حزب کمونیست کارگری ایران وب سایت رسمی حزب کمونیست کارگری ایران
جمهوری اسلامی در شرایطی که در عرصه نظامی، دیپلماتیک و سیاسی بشدت ضربه خورده، رهبرش در انظار جهانی خوار و حقیر شده و حتی رجزخوانیهایش علیه اسرائیل و آمریکا مورد طنز همگان قرار گرفته است، سرکوب مردم را گسترش داده، شمشیر از رو بسته و به بهانه همکاری و جاسوسی برای اسرائیل کنترل مردم را تشدید کرده، قانون وضع میکند و دستگیر و اعدام میکند تا اقتدار فروپاشیدهاش را به رخ مردم بکشد. چون میداند که دشمن واقعیاش همین مردم هستند.
در مصوبه ۹ مادهای مجلس اسلامی تحت عنوان «طرح تشدید مجازات جاسوسان و همکاریکنندگان با اسرائیل» حتی «فعالیتسیاسی، فرهنگی، رسانهای و تبلیغی و انتشار اخبار» نیز به بهانه «ایجاد رعب و وحشدت عمومی، ایجاد تفرقه یا خدشه به امنیت ملی» مشمول مجازات حبس تعزیری و انفصال دائم از خدمات دولتی و عمومی و یا مجازات افساد فیالارض شده است. در واقع کلیه فعالیتهای سیاسی و تبلیغی که قبلا نیز در حکومت اسلامی جرم محسوب میشد اینبار در چهارچوب همکاری با اسرائیل طبقهبندی شده و مجازاتهای شدیدتری برای آنها در نظر گرفته شده است. بعبارتی این مصوبه با هدف سرکوب کامل آزادی بیان و فعالیت سیاسی تهیه شده است تا اانتقام شکستهایش را از مردم بگیرد.
جمهوری اسلامی اهداف متفاوتی را از این قانون و فضای سرکوبگرانهای که ایجاد کرده است دنبال میکند:
۱- جلو گزارشات مردم از حقایق مربوط به این جنگ، شکستهایی که جمهوری اسلامی خورده، بیروحیگی نیروهای سرکوب و غیره را بگیرد تا دست رسانههای حکومتی برای دادن تصویر پیروزی! در این جنگ باز باشد.
۲- حکومت که میداند این جنگ زمینه را بیش از پیش برای یورش مردم به دم و دستگاه حکومت فراهم کرده و طولی نخواهد کشید که مردم وسیعا برای سرنگونی حکومت به میدان خواهند آمد، با این قوانین سرکوبگرانه تلاش میکند با ایجاد فضای ارعاب مانع تحرک مردم شود.
۳- هدف دیگر حکومت از این مصوبه و فضایی که ایجاد کرده، ایجاد رعب و وحشت در میان خود حکومتیان، منتقدان درون حکومت، رسانههای باندهای مختلف حکومت و نیروهای سرکوب و امنیتی رژیم است تا جرات نکنند در مقابل طرحها و سیاستهای رسمی حکومت انتقاد کنند. حکومت از فضای جنگی میخواهد استفاده کند که شکافهای مختلف در صفوف خود را کاهش دهد تا با یکدست کردن خود قدرت تقابل با مردم را داشته باشد.
اما این تلاشها حکومت را نجات نخواهد داد. حکومتی که در عرصه نظامی، سیاسی و دیپلماتیک بدترین شکستها را خورده و در زمینه اقتصادی زمینگیر شده است، حکومتی که نیروهای نیابتیاش تماما فلج شده، حجابش دود شده و به هوا رفته و در سطح بینالمللی از همیشه منزویتر و حقیرتر شده است، نه قادر به یکدست کردن صفوف خود میباشد و نه قادر است مردم را مرعوب کند. این تلاشها حتی اگر در کوتاه مدت موثر واقع شود طولی نخواهد کشید که مردم عاصی از حکومت که جنگافروزی حکومت نیز بر شدت خشم و اعتراضشان افزوده و در مقابل خود حکومتی شکننده و حقیر شده میبینند به میدان خواهند آمد و شکافهای درون حکومتی در ابعادی وسیعتر و خردکنندهتر سر باز خواهند کرد.
طرحهای سرکوبگرانه و قانون جنایتکارانه مجلس اسلامی را باید در هم شکست. باید آنچه رژیم بعنوان جرم تعریف کرده را آنقدر “مرتکب” شد که عملا جرمشناسیهای تازه نیز مانند بیحجابی عملا بی معنی شود. باید اعتصابات و تجمعات اعتراضی را گسترش داد و از هر مبارزه عادلانهای حمایت کرد، در مقابل هر اعدام و یا دستگیری باید ایستاد، باید با تمام قوا برای آزادی زندانیان سیاسی و دستگیر شدگان هفتههای اخیر تلاش کرد، باید در مقابل بازرسی ها اعتراض کرد، باید نهادها و شبکههای اعتراضی هر چه بیشتری ایجاد کرد. مردمی که خیزشهای متعددی را پشت سرگذاشته و متحدتر، آگاهتر و متشکلتر و امیدوارتر از همیشه اوضاع را دنبال میکنند، میتوانند تلاشهای سرکوبگرانه جدید حکومت را نیز نقش بر آب کرده و حکومت را از هر نظر ناکام گذارند و خود را برای سرنگونی حکومت منحوس و بیآبروی اسلامی آماده کنند.
حزب کمونیست کارگری ایران
۱۰ تیر ۱۴۰۴، ۱ ژوئیه ۲۰۲۵
