جمهوری اسلامی قرار است از ۱۳ تا ۱۸ تیرماه جنازه خامنهای را چهارماه پس از کشته شدن او در چند شهر ایران و عراق بچرخاند و با صرف هزینههای سنگین و بسیج نیروهای مزدور خود و با اعلام تعطیلی کارخانهها و إدارات و به خیابان آوردن اجباری بخشی از مردم، در مقابل توده مردمی که عزیزانشان در همین دیماه به فرمان خامنهای قتل عام شدند قدرتنمایی کند.
خامنهای بدلیل نقش محوری خود در سرکوب و کشتار مردم و تحمیل فقر و فلاکت و بیحقوقی به مردم، منفورترین عنصر جمهوری اسلامی در چنددهه گذشته بوده است و کشته شدن او با موجی از شادی مردم همراه بود. مرگ بر خامنهای همهگیرترین شعار مردم در سراسر کشور بوده است. او حتی در میان بخشی از خود حکومتیان و نیروهای سرکوب حکومت نیز منفور بود. و اکنون شایعه است که افرادی از خود حکومت در لو دادن مکان او نقش ایفا کردهاند. مردم عراق نیز خامنهای و جمهوری اسلامی و جریانات مزدور وابسته به جمهوری اسلامی در عراق را یکی از عوامل مهم ناامنی، فقر و بیحقوقی خود میدانند.
از طرف دیگر جمهوری اسلامی که در یکی از بحرانیترین دوران سیاسی خود قرار دارد، بیش از هر زمان نیاز دارد که با کشاندن بخشی از مردم به مراسمهای اجباری «وداع با آقای شهیدان ایران» علیه مردم رجز بخواند و تصویر دیگری از انزوای خود در جامعه بدست دهد.
اما واقعیت جامعه چیز دیگری است. خامنهای و جمهوری اسلامی پرونده سنگینی از جنایت دارند و با دریایی از خون در حافظه مردم شناخته میشوند؛ خون زنان، کودکان، جوانان و معترضانی که در اعتراضات ۱۳۸۸، ۱۳۹۶، ۱۳۹۸، ۱۴۰۱، ۱۴۰۴ و در کل این چند دهه قربانی شدند. مردم هرگز نامها، چهرهها و زندگیهایی که توسط حکومت و به دستور مستقیم خامنهای نابود شدند را فراموش نخواهند کرد.
نمایش جنازهچرخانی رهبر قاتلین و به میدان کشاندن اوباش کف بر دهانآورده، کمکی به بقای حکومت نخواهد کرد بلکه به نفرت و خشم و عصبانیت بیشتر مردم دامن خواهد زد. میلیونها انسان این نمایش را نه با اشک، بلکه با خشم و نفرت بدرقه میکنند و پاسخشان روشن است:
این حکومت باید سرنگون شود و تمام سران و دست اندرکارانش در دادگاههای علنی مردمی به محاکمه کشیده شوند. جنبش دادخواهی یک پای مهم جنبش سرنگونی حکومت قاتلان اسلامی است و هر روز گسترده تر و سراسری تر خواهد شد.
حزب کمونیست کارگری ایران
۹ تیرماه ۱۴۰۵، ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶
حزب کمونیست کارگری ایران وب سایت رسمی حزب کمونیست کارگری ایران