حزب کمونیست کارگری ایران وب سایت رسمی حزب کمونیست کارگری ایران
اخیراً رسانه اجتماعی ایکس (توییتر سابق) با معرفی یک قابلیت تازه که امکان نمایش “آی پی” و موقعیت مکانی کاربران را فراهم میکند، باعث افشای استفاده مقامات و مهرههای سیاسی، نظامی و امنیتی رژیم از اینترنت با استفاده از سیمکارتهایی موسوم به “سیمکارت سفید” بدون نیاز به فیلترشکن شده است.
اگرچه استفاده از اینترنت توسط سران حکومت و سرداران و مهرههای سرکوبگر موضوع تازهای از نظر افکار عمومی حداقل در سطح داخلی نیست؛ ولی افشاگری ایکس این موضوع را هم برای جامعه و هم برای خود جمهوری اسلامی که در نقطه مقابل یکدیگر هستند، وارد مرحله تازهای کرده است. برای جمهوری اسلامی به یک بحران سیاسی تبدیل شده و برای مردم نیز دلیل مستند و مدلل دیگری برای افزایش فشار خود بر رژیم فراهم نموده است. همه مردم از زمانی که اینترنت در ایران محدود و فیلتر شده است میدانند که فیلترکردن اینترنت در شرایط عادی و بستن کامل آن در زمانهای برآمدهای اعتراضی و خیزشهای انقلابی فقط برای از دسترس مردم خارجکردنش بوده و خود حکومتیها در همه حال بدون هیچ محدودیتی به اینترنت پرسرعت دسترسی داشتهاند. و باتوجهبه گزارشات و اطلاعاتی که معترضان بازداشت شده در زمان بازجوییها و شکنجهها از میزان اطلاعات نیروهای اطلاعاتی دررابطهبا مسائل شخصی خود بعد از آزادیشان رسانهای کردهاند، دیگر برای کسی پوشیده نیست که حتی رده پایینترین مهرهها و مزدوران دستگاههای امنیتی و بازجو خبرنگاران وابسته به وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه در زمان خیزشها مجهز به اینترنت پرسرعت و آزاد بوده و از آن طریق اطلاعات مربوط به معترضان شناسایی شده را به مراکز خود ارسال میکردهاند.
بعلاوه خود سران رژیم هم استفاده خود از اینترنت بدون محدودیت را در هیچ دورهای انکار نکردهاند. خامنهای بارها بر ضرورت مدیریت اینترنت به سران حکومتی هشدار داده و خواسته است که اجازه ندهند فضای مجازی به دست دشمن (مردم) بیفتد و همین حالا هم فضای مجازی را به میدان جنگ تعبیر میکند.
کاملا واضح است که منظور خامنهای از دشمن، مردم و منظورش از میدان جنگ دررابطهبا فضای مجازی همان فضای کلی سیاسی جامعه است که بخشی از آن را اینترنت و فضای مجازی تشکیل میدهد. در دو طرف این میدان جنگ دو اردوی دشمن یکی جمهوری اسلامی و دیگری مردم جامعه در دو سوی آن قرار گرفته و هر یک برای عقب راندن و به تسلیم کشاندن اردوی مقابل میجنگد و این تعبیر خامنهای از فضای مجازی تا آنجا که به رابطه جامعه با جمهوری اسلامی مربوط میشود، کاملا درست است. فضای مجازی دهها سال است که به یکی از میدانهای مهم نبرد میان رژیم و مردم تبدیل شده است. دهها سال است که مردم سرنگونیطلب ایران از اینترنت برای دستیابی به اطلاعات و اخبار مرتبط با اوضاع سیاسی و فضای اعتراضی جامعه علیه جمهوری اسلامی استفاده میکنند و بهعنوان ابزاری کارآمد برای سازماندهی مبارزات خود مخصوصاً در جریان خیزشهای انقلابی آن را بکار میگیرند؛ بنابراین وقتی که خامنهای میگوید فضای مجازی میدان جنگ است و نباید به دست دشمن بیفتد، خود معتبرترین سند اعتراف حکومت به استفاده سران و مزدوران رژیم از اینترنت آزاد در زمانهایی مانند خیزشهای ۹۸ و ۱۴۰۱ و جنگ ۱۲ روزه است که اینترنت را به طور کامل بر روی مردم بستند.
مردم همه این تجارب را دارند و تردیدی نداشتهاند که سران و مزدوران جمهوری اسلامی همیشه اینترنت با بالاترین کیفیت در دسترسشان بوده و هر زمان رژیم توسط مردم به لبه سرنگونی سوق داده شده است، این میدان جنگ (فضای مجازی) را با قطع اینترنت از دست مردم گرفتهاند. ولی آنچه را که مردم بهیقین نمیدانستند، نحوه و روش استفاده از اینترنت نامحدود و بدون نیاز به فیلترشکن توسط حکومتیان و وابستگان آنها بود و اسناد و مدارک قابلارائه برای اثبات واقعیت به افکار عمومی نداشتند.
حالا در نتیجه این افشاگری ایکس موضوع مرتبط با استفاده حکومتیها از اینترنت بدون فیلتر با اسناد و مدارک معتبر اثبات شده و رژیم را با یک رسوایی جدید بینالمللی مواجه کرده است که به جامعه امکان دیگری میدهد تا صدای اعتراضش را بلندتر و صفوف جنبش سرنگونیطلبانه خود را همبستهتر کند.
به این خاطر افشاگری ایکس برای جمهوری اسلامی در سطح داخلی به یک بحران سیاسی تبدیل شده و چند روز است که مقامات حکومتی وحشتزده و سراسیمه در تقلای به خیال خود جمعکردن رسوایی بینالمللی و آب بر آتش خشم مردم ریختن هستند. ناچار شدهاند اعتراف کنند که همه سران و مهرههای سیاسی و نظامی و امنیتی و نمایندگان مجلس نه حالا، بلکه در دوران دولتهای پیشین که به دهها سال پیش بر میگردد هم از سیمکارتهای سفید استفاده میکردهاند. اما میدانند که اعترافکردن کافی نیست و باید به خیال خودشان برای کاستن از خشم مردم، متهمان و مجرمانی از میان خود را معرفی کنند. ازاینرو چند روز است که بر سروکله همدیگر میکوبند و یکدیگر را به بهرهگیری رانتی از اینترنت متهم میکنند. به یکدیگر اتهام ریاکاری و دورویی میزنند. یکی میگوید فلانی و فلانیها درعینحال که خواهان فیلترینگ اینترنت برای مردم بودند، خود از سیمکارتهای سفید استفاده میکردهاند. یکی خواستار لغو سیمکارتهای سفید مسئولان میشود، دیگری شفافتر به وجود مافیای فیلترینگ و کاسبان فروش فیلترشکن اعتراف میکند و بهموازات این اعترافات، با یک عوامفریبی دیگر تلاش میکنند جامعه را فریب دهند و از خشم مردم بکاهند. عوامفریبی جدید و بیحاصلشان این است که اقدام به فروش سیمکارتهای سفید از طریق سایت “دیوار” (سایت آگهی عمومی فروش کالای وابسته به سپاه) به قیمت ۴۰ میلیون تومان کردهاند. ظاهراً این تنها طرح از روی درماندگیشان برای پاسخگویی به افکار عمومی است تا ثابت کنند که این سیمکارتها فقط مخصوص سران و عوامل حکومتی نیستند و هر آدم پولداری میتواند از آن بهره ببرد. میخواهند جنبه اصلی و مهم سیاسی و امنیتی فیلترینگ اینترنت را به یک موضوع اقتصادی و بهزعم خودشان طبقاتی صرف تقلیل دهند.
معلوم است که فیلترینگ اینترنت، مافیای اینترنت و کاسبیهای کلان و نجومی فروش فیلترشکن را مانند هر کالای دیگری در اقتصاد مافیایی و رانتی بر محور خود ایجاد میکند و این از ویژگیهای نظامهای دیکتاتوری و سرکوبگر بیثباتی مانند جمهوری اسلامی برای ایجاد انگیزه در باندهای مافیایی در حلقهزدن بهدور دیکتاتور است.
اما اینترنت در ایران قبل از هر ویژگی اقتصادیای که در دنیای مدرن امروزی داشته باشد، برای جمهوری اسلامی یک ابزار امنیتی برای مقابله با نارضایتیها و سرکوب اعتراضات داخلی است و برای جامعه هم ابزاری برای سازماندهی مبارزات علیه رژیم است.
جامعه حالا یک حقانیت دیگر با حمایتی جهانی برای تعرض بیشتر و ناتوان کردن حکومت از بستن اینترنت به روی مردم دارد.
به نقل از نشریه انترناسیونال ۱۱۵۷
