قطعنامه درباره شرایط اضطراری در ایران

مصوب کنگره هشتم حزب (فوریه ٢٠١٢)

١- در دوره بعد از انقلاب ۸۸ بحران سیاسی و اقتصادی جمهوری اسلامی، در بروزات گوناگون آن، از دعوای بین جناحها تا استیصال اقتصادی، از خود افشاگریها و رسوائی های بالاترین مقامات حکومت در رابطه با فساد مالی و دزدی و چپاول و سوء استفاده های میلیارد دلاری تا رابطه پر تنش با غرب و تحریم اقتصادی و تهدیدات نظامی، بمراتب شدت یافته و عمیق تر و حاد تر شده است. از سوی دیگر بیکاری و گرانی و فقر که بطور جهشی و تصاعدی در حال گسترش است توده مردم را بیش از پیش تحت فشار قرار داده و برای اکثریت عظیمی از مردم بمرز غیر قابل تحملی رسیده است. این شرایط، و بر متن آن تنفرو انزجار فزاینده عمومی مردم از رژیم اسلامی، وضعیت سیاسی کاملا ناپایدار، ادامه ناپذیر و انفجار آمیزی را در جامعه ایران بوجود آورده است.

٢- این شرایط ناپایدار و انفجاری میتواند اساسا به دو شکل تعیین تکلیف بشود: به شکل جنگ و کودتا و کلا تحولاتی به ابتکار دولتهای غربی و جناحهائی از رژیم و تغییر مناسبات میان آنها، و یا با رشد اعتراضات کارگری و توده ای و شکل گیری انقلاب و بزیر کشیده شدن جمهوری اسلامی بقدرت انقلاب مردم. احزاب اپوزیسیون بورژوائی نیروی تحقق آلترنانیو اول و حزب کمونیست کارگری در برابر کل کمپ راست، نیروی اصلی و تعیین کننده برای تحقق آلترناتیو دوم است.
٣- احزاب و نیروهای بورژوائی در اپوزیسیون در کشمکش حادی که بین جمهوری اسلامی و دولتهای غربی در جریان است بطور مستقیم و یا غیر مستقیم به نفع یک قطب و در برابر قطب دیگر موضع میگیرند. حمایت رسمی و یا عملی از جمهوری اسلامی بعنوان “قربانی” تحریم اقتصادی و تهدیدات نظامی از یکسو، و دفاع از سیاستهای دولتهای غربی و تلاش برای ایفای نقش در سناریوهای مورد نظر غرب در قبال اوضاع ایران از سوی دیگر، اساس موضعگیریها و تبلیغات نیروهای مختلف جنبش راست پرو دول غربی و یا نیروهای ملی-اسلامی را تشکیل میدهد.

٤- در خارج از ایران نیروهای “چپ ضد آمریکائی” و پرو اسلام سیاسی به بهانه مخالفت با جنگ و صلح طلبی و “مقابله” با سیاستهای تجاوزکارانه امپریالیستی عملا در خدمت جمهوری اسلامی و دفاع از وضعیت موجود در ایران قرار میگیرند.

٥- در میان توده مردم از یکسو حالت انتظار و چشم دوختن به تحولاتی که از بالای سر آنان و در میان دولتها در جریان است زمینه پیدا میکند و از سوی دیگر فشار فقر و بیکاری و گرانی سرسام آور ناشی از این شرایط زمینه اعتراضات کارگری و توده ای را بیش از پیش فراهم میآورد.

حزب با توجه به نکات فوق اعلام میکند
الف- هم دولتهای غربی و سیاستهای تحریم و تهدیدات جنگی آنان، و هم جمهوری اسلامی و سیاست هسته ای، تروریسم دولتی و حمایتهایش از نیروهای اسلامی در منطقه و در دنیا، تماما در مقابل خواستها و منافع مردم ایران و جهان قرار دارند. راه و خواست توده مردم با شعار ” نه جنگ، نه تحریم، نه بمب، نه جمهوری اسلامی” مشخص میشود.

ب – تنها راه انسانی و مترقی و آزادیخواهانه برون رفت ازاین وضعیت سرنگونی جمهوری اسلامی بقدرت اعتراضات و مبارزات مردم ایران و حمایت مردم شریف جهان و احزاب و نیروهای آزادیخواه و انقلابی در سراسر دنیا از این مبارزات است.

حزب در قبال شرایط اضطراری حاضر وظایف زیر را در دستور خود قرار میدهد:

١- آگاه ساختن و جلب توجه کمونیستها، فعالین جنبش کارگری و دیگر جنبشهای اعتراضی به خطیر و اضطراری بودن شرایط حاضر و کسب آمادگی و بسیج نیرو برای پیشبرد سیاستهای حزب در قبال این شرایط.

٢- فراخواندن وسازماندادن اعتراضات علیه وضعیت غیر قابل تحملی که در شرایط حاضر در جامعه برقرار شده است. سازماندهی و تقویت جنبش دفاع از زندگی و معیشت با خواستها و مطالبات روشنی نظیر افزایش دستمزدها، بیمه بیکاری مکفی، مسکن مناسب و بهداشت و درمان رایگان در سراسر کشور.

٣- قرار دادن افق انقلاب و تغییر انقلابی وضعیت حاضر بقدرت مردم در برابر جامعه و دامن زدن به جنبش توده ای برای بزیر کشیدن جمهوری اسلامی.

٤- نقد و افشای سیاستها و تبلیغاتی که به بهانه مقابله با تحریمها و جنگ و تهدیدات جنگی عملا از جمهوری اسلامی دفاع میکنند.

٥- نقد و افشای سیاستها و تبلیغاتی که سیاستهای دول غربی و امید بستن به این سیاستها را راه نجات جامعه از شر جمهوری اسلامی قلمداد میکنند.

٦- مقابله با روحیه انتظار و امید بستن مردم به کشمکش میان دولتهای غربی و جمهوری اسلامی و تاکید بر این واقعیت که تنها راه نجات مردم اتکا بقدرت خود و بمیدان آمدن برای بزیر کشیدن جمهوری اسلامی است.

۷- مقابله جدی با تلاشهای جمهوری اسلامی که با استفاده از فضای جنگی می کوشد شرایط اختناق و سرکوب در جامعه را شدت بخشد. مبارزه برای خنثی کردن ماشین آدم کشی جمهوری اسلامی، مقابله با دستگیریها و گسترش مبارزه برای آزادی کلیه زندانیان سیاسی.

۸- تبلیغ و سازماندهی مجمع عمومی در کارخانه ها و مراکز تولیدی، دانشگاهها و دیگر مراکز کار و تجمع مردم بعنوان مناسبترین شکل متشکل شدن و دخالت متحد مردم در اعتراض و مبارزه علیه وضعیت موجود. ایجاد کانونهای مبارزاتی متشکل از اهالی در محلات.

۹- بسیج نیروهای چپ و انقلابی و آزادیخواه در سطح جهانی حول شعار ” نه جنگ، نه تحریم، نه بمب، نه جمهوری اسلامی”.

١۰- طرح خواست بایکوت سیاسی و منزوی کردن جمهور ی اسلامی بعنوان آلترناتیو انسانی در برابر تحریمهای اقتصادی و سیاستهای جنگی. دولتها و نهادهای بین المللی نباید جمهوری اسلامی را بعنوان دولت ایران برسمیت بشناسند. فراخواندن نیروهای چپ و مترقی در سطح دنیا برای آنکه دولتها و سازمانها بین المللی را برای بستن سفارتخانه ها، اخراج مقامات جمهوری اسلامی و تحت پیگرد قرار دادن آنان بجرم بیش از سه دهه جنایت علیه مردم، تحت فشار قرار بدهند.