به دنبال اوجگیری اعتراضات دولت و مجلس برای آرامکردن مردم از افزایش ۴۰ درصد به حقوق کارمندان و بازنشستگان صحبت میکنند. میگویند پیشنهاداتی! در مجلس مطرح شده که ۴۳ درصد به حقوق کارمندانی که زیر ۴۰ میلیون میگیرند ۴۳ درصد افزایش یابد. یک هفته قبل الدنگی به نام محمدجعفر قائمپناه در دفاع از افزایش حقوق ۲۰ درصدی کارمندان گفته بود «اگر ما حقوق کارمند را زیاد کنیم تورم هم دوبرابر شود که هنر نکردیم».
اینها همه وعده است وعدهای که عملی هم شود دردی از فقر غیرقابلتحمل مردم دوا نمیکند. اما اهمیت آن ترس حکومت از به میدان آمدن کارگران و گسترش اعتصابات و اعتراضات است. حکومتها وقتی به سرازیری میافتند بهموازات سرکوب وعده میدهند و حتی امتیازاتی میدهند تا مردم را آرام کنند؛ اما همه تجارب تاریخی نشان داده است که مردم این عقبنشینیها را نشانه قدرت خود، تأثیر مبارزه خود و ضعف حکومت میدانند و مصممتر به میدان میآیند.
در جریان انقلاب ۵۷ حکومت شاه تصور میکرد اگر کمی به کارمندان امتیاز بدهد مردم رضایت میدهند و به خانههایشان برمیگردند. دولت روز ۱۰ دیماه اعلام کر «به کارکنان نفت ماهیانه از چندصد تومان تا ۳۶۰۰ تومان کمکهزینه مسکن پرداخت میکند» و روز ۱۸ مهر اعلام کرد «حقوق کارمندان دولت ۲۵ درصد افزایش مییابد، حقوق بازنشستگان ترمیم میشود و تسهیلاتی در جهت مسکن و غیره به کارمندان داده میشود». مردم این عقبنشینی را نشانه قدرت خود دیدند و اعتصابات و تظاهراتها را گسترش دادند و بالاخره شاه و حکومت فاسد و سرکوبگرش را سرنگون کردند.
عقبنشینی حکومت اسلامی نیز به نتیجه مشابهی خواهد انجامید. حتی ۲۰۰ درصد افزایش حقوق هم به فقر اکثریت جامعه پایان نخواهد داد. مردم آزادی میخواهند. رفاه و عدالت میخواهند. حکومت عقبمانده مذهبی نمیخواهند. اعدام و زندان و شکنجه نمیخواهند. حجاب اجباری و هزاران اجبار دیگر را نمیخواهند. حکومت فاسد و جانی نمیخواهند. علی خامنهای و این مجلس و دولت و بیت و سپاه و هیچ نیروی سرکوب دیگری و هیچ دولت آقابالاسری نمیخواهند. قوانینش را نمیخواهند هیچ جناح و هیچچیزش را نمیخواهند. میخواهند به کل این نظام و بساط سرکوب و چپاول آن برای همیشه پایان دهند و پایان خواهند داد.
به نقل از نشریه انترناسیونال ۱۱۶۲
حزب کمونیست کارگری ایران وب سایت رسمی حزب کمونیست کارگری ایران