چهار سال از بازداشت و ناپدیدسازی قهری عثمان مامه، شهروند اهل بوکان، میگذرد. او شامگاه ۲۷ آبان ۱۴۰۱، در جریان خیزش «زن، زندگی، آزادی»، هنگام بازگشت به خانه توسط نیروهای امنیتی ربوده و به مکانی نامعلوم منتقل شد. از آن زمان تاکنون، خانوادهاش هیچ اطلاعی از محل نگهداری و وضعیت حیات او ندارند.
چهار سال بیخبری، برای همسر و فرزندان عثمان، چهار سال شکنجه و رنجی جانکاه است. خانوادهای که پیشتر نیز در جریان اعتراضات هدف شلیک نیروهای جنایتکار و سرکوبگر قرار گرفته بود، هنوز از ابتداییترین حق انسانی خود، یعنی دانستن سرنوشت عزیزشان، محروم است.
مردم مبارز بوکان نباید خانواده عثمان مامه را در این رنج بزرگ عاطفی و انسانی تنها بگذارند. ناپدیدسازی قهری، شکنجه و بیخبر نگهداشتن خانوادهها از سرنوشت بازداشتشدگان، جنایت جمهوری اسلامی است.
با خانواده عثمان همراه شویم؛ با اعتراض و همبستگی، پیگیری حقوقی و جلب حمایت نهادهای مدافع حقوق انسان، خواهان روشن شدن فوری سرنوشت و آزادی عثمان مامه شویم.
هیچ خانوادهای نباید چهار سال در انتظار شنیدن صدای عزیزش بماند!
عثمان مامه و تمامی زندانیان سیاسی باید بدون قید و شرط آزاد شوند.
نابود باد جمهوری اسلامی تبهکار
سازمان کردستان حزب کمونیست کارگری ایران
۲۸ آبان ۱۴۰۵
۱۹ آبان ۲۰۲۶
حزب کمونیست کارگری ایران وب سایت رسمی حزب کمونیست کارگری ایران