکوب و دیکتاتوری و قتل عمد حکومتی است؛ ضروری است هر شکل و صورت آن بدون استثناء و برای همیشه و در هر شرایطی الغا گردد. ایران آینده بی‌ دار است. 

ما امضاء کنندگان همچنین پیمان می‌بندیم که متحد و یکصدا برای آزادی فوری همه زندانیان سیاسی و عقیدتی که در بیدادگاه‌های جمهوری اسلامی اسیر هستند، مستقل از عقیده و گرایش سیاسی آنان، مجدانه مبارزه کنیم. همه زندانیان سیاسی و عقیدتی، همه دستگیرشدگان به بهانه‌های مختلف باید فورا و بی قید و شرط آزاد شوند.

ما برچیده شدن بساط جرم سیاسی و زندان سیاسی  را امری ضروری و لازم برای جامعه می‌دانیم. هیچ‌کس نباید به دلیل عقیده یا بیان خود، شرکت در تجمع، اعتراض و اعتصاب، سازمان‌یابی در یک حزب سیاسی یا هر تشکل دیگری، داشتن شیوه زندگی متفاوت با حاکمیت، نقد مقدسات ملی و مذهبی، گرایش جنسی یا تعلقات اتنیکی، مورد تعقیب، محرومیت یا زندان قرار گیرد.

آزادی بی‌قید و شرط عقیده و بیان، مطبوعات، اجتماعات، تظاهرات، اعتصاب، تشکل‌یابی و تحزب، از حقوق پایه‌ای و بنیادین همه شهروندان در  ایرانِ فردا است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *