حزب کمونیست کارگری ایران وب سایت رسمی حزب کمونیست کارگری ایران
پیام پلنوم ۶۰ کمیته مرکزی حزب کمونیست کارگری ایران
به یاد سمیه رشیدی که در قتلگاه زندان قرچک جان باخت
سمیه رشیدی، کارگر خیاطی که به جرم شرکت در انقلاب زن زندگی آزادی و شعارنویسی دستگیر شده بود را آنقدر شکنجه کردند و او را به تمارض متهم کردند و به بیماریاش اهمیت ندادند که در روز ۳ مهر ۱۴۰۴ جان باخت و نامش در کنار نام دهها زندانی سیاسی دیگر چون بهنام محجوبی، بکتاش آبتین، جواد روحی، وحید صیادینصیری، عادل کیانپور، هدی صابر، اکبر محمدی و شاهرخ زمانی در پرونده قتلهای خاموش جمهوری اسلامی به ثبت رسید.
آنچه بر سمیه گذشت، داستان قتل خاموش زندانیان توسط جانیان اسلامی در زندانهاست که همچنان جریان دارد. سمیه آخرین مورد از قتل خاموش زندانیان است؛ اما پایان آن نیست. شکنجه جسمی و روحی، محرومیت از دارو و درمان، شرایط غیربهداشتی و اسفناک زندانها، تجاوز به زندانی، تحریک زندانیان خطرناک علیه زندانیان سیاسی و انواع فشارهای دیگر، شیوههای جنایتکارانه حکومت در قبال زندانیان سیاسی و برای ارعاب جامعه و عقب زدن جامعه از اعتراض و مبارزه است.
قتل سمیه با موجی از اعتراض در زندانها و بیرون زندانها پاسخ گرفته است. این اعتراضات باید گستردهتر شود و حزب کمونیست کارگری تلاش میکند صدای این اعتراضات در سطح جهان باشد. حکومت اسلامی بهخاطر همه جنایاتش باید در سطح جهان بایکوت شود و سران آن در دادگاههای مردمی و بینالمللی به محاکمه کشیده شوند. سرنگونی جمهوری اسلامی تنها راه پایاندادن به این چرخه جنایت و کشتار است.
جانباختن سمیه عزیز را به خانواده وی و به همگان تسلیت میگوییم و با یک دقیقه سکوت یادش را گرامی میداریم.
پلنوم ۶۰ کمیته مرکزی حزب کمونیست کارگری ایران
۱۲ مهرماه ۱۴۰۴، ۴ اکتبر ۲۰۲۵
بیانیه پلنوم ۶۰ کمیته مرکزی حزب کمونیست کارگری ایران علیه اعدام
میتوانیم و باید اعدام در ایران را متوقف کنیم!
اعدام مجازات نیست، قتل عمد و از پیش طراحی شده حکومتی است. در ایران، اعدام از این هم فراتر است؛ ابزار مستقیم سرکوب و ارعاب جامعه، ابزار پاکسازی مذهبی و عقیدتی، ابزار نسلکشی و مصداق جنایت علیه بشریت است. هرگاه و هرجا حکومت در تنگناست و در حلقه اعتراض مردم قرار میگیرد، تعداد اعدامها افزایش مییابد. امسال، جمهوری اسلامی که یکی از سختترین سالها را داشت، فیالحال از مرز هزار اعدام یعنی کشتار روزانه تقریباً سه نفر گذشته و رکورد سیسال گذشته را شکسته است.
هراندازه حکومت اسلامی حاکم بر ایران رژیم اعدام و آدمکشی است، جامعه ایران و بهویژه جنبش انقلابی زن زندگی آزادی جاری در آن ضد اعدام و جنایت دولتی و طرفدار زندگی است. بهجرئت میتوان گفت که جنبش علیه اعدام در ایران یکی از فعالترین و گستردهترین جنبشهای ضد اعدام در منطقه و جهان است. بیش از یک سال است که زندانیان در دهها زندان سراسر کشور در یک حرکت بیسابقه هر سهشنبه علیه اعدام دست به اعتصاب میزنند. این “سهشنبههای نه به اعدام” مورد حمایت وسیع اقشار مختلف جامعه از معلمان و کارگران تا هنرمندان و ورزشکاران قرار گرفته است. در ایران یک جنبش وسیع دادخواهی در جوشوخروش دائمی است که یک مسئله اصلیاش توقف اعدامها و به دادگاه کشاندن همه سران جمهوری اسلامی و دستاندرکاران هزاران و هزاران اعدام در طول حیات ننگین این رژیم است. هم اکنون خواست اعدام نکنید همچون خواستهای رفاهی و آزادی زندانیان سیاسی، به خواست اعتراضات وسیعی که روزانه جریان دارد تبدیل شده است. تا کنون در شهرهای مختلف کردستان و همچنین در سمیرم علیه اعدام اعتصاب عمومی برپا شده است. در خارج کشور نیز ایرانیان ساکن دهها شهر بزرگ جهان منظما علیه اعدامها به اعتراض برخاستهاند و بسیاری از اتحادیههای کارگری، تشکلهای حقوق بشری، نهادهای بینالمللی و همینطور بعضاً پارلمانها و دولتهای اروپایی با جنبش علیه اعدام در ایران همراهی کردهاند.
چنین جنبشی وسیع و گسترده علیه اعدام در ایران و در بین ایرانیان ساکن خارج کشور به طور بالقوه این ظرفیت را دارد که انجام هر اعدام توسط جمهوری اسلامی را بسیار بیش از گذشته پرهزینه و مخاطرهانگیز کند و سرانجام خاکریز اعدامها را همچون خاکریز حجاب از دست رژیم خارج کند. پلنوم شصت کمیته مرکزی حزب کمونیست کارگری همه فعالین کارگری، معلمان، بازنشستگان، دانشجویی و همه فعالین جنبش انقلابی زن زندگی آزادی را فرامیخواند تا وسیعترین اتحاد علیه اعدام را در سراسر ایران و در خارج کشور شکل دهند. میتوان و باید جنبش سهشنبههای نه به اعدام در ایران را به یک جنبش محبوب و شناخته شده بینالمللی تبدیل کرد. میتوان همه جهان را متقاعد کرد که اعدام در ایران یک اقدام تروریستی جمهوری اسلامی علیه جامعه و مصداق جنایت علیه بشریت است و باید فوراً متوقف گردد.
جمهوری اسلامی در وحشت بقا دستوپا میزند و اعدام آخرین تکیهگاه اوست. بیتردید این رژیم و همه جنایات و اعدامهایش را به موزه وحشت و جنایت تاریخ خواهیم سپرد و با لغو مجازات اعدام به تاریخ قتل حکومتی در ایران پایان خواهیم داد.
کمیته مرکزی حزب کمونیست کارگری ایران
۱۲ مهرماه ۱۴۰۴، ۴ اکتبر ۲۰۲۵
///////////
بیانیه پلنوم ۶۰ کمیته مرکزی حزب کمونیست کارگری ایران در مورد
سیاست فاشیستی اخراج و سرکوب آوارگان افغانستانی توسط جمهوری اسلامی
جمهوری اسلامی در ادامه سیاستهای ضدبشری خود، پس از شکست مفتضحانه در جنگ ۱۲روزه، مهاجرین افغانستانی را با ضرب و شتم و انواع اهانت و بدرفتاری و زیر پا گذاشتن عامدانه کرامت انسانی آنها آماج حمله قرار داد و یک فاجعه انسانی تمامعیار خلق کرد. جانیان حاکم آسیبپذیرترین و بیدفاعترین بخش جامعه، دو میلیون انسان پا در گریز و مستأصل را با اتهامزنی، نفرتپراکنی، پاپوشدوزی و پروندهسازی، با سناریوسازیهای نخنمای جاسوسی و معرفی آنها بهعنوان مسبب مشکلات اقتصادی، همراه با ۸۰ هزار کودک به کمپهای اخراج فاقد ابتداییترین امکانات زیستی و بهداشتی فرستادند. حدود هفت هزار تن از این کودکان بدون سرپرست، بدون همراه و خانواده در مرزهای ناامن رها شدهاند.
در تداوم این سیاست ضدبشری، اخیراً وزارت کشور و استاندار تهران دور دوم اخراجها را تسریع کردهاند. نامنویسی بخش بزرگی از کودکان با پیشینه افغانستانی در مدارس ممنوع گردید و همزمان به سمنها و نهادهای مدافع حقوق کودکان، رسماً ابلاغ گردیده است که تحت هیچ عنوانی به سوادآموزی این کودکان که به دلیل بیشناسنامه بودن بخش اعظم کودکان کار و خیابان و کودکان زبالهگردیاند، نپردازند.
این رفتار فاشیستی نفرتانگیز از سوی بخش وسیعی از جامعه محکوم شده است. فعالان سیاسی و اجتماعی علیه سیاستهای بیشرمانه و فاشیستی جمهوری اسلامی به میدان آمدند انتشار نامهای سرگشاده با امضای بیش از ۱۳۰۰ نفر از فعالین، هنرمندان و روزنامهنگاران و شهروندان ایران در اعتراض به رفتار شرمآور و ضدبشری پناهندهستیزی جمهوری اسلامی روحیه اعتراضی جامعه و حس انساندوستی و همبستگی انسانی در جامعه را به نمایش گذاشت. هشتگها و بیانیههای محکومیت جمهوری اسلامی و انبوهی از همدردی و ابراز تنفر از رفتار شنیع جمهوری اسلامی گواه روشنی بر حس انساندوستی مردمی است که بارها فریاد زدهاند: مرگ بر طالبان چه در کابل چه تهران.
پلنوم ۶۰ کمیته مرکزی حزب کمونیست کارگری، رفتار فاشیستی و نژادپرستانه جمهوری اسلامی علیه افغانستانیهای مقیم ایران را شدیداً محکوم میکند ما قاطعانه اعلام میکنیم که هیچ انسانی غیرمجاز نیست! همه مردم شریف و آزادیخواه را به حمایت فعال از آوارگان افغانستانی فرامیخوانیم. این سیاست تفرقهافکنانه که بخشی از استراتژی بقای حکومت ننگین اسلامی است با قدرت مردمی که انقلاب زن زندگی آزادی را خلق کردهاند، باید تماماً شکست بخورد و خنثی شود. باید همهجا در مقابل برخوردهای غیرانسانی با افغانستانیها ایستاد و به هر شکل ممکن از آنها حمایت کرد، در مدیای اجتماعی باید فضا را علیه فاشیسم ضد افغانستانیها تنگ کرد. این بخشی از مبارزه برای متحدشدن و مقابله با حکومت سرکوبگر اسلامی است.
کمیته مرکزی حزب کمونیست کارگری ایران
۱۳ مهر ۱۴۰۴، ۵ اکتبر ۲۰۲۵
/////////////////////
بیانیه پلنوم ۶۰ کمیته مرکزی حزب کمونیست کارگری
پیرامون چشمانداز توقف کشتار و نسلکشی در غزه
دو سال پس از حمله گروه اسلامی حماس به اسرائیل و کشتار و گروگانگیری صدها تن از شهروندان این کشور، و دو سال پس از لشکرکشی دولت اسرائیل به غزه و دستزدن به بزرگترین نسلکشی و جنایت قرن که نزدیک به ۷۰ هزار نفر را قربانی کرد و درد و رنج و آوارگی را به مردم بیپناه تحمیل کرد، اکنون خبرها حاکی از موافقت حماس و اسرائیل با طرح صلحی است که دولت ترامپ پیشنهاد کرده و آن را سرپرستی میکند. دنیا قطعاً از توقف فوری جنگ استقبال میکند چرا که هر یک روز توقف زودتر این کشتار و آدمکشی بیرحمانه، به معنای نجات دهها نفر از مرگ و نیستی است و علیرغم هر هدفی که طرفین از این طرح و موافقت با آن دارند، باید از توقف این جنایت عظیم قرن اگر به طور واقعی متوقف شود، استقبال کرد.
“قهرمانان صلح” امروز، طراحان و دستاندرکاران اصلی تراژدی و نسلکشی در غزه هستند. نام نتانیاهو که امروز دستور توقف پیشروی ارتش در غزه را صادر کرده، در کنار هیتلر و موسلینی و پینوشه و دیگر جانیان تاریخ ثبت خواهد شد و محاکمه او به جرم جنایت علیه بشریت بیتردید روزی عملی خواهد شد. دولتهای آمریکا طی این دو سال تماماً از جنایات دولت نتانیاهو حمایت و پشتیبانی کردند و با کمکهای نظامی و مالی دستودلبازانه، در این پاکسازی قومی فعالانه سهیم شدند.
تراژدی تکاندهنده و غمانگیز غزه باید بشریت را به جستجوی راهکارهایی برای پیشگیری از تکرار چنین فجایعی مصممتر کند. تا زمانی که نیروهای فاشیستی و ضدبشری و ارتجاعی ای نظیر تروریستهای حماس و حزبالله، و جمهوری اسلامی و دستراستیهای اسرائیل و آمریکا بازیکنان صحنه سیاست باشند، بشریت نمیتواند نفس راحتی بکشد و احساس امنیت کند.
تا آنجا که به بحران فلسطین مربوط میشود، با کوتاهکردن دست نیروهای ارتجاعی اسلامی و فاشیسم اسرائیلی راه برای تحقق راهحل دو کشور مستقل، سکولار و مبتنی بر حقوق برابر فلسطینی اسرائیلی – هموار خواهد شد. تنها در چنین شرایطی، مردم فلسطین و اسرائیل امکان مییابند بهدور از جنگ، خشونت و خونریزی در کنار هم زندگی کنند.
از نظر ما سرنگونی جمهوری اسلامی که در چشمانداز نزدیک جامعه ایران قرار دارد، معادلات سیاسی در منطقه و جهان را دگرگون خواهد کرد. این تحول به زیان راست افراطی در اسرائیل و جنبش تروریسم اسلامی، و به سود آزادی، سکولاریسم، تمدن و انسانیت خواهد بود. حذف جمهوری اسلامی بهعنوان سرمنشأ اسلام سیاسی و یکی از بازیگران اصلی این منازعه، به حذف جریانات افراطی و فاشیستی از صحنه سیاست اسرائیل نیز کمک خواهد کرد و زمینههای جدیدی برای حلوفصل اساسی یکی از قدیمیترین منازعات بینالمللی را فراهم خواهد نمود.
کمیته مرکزی حزب کمونیست کارگری ایران
۵ اکتبر ۲۰۲۵ – ۱۳ مهرماه ۱۴۰۴
////////////
بیانیه پلنوم ۶۰ کمیته مرکزی حزب کمونیست کارگری
سوسیالیسم یا بربریت!
آنچه بر جامعه و مردم ایران حاکم است، بدترین نوع توحش و بربریت سرمایهداری است. فقر و فلاکت کشنده، اعدامهای هر روزه، یکهتازی دستگاه مذهب و خرافه، زندانهایی که پر از عزیزان مردم است، تبعیض و ستمگری بر بخشهای مختلف مردم به بهانههای مختلف، تخریب محیطزیست و تحقیر و سرکوب و ناامنی زندگی عموم مردم. اساس این توحش از سیستم اقتصادیای ناشی میشود که بر استثمار اکثریت مردم توسط اقلیتی یکدرصدی استوار است. در این سیستم مردم اسیر فقر و بیاحترامی و بیاختیاری و ناامنی مداوم هستند. زندگی انسانی در چنین سیستمی بیمعناست. همه چیز زیر سیطره یکمشت دزد و جانی و عقبمانده اسلامی است که ارزشی برای زندگی و جان انسانها قائل نیستند. این وضعیت میتواند و باید از اساس تغییر کند. ما مردم سزاوار زندگی و دنیای بهتری هستیم. زندگی شایسته انسان در این کشور میتواند با انقلاب ما مردم، با دستهای ما مردم، و با اراده ما متحقق شود. قاتلان و اختلاسگران و میلیاردرهایی که با خون کارگران و مردم، و با استثمار و اختلاس و رانتخواری و مصادره و تصاحب ثروتهای عمومی ارتزاق میکنند باید از رأس جامعه تماماً جارو شوند. جامعهای برابر و آزاد و شاد و انسانی ممکن و مبرم و حیاتی است و این نه از بالای سر مردم، بلکه با دستهای خود ما مردم میتواند ایجاد و برپا شود.
برای دستیابی به زندگی مرفه و شاد انسانی باید حکومت غارتگران اسلامی را سرنگون کرد، دست این طفیلیها را از ثروت و امکانات این جامعه کوتاه نمود و نظامی بدون استثمار و بردگی مزدی، بدون فقر و محرومیت، بدون سرکوب و بیحقوقی و بدون دخالت مذهب در زندگی مردم سازمان داد. نظامی با بالاترین سطح رفاه عمومی و مبتنی بر برابری و آزادیهای همهجانبه سیاسی و اجتماعی و عاری از هر گونه تبعیض.
باید ثروتها و سرمایههای افسانهای که در حال حاضر در دست سپاه، بیت رهبری، آستان قدس، بنیاد مستضعفان، نهادهای مذهبی و سایر نهادهای مافیایی است را به طور کامل مصادره کرد و تحت اداره شوراهای مردم و در خدمت رفاه مردم قرار داد. باید دست کلیه استثمارگران را از مؤسسات تولیدی و اقتصادی کوتاه کرد، استثمار را ممنوع نمود و اداره این مؤسسات را به مردم متشکل در شوراها سپرد تا تولید بر اساس نیازمندیهای جامعه سازمان داده شود.
هیچ راه دیگری برای حل معضلات عمیق اقتصادی بهجز نابودی بردگی مزدی و نظام مبتنی بر سود یک اقلیت طفیلی وجود ندارد. ادامه سلطه سرمایهداری در ایران با هر شکل و ظاهری یعنی بربریت، یعنی تداوم فقر و نابرابری، تداوم انواع تبعیضات و ریاضتکشی اقتصادی و چنین نظامی راهی جز سرکوب خشونتبار و بیحقوقی برای اکثریت مردم نخواهد داشت. مردمی که هر روز دست به اعتصاب و اعتراض و خیزش میزنند، منشور و بیانیه منتشر میکنند، شعار میدهند و خواهان غنیسازی زندگی خود هستند اجازه نمیدهند که بار دیگر امکانات این جامعه در اختیار مفتخوران دیگری، این بار بدون ریش و عمامه، قرار گیرد. مردم خواهان پایاندادن به حکومت اقلیت و حکومت آقابالاسر هستند و انقلاب میکنند تا خود اداره تولید و خدمات و اداره سیاسی کشور و اداره همه چیز را خود به دست گیرند تا همه امکانات در خدمت رفاه عموم جامعه قرار گیرد.
سوسیالیسم موردنظر ما، یعنی عملیشدن آرزوهای قلبی و انسانی مردم. سوسیالیسم نظامی است با بالاترین سطح رفاه عمومی، بیشترین آزادیهای سیاسی و اجتماعی و مدنی، عاری از هر نوع تبعیض و نابرابری، با مرزهای باز به روی دنیا و سیاست و جهتگیری مسالمتآمیز در منطقه و در جهان. نظامی مبتنی بر آخرین دستاوردهای علمی، تکنولوژیک، فرهنگی، اجتماعی، فلسفی و هنری جامعه بشری که تاریخا در غرب ریشه دارد نظامی سرشار از شکوفایی، شادی و خوشبختی همگانی، نظامی که با مشارکت عموم مردم و به دستگرفتن قدرت توسط مردم عملی میشود. هیچچیز در دوره پیشرفتهای شگرف علم و تکنولوژی تولید و ارتباطات اجتماعی کنونی، منطقیتر از گام گذاشتن در جهت ریشهکردن کامل فقر و تمام تبعیضات طبقاتی و استثمار و ستمگری نیست. تحقق این امر منوط به آگاهی و باور ما مردم به قدرت خویش و عزم واقعی ما برای دستیابی به زندگی انسانی است که حق بیچون و چرای تکتک انسانهاست.
سرنگون باید جمهوری اسلامی! زندهباد سوسیالیسم!
کمیته مرکزی حزب کمونیست کارگری ایران
۱۳ مهرماه ۱۴۰۴، ۵ اکتبر ۲۰۲۵
///////////////////
بیانیه پلنوم ۶۰ کمیته مرکزی حزب کمونیست کارگری ایران در مورد زندانیان سیاسی
زندانیان سیاسی، صدای اعتراض جامعه
سه سال از قتل حکومتی ژینا (مهسا) امینی و آغاز جنبش انقلابی «زن، زندگی، آزادی» میگذرد. جنبشی که نهتنها خیابانهای ایران را به لرزه درآورد، بلکه افق تازهای بر سیاست جهانی گشود و بدیلی انسانی و رهاییبخش را مطرح کرد: بدیلی که زن، زندگی و آزادی را در مرکز مطالبات اجتماعی قرار داد.
تأثیرات عمیق و ماندگار این جنبش انقلابی در عرصههای مختلف جامعه، در گفتمان عمومی، فضای مجازی، و در اشکال متنوع اعتراضات و مقاومت اجتماعی همچنان ادامه دارد.
از آغاز جنبش «زن، زندگی، آزادی»، جمهوری اسلامی با بهرهگیری از کلیه ابزارهای سرکوب خود، شکنجه، پروندهسازی، تبعید و صدور احکام اعدام، فشار بر زندانیان سیاسی را تشدید کرد. پس از جنگ دوازدهروزه میان جمهوری اسلامی و دولت اسرائیل، این فشارها به دلیل وحشت از گسترش اعتراضات، باز هم شدت بیشتری گرفت.
در چنین شرایطی، زندانها به یکی از مهمترین سنگرهای مقاومت بدل شدهاند. زندانیان سیاسی، باوجود شرایط طاقتفرسا، حملات فیزیکی و روانی، و وخامت اوضاع زندانها، باصلابت و جسارت صدای اعتراض خود را بلند کرده و مردم را به ادامه مبارزه علیه اعدام، فقر، تبعیض و سرکوب فرامیخوانند.
یکی از شاخصترین اشکال این مقاومت، اعتصاب غذای سهشنبههای «نه به اعدام» است که از زندان قزلحصار آغاز شد و تاکنون ۵۲ زندان در سراسر کشور به آن پیوستهاند. این حرکت اعتراضی، به جنبشی سراسری و بیسابقه درون زندانها بدل شده است.
زنان جسور زندان اوین که اکنون به زندان قرچک تبعید شدهاند، نقش برجستهای در این جنبش دارند. آنان نهتنها بخش مهمی از حرکت سهشنبههای «نه به اعدام» هستند، بلکه صدای شکستناپذیر جنبش «زن، زندگی، آزادی» را از دل زندانها به سراسر جهان رساندهاند.
در کنار آنان، خانوادههای زندانیان سیاسی نیز با شجاعت تمام، صدای فرزندان خود و بازتابدهنده خواست جامعه برای آزادی زندانیان سیاسی هستند. امروز، مطالبه آزادی زندانیان سیاسی بیش از هر زمان دیگری در میان مردم مطرح است و جایگاه برجستهای در مبارزات اجتماعی یافته است.
دفاع از زندانیان سیاسی، نهتنها وظیفهای انسانی است، بلکه بخش جداییناپذیر و کلیدی جهت پیشبرد جنبش برای توقف اعدام، تقویت مبارزات مردم علیه تبعیض و بیحقوقی و سرنگونی رژیم اسلامی به شمار میرود. صدای اعتراض شجاعانهٔ زندانیان سیاسی، امروز در سراسر ایران طنینانداز است.
خواست آزادی فوری و بیقیدوشرط تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی، باید به یک مطالبهٔ وسیع و سراسری، و روزمره در جامعه تبدیل شود.
حزب کمونیست کارگری ایران، ضمن درود به زندانیان سیاسی و خانوادههای آنان، بار دیگر بر ضرورت تقویت جنبش برای آزادی زندانیان سیاسی تأکید کرده و اعلام میدارد که از تمام ظرفیتهای خود، چه در داخل کشور و چه در سطح بینالمللی، برای جهانیکردن این خواست و تحقق آزادی فوری و بیقیدوشرط زندانیان سیاسی استفاده خواهد کرد.
کمیته مرکزی حزب کمونیست کارگری ایران
کمیته مرکزی حزب کمونیست کارگری ایران
۱۳ مهرماه ۱۴۰۴، ۵ اکتبر ۲۰۲۵
////////////////////
