پایان دادن به جمهوری اسلامی و برقراری آزادی، برابری و رفاه کار ماست!

پیام به مردم آزاده ایران!

چند ماه گذشته، بی‌تردید، روزگار سختی برای همه ما بوده است. به گلوله بستن چندین هزار نفر در خیابان، بازداشتگاه و بیمارستان طی دو روز و بعد مجبور کردن هزاران “بابای سپهر” به جستجوی پیکر عزیزانشان در میان آن کیسه‌های منحوس مرگ؛ دستگیری ده‌ها هزار نفر، اعدام‌های سراسیمه و صحرایی معترضان و زندانیان سیاسی همراه با رجزخوانی و تهدیدهای تلویزیونی سرداران و آخوندها و شلیک مداوم احکام اعدام به‌سوی مردم تحت عنوان مقابله با جاسوسان دشمن؛ قطع ۱۰۰روزه اینترنت و برقراری اختناق مطلق، ایجاد حکومت نظامی اعلام‌نشده و برپایی پست‌های بازرسی و کنترل در شهرهای مختلف، در کنار جنگ و شلیک موشک و بمباران، به‌علاوه گرانی ساعت‌به‌ساعت و محو شدن بسیاری از اقلام اولیه از سفره مردم، بی‌دارویی، بیکاری گسترده و بلاتکلیفی کشنده، همه و همه گوشه‌هایی از مصائب ماه‌های اخیر بود.

اما آنچه بر تارک این دوره تیره چون آفتاب می‌درخشد همانا عزم، تلاش و امید زایل‌نشدنی شما مردم قهرمان ایران برای ساختن زندگی، برای تغییر اوضاع و در قدم اول سرنگونی جمهوری اسلامی به‌عنوان مسبب بلافصل وضع موجود است. حمام خون دی‌ماه که در مقابله با قیام گسترده شما به‌راه افتاد و قرار بود رعب و سکوت قبرستانی در جامعه حاکم کند با موج مراسم‌های پرشکوه یادبود جان‌باختگان در همه شهرها و رقص شگفت‌انگیز مادران و پدران بر مزار عزیزانشان و همین‌طور اعتراضات گسترده در دانشگاه‌ها پاسخ گرفت و وحشت بر دل سران و عوامل رژیم انداخت. گرچه جنگ و بمب و موشک جای چندانی برای ابراز وجود و تأثیرگذاری فعال شما نگذاشت، اما فاکتور نارضایتی، خشم، اعتراض و تهدید انقلاب شما علیه جمهوری اسلامی در محاسبات، نقشه‌ها، رجزخوانی‌ها و تصمیمات هر دو سوی جنگ حضوری سنگین و دائمی داشت و دارد. همین‌طور آثار وحشت و نگرانی برای بقاء در چهره سران جمهوری اسلامی، علی‌رغم پناه گرفتن پشت کوهی از جنایات علیه بشریت، از هر سوی دنیا برای هر ناظری قابل مشاهده است. از همه مهم‌تر، جنبش وسیع همیاری و همبستگی و کمک به همدیگر که در طی جنگ وسعت گرفت، نشانه دیگری از تمایل و آمادگی برای اعمال اراده مستقیم مردم در اوضاع و به‌دست گرفتن سرنوشت خود بود. کوشش عمومی برای استفاده از هر روزنه‌ای که بتوان زندگی کردن، لبخند زدن به هم و هم‌آواز شدن با یکدیگر و امید به ساختن آینده‌ای بهتر را تقویت کرد؛ تلاش براییافتن راه‌های جدید ارتباط و سازماندهی در شرایط قطع اینترنت و اختناق جنگی، و در یک کلام پیدا کردن روش‌های جدید تحکیم همبستگی صفوف مردم و تدارک مبارزه برای رهایی از جمهوری اسلامی از جمله تجارب ماه‌های اخیر بود که بی‌تردید آثار خود را در اعتراضات آتی شما و موج بعدی انقلاب ایران نشان خواهد داد.

یک درس مهم وقایع ماه‌های گذشته تأکید مجدد بر این حقیقت بود که حل بحران جمهوری اسلامی و رهایی مردم ایران، منطقه و جهان از شر این دیو اسلامی کار دولت‌ها، جنگ و مذاکره و یا بندوبست آنها از بالا نیست. وقایع چند ماه اخیر با وضوح بیشتری نشان داد که پایان دادن به جمهوری اسلامی و تحقق رفاه، آزادی و برابری کار انقلاب مردم ایران و حمایت وسیع مردم جهان از آنها و فشار بر دولت‌هاست تا جمهوری اسلامی را به‌عنوان جلادان مردم از همه مراجع بین‌المللی طرد و بایکوت کنند.

مردم آزاده ایران!

ما بر این باوریم که با توجه به لطمات گوناگونی که طی ماه‌های گذشته بر جمهوری اسلامی وارد آمده و به‌ویژه از لحاظ انسجام درونی تضعیف شده، با توجه به تشدید گرانی و فقر و فلاکت و بیکاری و بی‌حقوقی فوق تحمل انسان، با توجه به تجربه بخش‌های وسیع‌تر مردم که بیش از پیش به قدرت و ابتکار خود اتکاء می‌کنند، با توجه به زنده بودن تجارب گران‌بها و دستاوردها و آرمان‌های انقلاب زن زندگی آزادی که اولین انقلاب زنانه تاریخ نام گرفت، با توجه به رشد و قوام‌یابی تشکل‌ها و شبکه‌های مبارزاتی در بین کارگران، معلمان، دانشجویان، دانش‌آموزان، بازنشستگان و دیگر اقشار جامعه، با توجه به حضور فعال یک جنبش دادخواهی و مقابله با اعدام و زندان سیاسی به وسعت تمام کشور، با توجه به شواهدی که هم‌اکنون در اعتراضات شورانگیز دانش‌آموزان، دانشجویان، بازنشستگان و کارگران در روزهای اخیر می‌توان مشاهده کرد، موج جدید و ارتقاءیافته‌ای از جنبش انقلابی سرنگونی جمهوری اسلامی در راه است.

حزب کمونیست کارگری دوشادوش مردم ایران تمام امکانات خود را در داخل و خارج کشور برای پیروزی بر جمهوری اسلامی و تحقق جامعه‌ای آزاد، برابر، مرفه، سکولار، عاری از تبعیض و بردگی و شایسته انسان قرن بیست‌ویک به‌کار خواهد گرفت.

نشست وسیع کمیته مرکزی حزب کمونیست کارگری ایران

۵ تیرماه ۱۴۰۵، ۲۶ ژوئن ۲۰۲۶