حزب کمونیست کارگری ایران وب سایت رسمی حزب کمونیست کارگری ایران
یک سؤال از شهلا دانشفر
انترناسیونال: همانطور که از طریق اخبار و اطلاعیههای حزب در جریان هستیم، کارگران ارکان ثالث در ادامه مبارزاتشان بار دیگر بر خواستهای پیشین خود و از جمله حذف پیمانکاران تأکید ورزیدند. ظاهراً این فشارها موجب عکسالعملهایی از جانب برخی چهرههای حکومتی شده است. لطفاً کمی دررابطهبا آخرین تحولات در ارکان ثالث و حواشی پیرامون آن برای خوانندگان ما توضیح دهید.
شهلا دانشفر: فراخوان کارگران شرکتی و ارکان ثالث نفت و گاز با خواست حذف پیمانکاران برای روز نوزدهم آذرماه به تجمع اعتراضی بزرگ در مقابل مجلس اسلامی، نقطه عطفی در اعتراضات کارگران نفت و در کل جنبش کارگری است. در متن فراخوان چنین آمده است:
“پس از رأی ۹۰ درصدی مجلس و وعده ساماندهی، طرح عادلانه حذف پیمانکاران در پیچوخم نهادهای تصمیمگیر، بلاتکلیف مانده است. ما راهکارهای موقت مانند واریز مستقیم حقوق را که تنها ادامه ظلم پیمانکاری است، نمیپذیریم! تنها راهحل، اجرای طرح اولیه مجلس برای حذف کامل واسطهها و امنیت شغلی پایدار است. وقت اقدام است!” و در خاتمه بر اجرای بیکموکاست طرح ساماندهی و حذف پیمانکاران تأکید کرده است.
این فراخوان و اعتراضات اخیر کارگران ارکان ثالث در ۱۰ آبان با بیش از ۲ هزار نفر در تهران و در ۲۰ آبان در پارس جنوبی با چهارهزار نفر همراه با خانواده و با فریاد با شعارهای “توپ، تانک فشفشه، پیمانکار باید حذف بشه”، “پیمانکار نمیخوایم، نمیخوایم” نشانگر عزم راسخ آنان برای حذف بساط مافیایی پیمانکاران است.
اعتراضات کارگران ارکان ثالث در کنار اعتراضات گسترده کارگران رسمی و کارزار اعتصابات ساعتی آنان نفت را به تکان درآورده و به نقطه امیدی در جنبش کارگری تبدیل شده است.
نکته مهم این است که فراخوان نوزدهم آذرماه یک فراخوان ملی خوانده شده و خطاب آن به همه نیروهای شرکتی در سطح کشور است که بیش از نود درصد نیروی کار در کشور را در بر میگیرد. و این قیامی است علیه ساختار سیاسی – اقتصادی حاکم بر نفت که ابعادی فرانفتی هم دارد. قیامی است علیه مافیای دزد حاکم بر نفت و دارودستههای حکومتی و برادران قاچاقچی که کارگران با شعار “فیش حقوقی ما نشان بردگی ماست” علیه این بردگی فریاد میزدند. از همین رو بازتاب گستردهای در جنبش کارگری و در سطح جامعه داشته و آنچنان تکانی در حکومت ایجاد کرده است که بازتاب آن را در گزارش وبسایت حکومتی انرژی پرس تحت عنوان “کارگران ارکان ثالث یا بردگان نفتی؛ آیا صدای سهشنبههای اعتراضی نفت شنیده میشود؟” مشاهده میکنیم.
این گزارش به سابقه تقسیمبندی نیروی کار در صنعت نفت به سه رده رسمی، قراردادی و پیمانی – ساختاری که در دولت رفسنجانی انجام گرفت، اشاره کرده و مینویسد: “موج جدید اعتراضات کارگران ارکان ثالث که در چند ماه اخیر با کارزار “سهشنبههای اعتراضی” در جنوب ایران آغاز شده … اعلام ورشکستگی مدل پیمانکاری در بخش انرژی کشور است؛ مدلی که کارگران آن را “بردهداری نوین” مینامند و مسئولان نیز حالا ناچار شدهاند همین عبارت را بر زبان بیاورند”.
اعلام شکست ساختار پیمانکاری در این گزارش، اعلام شکست این سیاست کلان سیاسی – اقتصادی حکومت است. و این یعنی فتح خاکریز دیگری از حکومت که این بار از سوی کارگران در یک مرکز کلیدی کارگری میرود که تماماً تسخیر شود.
این گزارش به مشکلات کارگران ارکان ثالث و تبدیل آنها به بزرگترین کانون بحران در نفت و یک خطر بالقوه پرداخته و هشدار میدهد: “بیتوجهی به خواستههای اساسی ۱۲۰ هزار کارگر عادلانه نیست، عقلانی نیست و به طور بالقوه خطرناک است.”.
همه این اتفاقات نشانگر جایگاه و اهمیت اعتراضات کارگران ارکان ثالث علیه بساط مافیای پیمانکاران و فراخوان نوزدهم آذرماه آنان است.
بنبست اقتصادی حکومت جامعه را فلج کرده است. حکومت درمانده از اداره جامعه با تعطیلکردن شهرها، چرخه کار و زندگی مردم را مختل کرده است. فقر و بیتامینی و هیولای گرانی بیداد میکند و ابربحرانهای آب و برق، انرژی زندگی مرگباری را برای مردم رقم زده است. ضعف حکومت را همه میبینیم. هراسش را میبینیم. حکومت از ترس اوج دوباره انقلاب، جنونبار بر سرعت ماشین کشتار و جنایتش شدت داده است. با تداوم سیاستهای جنگافروزانه حکومت خطر جنگ همچنان روی سر مردم است.
در مقابل جنبش بر سر معیشت جنبشی اجتماعی در ادامه انقلاب زن، زندگی، آزادی است که طبقه کارگر در صف جلوی آن قرار دارد. در همین هفته شعار زن، زندگی، آزادی در کف خیابان در تجمع مشترک بازنشستگان در کرمانشاه فریاد زده شد. و وقتی به خیابان نگاه میکنیم فعالترین عرصه اعتراضات خیابانی، راهپیماییها و تجمعات گسترده از سوی بخشهای مختلف کارگری از صنعت نفت گرفته تا بازنشستگان تا پرستاران و نانوایان و غیره صورت میگیرند. یک کانون داغ و مهم این اعتراضات نفت است. در متن این شرایط جایگاه و مکان اعتراضات گسترده کارگران در نفت و فراخوان نوزدهم آذرماه کارگران ارکان ثالث و کارگران پیمانی روشنتر میشود.
اتفاقاتی که امروز در نفت شاهدیم، اعتصابات سراسری در این صنعت کلیدی کارگری و در کل جامعه را در چشمانداز نزدیکتری قرار میدهد. و به خیزش دوباره مردمی برای به پیروزی رساندن انقلاب ناتمام خود قدرت میبخشد.
فراخوان من به همه کارگران شاغل در نفت پیوستن وسیع و سراسری به این اعتراض است. تأکید من بر شرکت خانوادههای کارگران و پاسخ مثبت همه کارگران پیمانی به این فراخوان است. و تأکیدم بر حمایت وسیع بخشهای مختلف کارگری و کل جامعه از اعتراضات کارگران در نفت است. بازنشستگان رشت در تجمع خود با فریاد “درود بر کارگر نفت ما، مبارز دلیر و سرسخت ما!” حمایتشان را از کارگران نفت اعلام کردند. این همبستگی را همهجا تکثیر کنیم.
به نقل از نشریه انترناسیونال ۱۱۵۷
