قطعنامه در موردرشد گرايش سوسياليستی در حرکتهای اعتراضی مردم و عروج کمونيسم کارگرى

مصوبه کنگره ششم حزب (باتفاق آرا )  –  مه  ٢٠٠٧

١- روند به چپ چرخيدن جامعه که در اسناد کنگره چهار حزب بر آن تاکيد شده بود، اکنون به واقعيت غير قابل انکاری تبديل شده است. اين روند در مبارزات كارگران و بخشهای مختلف مردم هرروز نمود بيشتری پيدا ميكند. انعکاس اين روند را ميتوان در طرح شعارهای سوسياليستی در مبارزات بخشهای مختلف جامعه، کارگران و معلمان، دانشجويان و جنبش آزادی زن، در صدور بيانيه ها و اطلاعيه های ضد سرمايه داری، رواج يافتن سرود انترناسيونال در تجمعات اعتراضی و رواج نقد آشکار سوسياليستی از جامعه توسط رهبران و فعالين جنبش کارگری مشاهده کرد.
روی آوری به ادبيات مارکسيستی در بخش وسيعی ار فعالين سياسی برای شناخت و نقد جامعه موجود، تثبيت روزهای تاريخی چپ نظير ۸ مارس و اول مه و روز جهانی کودک به عنوان روزهای اعتراض قدرتمند کارگران و مردم، و شکل گيری و اظهاروجود علنی طيفی از فعالين و رهبران عملی چپ در جنبش کارگری و ديگر جنبشهای اعتراضی جنبه های بارز ديگری از عرض اندام اجتماعی کمونيسم کارگری در جامعه است.
اين روند مهمترين ويژگی شرايط سياسی ايران در اين دوره در مقايسه با مقطع انقلاب ٥٧ و يک عامل تعيين کننده در شکل دهی به تحولات سياسی آتی است.

٢- شعارها و سياستهای اپوزيسيون راست نظير فدراليسم، نافرمانی مدنی، رفراندوم، تغيير قانون اساسی و توهم نسبت به اصلاح پذيری حکومت و استحاله و تغيير تدريجی وضعيت، همراه با قهرمانان و سخنگويانش بيش از پيش در اعتراضات مردم و در جامعه منزوی و حاشيه ای شده است. اين شرايط از يکسو خود محصول قدرتگيری چپ در جامعه است و از سوی ديگر به نوبه خود زمينه اجتماعی بسط نفوذ بيشتر چپ در جنبش انقلابی را فراهم می آورد.

٣- گسترش نقد و اعتراض سوسياليستی در جنبش کارگری و در اعتراضات اقشار مختلف مردم خود منعکس کننده و ناشی از تشديد قطب بندی طبقاتی در جامعه است. تمايز و اختلاف بين جهتگيريها و مواضع و آلترناتيوهای چپ و راست بر سر مسائل عاجل پيشاروی مردم بيش از پيش آشکار ميشود، و در برابر آلترناتيوهای بورژوائی، شعارها و سياستهای چپ و سوسياليستی بعنوان نه به دنيای وارونه سرمايه داری، نقد راديکال وضع موجود و اعتراض به تبعيض و نابرابری به پرچم مبارزه کارگران و بخشهای مختلف جامعه تبديل ميشود. اين روند خود بروز مشخص تعميق اعتراض و “نه” مردم به وضعيت موجود و زمينه ساز تامين هژمونی سوسياليستی بر جنبش انقلابی برای سرنگونی جمهوری اسلامی است.

٤- رشد سياستها و آرمانهای سوسياليستی در جامعه در پايه ای ترين سطح محصول ثقل سياسی طبقه کارگر در شرايط سياسی ايران، گسترش اعتصابات و مبارزات کارگری در ابعاد گسترده و عروج اجتماعی کمونيسم کارگری در جامعه است. گسترش جنبش کمونيسم کارگری، ديگرجنبشها، جنبش راست پرو غرب و جنبش ملي- اسلامی را در موقعيت ضعيف و تدافعی قرار داده است. اين نيروها در ادامه سياست مذموم شمردن انقلاب و سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی، خطی که امروز جامعه از آن عبور کرده است، اکنون در مورد شبح لنين در جامعه به يکديگر هشدار ميدهند، و با پرچم رنگ باخته دموکراسی طلبی و تبليغات جنگ سردی، به جنگ چپ می آيند. حتی نيروهای چپ غير کارگری واقعيت قدرت اجتماعی گرايش سوسياليستی و کمونيسم کارگری را نميبينند، آنرا انکار ميکنند، و قدرت راست وآلترناتيوها ی راست در جامعه و جنبش سرنگونی را برتر از چپ و يا حد اکثرهم ارز آن قلمداد ميکنند. حزب ما به نمايندگی از جنبش کمونيسم کارگری در مقابل اين تشبثات و تلاشها می ايستد و با تمام قوا برای تعميق و گسترش و بجلو سوق دادن اين گرايش سوسياليستی در جنبش کارگری و در جنبش انقلابی مردم مبارزه ميکند.

٥- حزب کمونيست کارگری در رشد و گسترش افق و شعارهای چپ و سوسياليستی در جنبشهای اعتراضی مردم نقش تعيين کننده ای داشته است. برسميت شناختن و شناساندن جنبش سرنگونی، راديکاليزه کردن اين جنبش، دفاع از آن، تلاش برای هويت دادن و به جلو صحنه آمدن فعالين راديکال و سوسياليست در جنبش های اعتراضی مختلف، کنار زدن موانع از سر راه آن، و تاکيد بر خصلت راديکال و انقلابی آن در دوره پس از شکست دو خرداد يک جزء هميشگی سياست حزب در پيشبرد استراتژی شکل دهی و سازماندهی انقلاب برای سرنگونی جمهوری اسلامی بوده است. و امروز رواج يافتن افق و شعارهای سوسياليستی در جنبش سرنگونی حاکی از حقانيت و موثر بودن اين سياست حزب است.
اين شرايط حزب را در موقعيت اجتماعی منحصر بفرد و مساعدی برای رهبری و سازماندهی انقلاب کارگری در ايران و تصرف قدرت سياسی قرار ميدهد. به سرانجام رساندن اين روند، سرنگونی جمهوری اسلامی و برقراری جمهوری سوسياليستی، به تقويت هرچه بيشتر حزب کمونيست کارگری گره خورده است. حزب همه كارگران و مردم و بويژه فعالين و رهبران جنبش های اعتراضی را به پيوستن به صفوف اين حزب و تقويت اين صف انسانی فرا ميخواند. حزب اعلام ميدارد که به قدرت انقلاب کارگران و اکثريت عظيم مردم ايران که خواهان آزادی و برابری هستند حکومت اسلامی را سرنگون خواهد کرد و جمهوری سوسياليستی، جامعه ای آزاد و برابر و بری از ستم و استثمار را در ايران برقرار خواهد کرد. *