دانشگاه زنده است؛ سازمان‌یافته و متحد علیه حکومت جنایت و سرکوب بایستیم!

امسال ۱۶ آذر در حالی فرا رسید که جمهوری اسلامی در یکی از فرسوده‌ترین و ضعیف‌ترین دوره‌های تاریخی خود قرار گرفته؛ از بحران تمام‌عیار مشروعیت سیاسی گرفته تا انزوای بین‌المللی و سقوط اقتصادی. در چنین وضعیتی، حکومت تلاش دارد تا خشم انباشته جامعه را مهار کند و برای جلوگیری از فوران اعتراضات، دانشگاه‌ها را نیز به فضایی امنیتی‌تر از همیشه تبدیل کرده است.

تشدید فضای امنیتی، تهدید و بازداشت فعالین، تلاش برای کنترل دانشجویان و اعمال مقررات سخت‌گیرانه، تلاشی است برای کنترل جنبشی که می‌داند یکی از اصلی‌ترین نیروهای محرکه ایجاد تغییر در جامعه است. نیرویی که علاوه بر کارنامه درخشانش در جریان انقلاب زن زندگی آزادی، در دل همین فضای سهمگین سرکوب قادر بوده تا در سال‌تحصیلی جدید، در دانشگاه‌های مختلف کشور اعتراضاتی را برپا کند.

در متن چنین شرایطی، شانزده آذر فرصتی به دست می‌دهد تا مبارزین در دانشگاه بار دیگر سازهای‌شان را با هم کوک کنند، چشم‌انداز و افق مشترکی برای دانشجویان ترسیم شود، و گام‌های اساسی برای درهم شکستن قوای سرکوب و بازتعریف انقلابی فضای دانشگاه برداشته شود.

در این راستا و در پاسخ به شرایط کنونی لازم می‌دانیم بر موارد زیر تاکید کنیم:

الف: کنار زدن فضای امنیتی حاکم بر دانشگاه و خلع سلاح قوای سرکوب حکومت، نیازمند مشارکت هر چه بیشتر دانشجویان در شکل‌دهی به فضای اعتراضی و تجدید قوای بدنه زخم‌دیده جنبش دانشجویی است.

ب: فعالین و تشکل‌های جنبش دانشجویی می‌توانند و باید نقش بسزایی در تغییر توازن قوای سیاسی در دانشگاه‌ها و دخیل کردن بدنه دانشجویان در فعالیت‌های اعتراضی ایفا کنند. بخش متشکل هر جنبش، نیروی محرکه و پیشران اعتراضات در آن است.

پ: جمع‌ها، گروه‌ها، تشکل‌ها و شبکه‌های اعتراضی دانشجویان که بسترهای سازماندهی اعتراضی در دانشگاه هستند، باید احیا، تقویت و در مقیاسی بیش از پیش ایجاد شوند. پیوستن دانشجویان جدیدالورود به چنین ظرف‌هایی از محورهای اصلی شرایط کنونی است.

ت: فعالیت‌های اعتراضی کوچک و ابتکارات گروه‌های مبارز دانشجویی، در صورت برخورداری از استمرار کافی می‌تواند هم باعث تکثیر این فعالیت‌ها در میان توده دانشجویان شود و هم زمینه‌ها برای تحقق اقدامات اعتراضی بزرگ‌تر و سراسری‌تر را فراهم کند.

ث: همبستگی و پیوند ارگانیک میان دانشجویان و دیگر بخش‌های جامعه، یکی از محورهای تعیین‌کننده‌ای است که می‌تواند زمینه‌ساز شکل‌گیری اعتصابات و اعتراضات سراسری برای وارد کردن ضربه نهایی بر پیکره حکومت باشد.

ج: بازتاب بین‌المللی صدای دانشجویان در ایران و دخیل کردن تشکل‌ها سازمان و اتحادیه جهانی، یکی از اقدامات مهمی است که در دوره حاضر می‌تواند فشار سرکوب بر دانشجویان را به شکل قابل ملاحظه‌ای کاهش دهد.

جامعه ایران با مجموعه پرشماری از ابربحران‌هایی که جمهوری اسلامی بر سرش آوار کرده، در دوره پیشِ رو آبستن تحولاتی چشمگیر، جنبش‌های توده‌ای و خیزش‌های بزرگ برای سرنگونی حکومت است. در چنین شرایطی است که دانشگاه، این سنگر همیشگی آزادی و برابری و یکی از پرچمداران اصلی انقلاب زن زندگی آزادی، می‌توانند با سازمانیابی، متشکل شدن، حفظ انسجام و فعالیت مستمر، بار دیگر به یکی از مهم‌ترین کانون‌های اعتراضات مردمی بدل شود.

زنده‌باد همبستگی سراسری دانشجویان
نه به اعدام، برای آزادی همه دانشجویان دربند و زندانیان سیاسی
جمهوری اسلامی نابود باید گردد
پیروز باد انقلاب زن زندگی آزادی

سازمان جوانان کمونیست
۱۶ آذر ۱۴۰۴
۷ دسامبر ۲۰۲۵

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *