
برکناری مادورو رئیس جمهور ونزوئلا با حمله نظامی آمریکا آغاز دوره تازه ای از سلطه گری دولت آمریکا با توسل به مداخله نظامی بر “حیاط خلوت” آمریکای لاتین است. این حمله بر خلاف ادعاهای دولت ترامپ نه بخاطر دفاع از دموکراسی صورت گرفته است و نه حتی مقابله با کارتلهای مواد مخدر. این واقعیت چنان عیان است که کامالا هریس، سناتورهای چپگرای کنگره آمریکا مثل برنی سندرز و الکساندریا اوکازیو-کورتز، و حتی تیلور گرین نماینده جمهوریخواه اعلام کرده اند که حمله نظامی به ونزوئلا ربطی به ادعای دفاع از دموکراسی و مقابله با کارتلهای مواد مخدر ندارد بلکه هدف ترامپ سلطه بر منابع نفتی ونزوئلا و “ایفای نقش قدرتمند در منطقه” است.
اما اهداف و انگیزه دولت آمریکا هر چه باشد تغییری در این واقعیت نمیدهد که دولت مادورو حکومت سرکوبگری بود که کمترین پایگاه اجتماعی نداشت. او با انتخاباتهائی معماری شده نظیر انتخاباتهای جمهوری اسلامی، با رد صلاحیت مخالفین و صندوقسازی و تقلب، سه دوره رئیس جمهور شد. به گزارش سازمان ملل در دوره زمامداری او بیش از ٩٠٠٠ قتل فراقضائی صورت گرفته است و حدود ٥ میلیون نفر ناگزیر به ترک کشور شده اند. در حالیکه ابر بحران اقتصادی و تورم و گرانی و فلاکت عمومی در ونزوئلا بیداد میکند مادورو و خانواده اش ثروت نجومی اندوخته اند که یک قلم آن ٧٠٠ میلیون دلار در بانکهای غربی بود که بوسیله دولت آمریکا توقیف شد. در سطح بین المللی دولت مادورو در کمپ جمهوری اسلامی و روسیه و چین قرار داشت. مادورو خامنه ای را “یک رهبر با درایت” و رئیسی را “برادر بزرگتر” مینامید و حامی و متحد استراتژیک جمهوری اسلامی بود. ونزوئلا در دوره مادورو مکان امن برای سرمایه گذاریهای جمهوری اسلامی و اعمال نفوذ اسلام سیاسی در منطقه به شمار میرفت.
ازینرو باید گفت در حمله به ونزوئلا “سیاه و سفید” و “خیر و شر” وجود ندارد. نه ترامپ نماینده دموکراسی است و نه مادورو چپ و دموکرات بود. ما اینجا با تقابل یک قدر قدرت فاشیست با یک دیکتاتور جنایتکار مواجه هستیم. اگر مادورو ذره ای مقبولیت و محبوبیت مردمی داشت دولت آمریکا نمیتوانست چنین با سهولت بایک حمله شبه کودتا او و همسرش را دستگیر و از کشور خارج کند. برکناری مادورو مثل برکناری بشار اسد تقابل دو نیروی ارتجاعی است. اهداف دولت آمریکا هر چه باشد در این واقعیت تغییری نمیدهد که دیکتاتوری سرکوبگری که دستش به خون مردم کشورش آلوده است برکنار شده و از این نقطه نظر این امر میتواند زمینه مساعدی برای حضور فعال و گسترش نیروهای چپ و آزادیخواه در آن کشور فراهم آورد.
تا آنجا که به شرایط سیاسی ایران مربوط میشود نیز برکناری مادورو ضربه ای به جمهوری اسلامی است که تلاش میکرد از ونزوئلا بعنوان پایگاه اسلام سیاسی در آمریکای لاتین، بازار سرمایه گذاری آیت الله های میلیاردر و حتی کشور امن و پناهگاهی برای فردای سرنگونی خود استفاده کند. از این نقطه نظر سقوط مادورو، مانند سقوط بشار اسد، راه را برای سرنگونی جمهوری اسلامی بقدرت انقلاب مردم ایران هموار تر میکند.
حمید تقوائی
١٤ دی ١٤٠٤، ٤ ژانویه ٢٠٢٦
حزب کمونیست کارگری ایران وب سایت رسمی حزب کمونیست کارگری ایران