حزب کمونیست کارگری ایران وب سایت رسمی حزب کمونیست کارگری ایران
پیام کمیته مرکزی حزب کمونیست کارگری ایران
خطاب به فعالان و شبکههای زن، زندگی، آزادی
شما در صف مقدم انقلابی ایستادید که چهار سال پیش، بهعنوان نخستین انقلاب زنانه جهان، نگاه میلیونها انسان را در سراسر دنیا به خود جلب کرد و پایههای حکومت ارتجاعی، زنستیز و سرکوبگر جمهوری اسلامی را به لرزه درآورد. شما با شجاعت، ازخودگذشتگی و پایداری خود نشان دادید که زنان و مردان آزادیخواه ایران میتوانند در برابر یکی از سرکوبگرترین حکومتهای عصر ما قد علم کنند و افق تازهای از امید و رهایی را پیش روی جامعه بگشایند.
امروز، چهار سال پس از آن خیزش تاریخی، جنبش زن، زندگی، آزادی نهتنها زنده است، بلکه در دستاوردهای ماندگار خود، در تشکلها و شبکههایش، در منشورهای مترقی و انقلابیاش، در گسترش آگاهی و همبستگی اجتماعی، و در تلاش خستگیناپذیر برای سازمانیابی مردم، همچنان به پیشروی خود ادامه میدهد. یکی از مهمترین و ماندگارترین دستاوردهای انقلاب زن، زندگی، آزادی، تثبیت بیحجابی عمومی بهعنوان نمادی از حق انتخاب و آزادی زنان و وارد آوردن ضربهای تاریخی به نظام مردسالاری و کنترل حکومتی بر زندگی زنان بود. جنبش زن، زندگی، آزادی توانست یکی از بنیادیترین ارکان ایدئولوژیک جمهوری اسلامی را به چالش بکشد و تمامی تلاشها و سیاستهای بیش از چهار دهه حکومت برای تحمیل حجاب اجباری و تثبیت فرهنگ زنستیزانه را با شکستی آشکار روبهرو سازد. این جنبش بهرغم سرکوب، زندان، اعدام و تمامی تلاشهای حکومت برای خاموش کردن آن، به نیرویی ریشهدار در جامعه ایران بدل شده است.
شعلههای این جنبش همچنان به یُمن ایستادگی، فداکاری و تلاشهای بیوقفه شما فروزان است؛ شعلههایی که در یاد جانباختگان، در مقاومت زندانیان، در دادخواهی خانوادههای داغدار و در امید میلیونها انسان برای دستیابی به آزادی، برابری و کرامت انسانی زنده مانده و راه آینده را روشن میکند.
جنبش انقلابی زن، زندگی، آزادی جنبشی برای به سرانجام رساندن یک انقلاب عمیقاً انسانی است؛ انقلابی برای برپایی جامعهای آزاد، برابر و انسانی. این جنبش از همان آغاز، هدف سیاسی روشنی را در برابر خود قرار داد: سرنگونی جمهوری اسلامی بهعنوان نخستین و اصلیترین مانع در مسیر تحقق آزادی، برابری و شأن انسانی در ایران.
جمهوری اسلامی با تمام توان و با شدیدترین اشکال خشونت، سرکوب، زندان و کشتار به مقابله با انقلاب زن، زندگی، آزادی برخاست. هراس حکومت از این انقلاب، از ماهیت رهاییبخش، برابریطلب و ضدتبعیض آن سرچشمه میگرفت؛ انقلابی که نوید پایان خفقان و سرکوبی را میداد که بیش از یکصد سال بر جامعه ایران سایه افکنده است.
اما دشمنی با این انقلاب تنها به جمهوری اسلامی محدود نماند. از همان روزهای نخست و در اوج خیزش انقلابی مردم، جریان سلطنتطلب کوشید با طرح عناوینی چون “انقلاب ملی” و “مرد میهن آبادی” و امروز با نامگذاریهایی نظیر”انقلاب شیر و خورشید”، هویت، اهداف و دستاوردهای سیاسی و اجتماعی جنبش زن، زندگی، آزادی را به حاشیه براند و روایت دیگری را جایگزین آن سازد. این خصومتی طبقاتی با جنبشی است که نه صرفاً یک اعتراض مقطعی، بلکه بیان اراده میلیونها انسان برای پایان دادن به هر شکل از استبداد، تبعیض و نابرابری و ساختن آیندهای مبتنی بر آزادی، برابری و کرامت انسانی است.
کمیته مرکزی حزب کمونیست کارگری ایران خود را بخشی فعال و متعهد از جنبش زن، زندگی، آزادی میداند و در کنار همه کنشگران، سازماندهندگان این جنبش برای به ثمر رساندن اهداف آن مبارزه میکند. ضمن ارج نهادن به تلاشها، فداکاریها و فعالیتهای خستگیناپذیر فعالان این جنبش، حزب کمونیست کارگری ایران همه نیروهای آزادیخواه و برابریطلب را فرامیخواند که با عزمی راسختر و تلاشی دوچندان برای پیشروی جنبش و تحقق آرمانهای انسانی، آزادیخواهانه و برابریطلبانه آن به میدان بیایند. در هر کجا که هستید، مصممتر از گذشته پرچم زن، زندگی، آزادی را برافراشته نگه دارید؛ خواستها و ارزشهای انسانی این جنبش را هرچه گستردهتر در جامعه اشاعه دهید و با ایجاد انجمنها، شبکهها و تشکلهای زن، زندگی، آزادی، حول مطالبات و اهداف این جنبش متشکل و متحد شوید. قدرت این جنبش در حضور آگاهانه، متشکل و متکی به نیروی مردم نهفته است و آینده آن را نیز همین قدرت رقم خواهد زد.
حزب کمونیست کارگری ایران در تاریخ۱۳ اسفند ۱۴۰۴ “منشور زن، زندگی، آزادی برای دوره گذار و حکومت آتی در ایران” را منتشر کرد؛ منشوری که چشمانداز، مسیر و نقشه راه تحقق اهداف انسانی و رهاییبخش این جنبش را، هم در روند سرنگونی جمهوری اسلامی و هم در دوره گذار پس از آن، بهروشنی ترسیم میکند. این منشور تلاشی است برای پاسخ به این پرسش اساسی که جامعهای آزاد، برابر، مرفه و انسانی چگونه میتواند بر ویرانههای استبداد و تبعیض بنا شود.
ما همه تشکلها، شبکههای مبارزاتی، نهادهای مدنی، احزاب سیاسی و کنشگران فعال در جنبش زن، زندگی، آزادی را به همراهی با این منشور و مبارزه برای تحقق آن فرا میخوانیم.
کمیته مرکزی حزب کمونیست کارگری ایران
۶ تیر ۱۴۰۵، ۲۷ ژوئن ۲۰۲۶
