شعار “مرگ بر دیکتاتور” در مراسم یادبود خسرو علی‌کردی

هفت روز پس از مرگ خسرو علی‌کردی مردم مراسم یادبود وی در مشهد را به اعتراضی پرشور علیه جمهوری اسلامی تبدیل کردند. در این مراسم، که چهره‌هایی چون نرگس محمدی و سپیده قلیان نیز در آن حضور داشتند، شرکت‌کنندگان شعارهایی از جمله “مرگ بر دیکتاتور”، “مرگ بر خامنه‌ای” و “زن، زندگی، آزادی” سر دادند. روز ۱۶ آذر نیز مراسم خاکسپاری این  وکیل مردمی در سبزوار در میان شعارهای “زن، زندگی، آزادی” انجام گرفت.

در مراسم امروز با هجوم وحشیانه نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی، چند تن از سخنرانان و شرکت‌کنندگان این مراسم با خشونت بازداشت شده‌اند. نرگس محمدی، سپیده قلیان، پوران ناظمی، عالیه مطلب‌زاده، علی آدینه‌زاده (پدر جاویدنام ابوالفضل آدینه‌زاده) و هستی امیری در میان بازداشت‌شدگان هستند. همه دستگیر شدگان باید فورا و بدون هیچ قید و شرطی آزاد شوند.

در ایران، هر انسان شریف و عدالت‌خواهی که جان می‌بازد، کمتر کسی مرگ او را طبیعی می‌پندارد و انگشت اتهام به طرف قاتلان حاکم گرفته می‌شود. مرگ خسرو علی‌کردی نیز از همین دست است. او وکیلی مبارز و آزاده  بود و جسد بی‌جانش روز جمعه ۱۵ آذر ۱۴۰۴ در دفتر کارش در مشهد پیدا شد. نیروهای امنیتی رژیم بلافاصله پس از حضور در محل، دوربین‌های مداربسته را با شتاب جمع‌آوری کردند و فضا را به طور کامل تحت کنترل خود درآوردند و با انتشار یک ویدئو تلاش کردند نشان دهند که خسرو علی‌کردی بر اثر سکتهٔ قلبی جان باخته است. اما انتشار چنین تصویری با چندین روز تأخیر و همراه با ابهامات فراوان، یادآور سناریوهای تکراری و بی‌اعتبار رژیم است؛ سناریوهایی که نمونهٔ آن را در ماجرای مهسا (ژینا) امینی نیز شاهد بوده‌ایم.

حضور پرشور و گستردهٔ مردم در مراسم‌های گرامیداشت خسرو علی‌کردی ــ که رژیم با بستن مسجد غدیر باباعلی در مشهد تلاش کرد مانع برگزاری آن شود ــ و صحبت‌های شجاعانه اعضای خانواده او نشان می‌دهد مردم قدردان کسانی هستند که همواره در کنار مردم، معترضان و خانواده‌های دادخواه ایستاده‌اند. مردم با سردادن شعارهای ضدحکومتی، اعتراض خود را متوجه رژیمی کردند که جان‌های عزیز را از آنان می‌گیرد.

اعتراضات روزهای گذشته در واکنش به جان‌باختن خسرو علی‌کردی به موازات تجمعات هزاران نفره کارگران نفت، اعتراضات دانشجویی و تجمعات اعتراضی سایر بخش‌های مردم بیانگر فضای تعرضی و خشم و انزجار عمومی جامعه علیه حکومت جنایتکار اسلامی و قاتلان و دزدان حاکم است. این اعتراضات را باید با تمام قوا تقویت کرد. با سر دادن شعارهای “زن، زندگی، آزادی” و “جمهوری اسلامی نابود باید گردد”، باید مبارزه را تا سرنگونی جمهوری اسلامی و پایان دادن به ماشین جنایت و کشتار آن ادامه داد.

حزب کمونیست کارگری ایران

۲۱ آذر ۱۴۰۴- ۱۲ دسامبر ۲۰۲۵

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *