از اواخر اسفند ۱۴۰۴، جمهوری اسلامی موج تازهای از اعدامها را شروع کرده و تاکنون حداقل ۱۴ زندانی سیاسی و معترض دیماه را اعدام کرده است. شش تن از این زندانیان، ابوالحسن منتظر، وحید بنیعامریان، محمد تقوی، اکبر دانشورکار، بابک علیپور و پویا قبادی به اتهام «بغی» و عضویت در سازمان مجاهدین اعدام شدند. هفت نفر علی فهیم، محمدامین بیگلری، شاهین واحدپرست کلور، امیرحسین حاتمی، مهدی قاسمی، صالح محمدی و سعید داودی از معترضین دیماه بودند و کورش کیوانی، زندانی دوتابعیتی (ایرانی– سوئدی) بود که به اتهام جاسوسی برای اسرائیل به دار آویخته شد.
اکثر این زندانیان از دسترسی به وکیل محروم بوده و تحت شکنجه مجبور به اعتراف اجباری شده بودند.
این اعدامها در شرایطی صورت میگیرد که هزاران نفر از بازداشتشدگان اعتراضات همچنان در زندانها بهسر میبرند و بسیاری از آنان در خطر صدور و اجرای احکام اعدام قرار دارند. اژهای و دیگر مقامات مختلف حکومت با زبان تهدید و ارعاب گفتهاند که بدون هیچ تخفیفی اعدام میکنند. همزمان جمهوری اسلامی هر روز شمار دیگری از مردم معترض را دستگیر و زندانی میکند.
جمهوری اسلامی در تلاش است شکستهای سیاسی و نظامی و بحرانهای عمیق اجتماعی خود را با اعدام و دستگیری و سرکوب عریان جبران کند. این سیاست نشانه قدرت نیست، بیانگر وحشت جنایتکاران حاکم از خیزش مجدد مردم است.
حزب کمونیست کارگری ایران، ضمن ابراز همدردی با خانوادههای اعدامشدگان، همگان را در داخل و خارج کشور فرامیخواند که برای توقف فوری احکام اعدام، آزادی کلیه زندانیان سیاسی و همه معترضان دستگیرشده و پاسخگویی عاملان این جنایات دست به کار شوند و به هر شکلی که میتوانند به رژیم درمانده جمهوری اسلامی اعتراض کنند. نباید اجازه دهیم قاتلان حاکم بر ایران در فضای جنگی کنونی، جان عزیزان بیشتری را بگیرند. در خارج کشور بویژه میتوان فعالیتهای همه جانبهای از تجمعات اعتراضی تا تماس با نهادهای بینالمللی و سازمانها و نهادهای کارگری و پیشرو و همینطور تماس با دولتها را در دستور گذاشت تا فشار سیاسی موثری برای آزادی زندانیان و پایان دادن به اعدام صورت گیرد. از کلیه احزاب و تشکلها و نهادهای مخالف جمهوری اسلامی انتظار میرود برای یک فعالیت هماهنگ و گسترده به میدان بیایند.
اعدامها باید متوقف شود. کلیه زندانیان سیاسی و معترضین زندانی باید فورا و بیقید و شرط آزاد شوند.
حزب کمونیست کارگری ایران
۱۸ فروردین ۱۴۰۵ – ۷ آوریل ۲۰۲۶
حزب کمونیست کارگری ایران وب سایت رسمی حزب کمونیست کارگری ایران