ردپای جمهوری اسلامی از ونزوئلا تا لهستان- مهران محبی

انهدام یک قایق حامل مواد مخدر متعلق به ونزوئلا در دریای کارائیب توسط آمریکا سرآغاز یک تنش جدید در روابط دو کشور شده است. دولت ونزوئلا در پاسخ به این اقدام آمریکا دو هواپیمای جنگنده را بر فراز یک ناو آمریکایی به پرواز درآورده که باعث واکنش هشدار از سوی وزارت دفاع آمریکا شد. هم‌زمان با هشدار وزارت دفاع آمریکا به دولت ونزوئلا بابت نزدیک‌کردن جنگنده‌هایش به ناو آمریکایی، روزنامه “میامی هرالد” از ایالت فلوریدا هم از اعلام آمادگی ونزوئلا برای به‌کارگیری پهپادهای ساخت جمهوری اسلامی در برابر حملات احتمالی امریکا نوشته بود.

دولت ونزوئلا به رهبری “نیکلاس مادورو” از سال‌ها قبل با جمهوری اسلامی روابط نزدیک و همکاری‌های سیاسی، اقتصادی (از نوع قاچاق برای دورزدن تحریم‌های آمریکا) داشته و در نقل‌وانتقال سلاح به گروه‌های تروریستی حامی جمهوری اسلامی و قاچاق مواد مخدر برای تأمین نیازهای مالی حزب‌الله و حماس و غیره، مکان و مأمن و در نهایت معبر قابل اطمینانی بوده است. نقل‌وانتقالاتی که به مقصد آمریکا انجام می‌گرفته و این واقعیتی نیست که آمریکا تا حالا از آن بی‌خبر بوده باشد، اما حمله به قایق حامل مواد مخدر متعلق به کارتل مواد مخدر دولت “نیکلاس مادورو” موضوع تازه‌ای است که باید موردتوجه قرار گیرد.

جمهوری اسلامی که مدت‌هاست در منطقه خاورمیانه مانند گذشته توان ناامن‌سازی را ندارد و قاچاقچیانش یعنی همان تروریست‌های نیابتی‌اش دیگر نمی‌توانند مواد مخدر قاچاق کنند، برای جبران این ناتوان‌مندی، بیشتر از گذشته بر ونزوئلا که پایگاه اصلی باند تبهکار و قاچاق بین‌المللی “ترن د آراگوا” است، متمرکز شده است. به میان کشیده‌شدن موضوع پهپادها و جنگ‌افزارهای موشکی در درگیری‌های نظامی احتمالی میان آمریکا و یک کشور آمریکای لاتین در نزدیکی آمریکا می‌تواند بخشی از ادامه سیاست‌های جنگ‌افروزانه و ناامن‌سازی خارج از مرزها توسط جمهوری اسلامی در شرایط جدید و برای کاستن از فشارهای غرب و آمریکا بر سر مسائل هسته‌ای و موشکی و حمایت از تروریسم اسلامی باشد.

استفاده روسیه از پهپادهای جمهوری اسلامی در تجاوز به حریم هوایی لهستان نیز می‌تواند بخشاً برآورده‌کننده انتظار جمهوری اسلامی در مناقشاتش با غرب باشد که از جهاتی در همسویی با روسیه قرار گرفته است. دولت روسیه و در رأس آن پوتین نیز که چند سال است با غرب و ناتو بر سر تجاوز نظامی به اوکراین درگیر است و در نتیجه فرسایشی شدن جنگ با اوکراین و تحریم‌های اقتصادی‌ای که غرب و آمریکا بر علیهش اعمال کرده‌اند با بحران‌های اقتصادی و بین‌المللی مواجه شده در افکار عمومی داخلی به‌خاطر عدم دسترسی به موفقیت قابل‌توجهی، موقعیت مناسبی ندارد.

تجاوز پهپادی روسیه به آسمان لهستان که به ادعای روسیه به‌قصد حمله به مرکز اصلی تدارکات تسلیحات ناتو به اوکراین انجام‌گرفته، یک روز بعد از حمله اسرائیل به سران حماس در دوحه قطر صورت‌گرفته است و می‌شود آن را واکنشی مشابه حمله نظامی آمریکا بعد از حمله ۱۱ سپتامبر القاعده و حمله اخیر اسرائیل به مقر حماس در قطر به‌حساب آورد. روسیه هم می‌خواهد بگوید که اگر آمریکا و غرب، اوکراین را به پذیرش خواست‌هایش مجبور نکنند، می‌تواند دامنه جنگ را به کشورهای اروپایی عضو ناتو بکشاند و از این طریق مرحمی بر زخم بحران سیاسی و داخلی خود بگذارد. تا آنجا که به موضع خود روسیه با غرب بر سر جنگ با اوکراین و نتایج آن مربوط می‌شود، بحثی است که باید جداگانه به آن پرداخته شود. اما استفاده از پهپادهای جمهوری اسلامی در این حمله مشخص و در چنین شرایطی برای جمهوری اسلامی اقدامی نمایشی است تا به غرب و آمریکا سیگنال بدهد که رژیم حاکم بر ایران همچنان و حتی در صورت فعال‌شدن مکانیسم ماشه و وقوع مجدد حمله نظامی ظرفیت ناامن‌سازی یا حداقل کمک به ناامن‌سازی در سطح بین‌المللی از طریق در اختیار قراردادن امکانات و جنگ‌افزارهای پهپادی و موشکی‌اش به دولت‌هایی مانند روسیه و ونزوئلا را دارد.

جمهوری اسلامی که فقط دو هفته فرصت دارد تا تسلیم شود یا بازگشت همه تحریم‌های سازمان ملل و مجدداً جنگ را به جان بخرد، به چنین تحرکاتی که ردپایی در آن داشته باشد برای وادار نمودن غرب و آمریکا به حداقل، به تعویق‌انداختن فعال‌سازی مکانیسم ماشه و جنگ احتمالی نیاز دارد. اگر چه همواره و طی سال‌ها روش ماجراجویی و ناامن‌سازی‌های منطقه‌ای و بین‌المللی برای جمهوری اسلامی یک اصل و استراتژی برای باج‌گیری از غرب بوده، اما حالا باوجودآنکه بخش اعظم و اساسی توان تروریستی‌اش را ازدست‌داده، شدیداً از هر روزنه‌ای برای قدرت‌نمایی و مقابله با غرب استفاده می‌کند. رژیم که از نظر مالی و اقتصادی در بن‌بست است و نمی‌تواند پول کافی برای تروریست‌هایش در منطقه از طریق فروش نفت قاچاق و فروش و ترانزیت مواد مخدر از کانال‌های گذشته به اروپا تأمین کند، حالا کارتل‌های قاچاق مواد مخدر در آمریکای لاتین و به طور مشخص کارتل‌های تحت حمایت دولت ونزوئلا را به‌عنوان آخرین مسیر باقی‌مانده در مقابل خود یافته است.

ولی این مسیر هم به‌زودی توسط آمریکا مسدود خواهد شد و دولت ونزوئلا به‌خاطر جمهوری اسلامی علی‌رغم اینکه طی سال‌های گذشته امکانات مالی و اقتصادی گزافی در ازای کمک‌رسانی به تروریست‌های اسلامی در زمینه لجستیکی و نظامی برای اقدامات تروریستی در منطقه آمریکای جنوبی علیه منافع آمریکا، نصیبش شده است، حاضر به پذیرش ریسک‌های خطرناکی که ممکن است به ضرر خودش تمام شود، نخواهد شد. همین چند روز گذشته به دنبال اعلام اعزام هواپیماهای جنگنده برای مقابله با تهدیدات ونزوئلا توسط ترامپ، مادورو بلافاصله اعلام عقب‌نشینی کرد و خواستار پرهیز آمریکا از راه‌انداختن جنگ در منطقه کارائیب شد.

جمهوری اسلامی کاملاً در بن‌بست بقا قرار گرفته و دیگر هیچ دولت و حکومتی که تا دیروز متحد بین‌المللی‌اش به‌حساب می‌آمد، حاضر به پذیرش ریسک‌های ناشی از قرارگرفتن در کنار آن نیست.

حکومت اسلامی به آخر خط رسیده و شانسی برای بقا ندارد. این واقعیت را حتی دوستان و متحدان تا دیروزش هم قبول کرده‌اند. آن‌ها هم به این نتیجه رسیده‌اند که جمهوری اسلامی نه در سطح بین‌المللی و نه در درون جامعه ایران، ثبات و استقامت و مشروعیتی ندارد.

به نقل از نشریه انترناسیونال ۱۱۴۶

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *