اتفاقاتی در متن و حاشیه هشتادمین مجمع‌عمومی سازمان ملل- مهران محبی

یک روز قبل از شروع اجلاس سالانه سازمان ملل در نیویورک، بریتانیا، کانادا و استرالیا و پرتغال کشور مستقل فلسطین را به رسمیت شناختند و به دنبال آن در صحن مجمع‌عمومی سازمان ملل، فرانسه، بلژیک و لوکزامبورگ و مالت و چند کشور دیگر با اعلام به‌رسمیت‌شناسی کشور فلسطین آمار مدافعان تشکیل کشور فلسطین در میان ۱۹۳ کشور عضو سازمان ملل را به ۱۵۱ کشور افزایش دادند.

این اقدامات فشرده کشورهای عضو سازمان ملل برای به‌رسمیت‌شناختن کشور مستقل فلسطین در حاشیه و متن هشتادمین نشست سالانه سازمان ملل، به دنبال سیر به‌رسمیت‌شناختن فلسطین طی مدت دو سال، از زمان حمله تروریستی حماس به اسرائیل و جنایات و پاک‌سازی قومی آن در غزه صورت‌گرفته است. این به‌رسمیت‌شناختن‌ها گامی مثبت در راستای پایان‌دادن به جنگ و کشتار مردم غزه توسط دولت اسرائیل است. جنایاتی وحشیانه که به بهانه ازبین‌بردن تروریست‌های حماس بی‌امان انجام‌گرفته و همچنان ادامه دارد.

امروز حدود دو میلیون انسان بی‌دفاع غزه قربانی یک جنگ ارتجاعی میان دو جریان تروریستی اسلامی به سرکردگی جمهوری اسلامی و تروریسم دولت راست‌گرا و نژادپرست اسرائیل است. تنها راه خلاصی این مردم از جهنمی که در آن گرفتار شده‌اند، تشکیل کشور مستقل فلسطین در کنار کشور اسرائیل است. روندی که از دو سال پیش با به رسمیت شناخته‌شدن کشور فلسطین شروع شده و همچنان در جریان است می‌تواند هم دست جمهوری اسلامی و تروریسم وابسته‌اش را از دخالت در فلسطین و در سرنوشت مردمش و هم دست دولت اسرائیل برای اجرای طرح “اسرائیل بزرگ” از طریق الحاق مناطق فلسطینی‌نشین به سرزمین تحت حاکمیت فعلی خود را قطع کند. این اتفاق همچنین می‌تواند در نهایت به یک دشمنی دیرینه و فاجعه کنونی پایان دهد.

اتفاق دیگر این بود که بعد از گذشت ۶۰ سال از انزوای بین‌المللی سوریه، احمد الشرع رئیس دولت موقت در اجلاس سالانه سازمان ملل حضور پیدا می‌کند و در حاشیه آن مورد استقبال ترامپ قرار گیرد و قرار است نتانیاهو با او و با میانجی‌گری ترامپ یک پیمان امنیتی را امضا کند. بنا بر گزارش چند روز پیش آکسیوس، دولت اسرائیل چند هفته قبل این طرح امنیتی را به دولت موقت سوریه پیشنهاد داده است که یکی از مفاد آن حفظ کریدور هوایی از طریق سوریه به ایران برای سهولت در انجام حملات احتمالی اسرائیل به جمهوری اسلامی است. به‌این‌ترتیب سوریه که تا یک سال پیش پایگاه و محل استقرار اصلی سپاه قدس و کریدور انتقال نیرو و جنگ‌افزار و پول به تروریست‌های حماس و حزب‌الله و غیره بوده حالا نه‌تنها به‌طورکلی از نفوذ جمهوری اسلامی خارج شده، بلکه قرار است به متحد دشمن اصلی‌اش تبدیل شود. ازدست‌رفتن سوریه برای جمهوری اسلامی دیگر تنها یک شکست استراتژیکی نیست، بلکه در شرایط پیش رو می‌تواند تهدیدی جدید برای موجودیتش باشد.

ترامپ هم بعد از سخنرانی‌اش در سازمان ملل به طور جمعی با سران دولت‌های عربی و اسلامی غیر از جمهوری اسلامی دیدار کرد که حتماً موضوع “امنیت” منطقه‌ای و مقابله با خطر جمهوری اسلامی از رئوس آن دیدار بوده است. پاکستان و عربستان سعودی نیز چند روز قبل از شروع مجمع‌عمومی سازمان ملل پیمان امنیتی مشترکی را امضا کردند که بیشتر از آنکه برای پیشگیری از نقض قوانین بین‌المللی توسط اسرائیل باشد – مانند آنچه که نسبت به قطر انجام داد و به مقر تروریست‌های حماس حمله نظامی کرد – برای حفظ امنیت خود در برابر اقدامات تروریستی و حملات جمهوری اسلامی در واکنش به حملات نظامی اسرائیل و آمریکا علیه خود بر سر موضوعات هسته‌ای و موشکی و حمایت از تروریست‌های اسلامی است.

در مجموع می‌شود گفت که حاصل سیاسی هشتادمین نشست مجمع‌عمومی سازمان ملل، فشار جهانی و به‌ویژه کشورهای اروپایی بر دولت اسرائیل و ترامپ به‌عنوان حامی پاک‌سازی قومی و جنایت جنگی نتانیاهو علیه مردم غزه بود – هرچند بیشترشان همچنان خود را حامی اسرائیل می‌دانند – و همچنین انعقاد پیمان‌های جدید امنیتی و تحکیم پیمان‌ها و وعده‌های امنیتی پیشین منطقه‌ای و بین‌المللی علیه ماجراجویی‌ها و جنگ‌افروزی‌های جمهوری اسلامی و تصویر شدن انزوای حکومت اسلامی در یک قاب قابل‌رؤیت برای هر انسانی در هر گوشه‌ای از جهان بود.

جدا از فشارهای بی‌سابقه‌ای که بر جمهوری اسلامی وارد آمد و یک انزوای مطلق بین‌المللی و درماندگی محض دررابطه‌با موضوعات مورد مناقشه‌اش با غرب و آمریکا برایش رقم خورد، دیگر اتفاقی که هشتادمین مجمع‌عمومی سازمان ملل را با نشست‌های پیشین طی هشتاد سال گذشته متفاوت کرد، تغییر نگرش دولت‌های عضو آن نسبت به مردم فلسطین و به طور مشخص به مردم غزه و جنایاتی که توسط اسرائیل علیهشان انجام می‌گیرد و اقدام سیاسی گسترده دولت‌ها علیه اسرائیل است که غیرمستقیم دولت ترامپ را هم شامل می‌شود.

فشارها علیه جمهوری اسلامی و رسوایی کم‌سابقه‌ای که نصیب جمهوری اسلامی شد قابل‌انتظار بود. پزشکیان مثل همیشه که در مجامع بین‌المللی درماندگی و استیصال رژیمش را نمایندگی می‌کند، در هشتادمین نشست سالانه سازمان ملل هم همین وظیفه را داشت و به نمایش گذاشت و نتوانست هیچ کاری برای به تعویق‌انداختن فعال‌سازی مکانیسم ماشه انجام دهد. اما به‌رسمیت‌شناسی کشور فلسطینی و حمایت از طرح دو کشوری توسط کشورهای مهم اروپایی و کانادا و استرالیا نشان داد که اعتراضات مردم جوامع پیشرفته علیه مماشات دولت‌هایشان با دولت اسرائیل می‌تواند حکومت‌ها را حداقل ناچار به تغییر رویکرد و اقدام سیاسی نسبت به اسرائیل و ترامپ حامی آن کند.

آنچه که در هشتادمین مجمع‌عمومی سازمان ملل و در حاشیه آن در سطح بین‌المللی به نفع مردم فلسطین و پایان نسل‌کشی و خونریزی در غزه از طریق به‌رسمیت‌شناسی کشور مستقل فلسطین اتفاق افتاد را باید به‌حساب مبارزات متحدانه مردم متمدن و انسان‌دوست جهان علیه نسل‌کشی در غزه و دست‌درازی تروریسم اسلامی و تروریسم دولتی اسرائیل بر زندگی و جان آن مردم دانست. مردمی که در روزهای اخیر شهرهای بزرگ جهان را به صحنه ای برای ابراز مخالفت آشکار خود با نسل‌کشی که در غزه در جریان است و علیه دولت اسرائیل تبدیل کردند. این انسان‌های شریف بار دیگر امید به کمپ انسانیت و بشریت متمدن را در دلهای جهانیان زنده کردند.

به نقل از نشریه انترناسیونال ۱۱۴۸

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *