حزب کمونیست کارگری ایران وب سایت رسمی حزب کمونیست کارگری ایران
اعتصاب کارگران بنادر نقطه آغاز حرکت تازه ای علیه جنگ و جنگ افروزی در سراسر جهان است.
در روز ۳۰ اکتبر ( ۸آبان) کارگران در ۱۱۳ بندر در ۲۲ کشور با شعار اصلی “کارگران بندر برای جنگ کار نمی کنند” دست به اعتصاب زدند و در یک همبستگی کم نظیر از بارگیری و تخلیه و جابجائی کشتی های حامل سلاح و تجهیزات جنگی خودداری کردند.
این اعتصابی یک روزه بود امابدنبال این حرکت موفق، کارگران بنادر در چندین کشور همچنان به اعتصاب ادامه میدهند. کارگران بنادر شمالآلمان ( هامبورگ، برمن و برمرهافن)از اول نوامبر (۱۱ آبان) دور تازه‌ای از اعتصابات هشداری را برای ۴۸ ساعت آغاز کرده‌اند، کارگران بنادر ناپل و جنوا در ایتالیا اعلام کرده اند به اعتصاب خود ادامه میدهند، و کارگران بنادر لوآور و مارسی و دانکرک در فرانسه اعلام کرده اند اعتصابشان با پیوستن به اعتصاب سراسری در آن کشور در روز پنجشنبه ۱۵ آبان (۵ نوامبر ۲۰۲۶) ادامه خواهد یافت.
این حرکت نمونه درخشان اتحاد جهانی و بمیدان آمدن کارگران علیه جنگ و جنگ افروزی است. در این اعتراضات شعارهایی علیه ریاضتکشی اقتصادی نیز مطرح شده است. فدراسیون جهانی اتحادیه های کارگری شش خواست اصلی این حرکت را چنین اعلام کرده است:
” پایان جنگ‌ها و خشونت علیه مردم فلسطین و به رسمیت شناختن کشور مستقل فلسطین.
مخالفت با استفاده از بنادر برای انتقال سلاح، مهمات و تجهیزات نظامی به مناطق جنگی.
مخالفت با نظامی‌سازی زیرساخت‌های بندری و برنامه‌های تسلیحاتی دولتها.
افزایش واقعی دستمزدها و تضمین استخدام پایدار.
کاهش ساعات کار و بهبود شرایط بازنشستگی.
مخالفت با استفاده از هوش مصنوعی و اتوماسیون برای حذف شغل‌ها و تضعیف حقوق کارگران.”
اینها خواستهای همه کارگران و مورد حمایت همه نیروهای آزادیخواه در کل جهان است. بویژه در ایران تحت سلطه یک حکومت جنگ افروز و ضد انسان و ضد کارگر، این حرکت جهانی اهمیتی دو چندان می یابد.
تا کنون چهار تشکل کارگری و بازنشستگی در ایران: سندیکای کارگران نیشکر هفت‌تپه، کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری، کارگران بازنشسته خوزستان و گروه اتحاد بازنشستگان با انتشار بیانیه‌ای از این اعتصابات جهانی حمایت کرده و تأکید کرده اند که بودجه نظامی باید صرف رفاه اجتماعی و بهبود زندگی مردم شود، نه مسابقه تسلیحاتی.
این خواست و حرف دل همه مردم ایران است. باید تلاش کرد تا این حرکت اعتراضی در میان کارگران در ایران نیز شکل بگیرد.
امروز دیگر برای همه روشن است که غربستیزی و جنگ افروزی ناشی از آن برای جمهوری اسلامی یک سیاست هویتی است و تا این حکومت بر سر کار است سایه سیاه جنگ و تنشهای جنگی بر فراز سر جامعه ایران و منطقه باقی خواهد ماند. شعارهای “جنگ افروزی را رها کن فکری به حال ما کن” و “جنگ افروزی کافیه سفر ما خالیه” حرف دل نه تنها کارگران بلکه کل مردم ایران است.
اعتصاب جهانی کارگران بنادر بویژه الگوئی است که به کارگران بنادر و کلا کارگران حمل و نقل در ایران راه نشان میدهد. خودداری کارگران از هر نوع حمل و نقل تسلیحاتی و لجستیکی رژیم تعرض مهمی به سیاستهای جنگ افروزانه حکومت و نیروهای نیابتی مورد حمایتشخواهد بود. کارگران ایران نیز میتوانند در همبستگی با کارگران جهان در مقابله با جنگ و جنگ افروزی دولتها و طبقات حاکم گام مهمی در سراسر دنیابجلو بردارند.
۱۱آبان ۱۴۰۵، ۲ نوامبر ۲۰۲۶
