اکنون برای همگان روشن شده است که به خطر افتادن جان و زندگی مردم ایران در جنگی که خواهان آن نیستند، نتیجه مستقیم سیاستهای جنگافروزانه جمهوری اسلامی است. حکومتی که با کوبیدن بر طبل جنگ و ادامه تقلاهایش برای ماندن حاضر است امنیت، آرامش و جان مردم را قربانی بقای سیاسی خویش کند.
اگر جمهوری اسلامی تنگه هرمز را مسدود نمیکرد و در مسیر تردد کشتیها مانع ایجاد نمیکرد؛ اگر پس از کشته شدن رهبر خود، شعار «ادامه جنگ تا گرفتن انتقام» را سر نمیداد؛ اگر وضعیت حزبالله لبنان را به پیششرط مذاکرات تبدیل نمیکرد؛ اگر از سیاست سلطهطلبی منطقهای خود دست میکشید و نیروهای نیابتیاش را تقویت و تجهیز نمیکرد؛ اگر هر روز شعار «مرگ بر اسرائیل» و «مرگ بر آمریکا» سر نمیداد؛ اگر برنامه توسعه موشکهای بالستیک و غنیسازی اورانیوم را کنار میگذاشت؛ و اگر جنگ را «موهبت الهی» برای تشدید سرکوب مردم و تحکیم قدرت منحوس خود نمیدانست، این جنگ پایان یافته بود. پایان این جنگ در گرو آن است که جمهوری اسلامی از سیاستهای جنگافروزانه و ویرانگر خود دست بردارد و به خواست مردم ایران تن دهد.
مردم جنگ نمیخواهند؛ مردم ایران آزادی، برابری و رفاه میخواهند. مردم به جمهوری اسلامی پیام روشن خود را دادهاند: «موشکپرانی را رها کن، فکری به حال ما کن.» آنان به جای «غنیسازی اورانیوم»، از «غنیسازی زندگی» سخن میگویند؛ از ساختن آیندهای بهتر، از امنیت، رفاه و کرامت انسانی.
مردم میدانند دشمن واقعی زندگی و آینده آنان نه «آمریکا»، بلکه همین جمهوری اسلامی است که با سیاستهای خود جامعه را به سوی بحران، فقر، سرکوب و جنگ و ویرانی و ناامنی سوق داده است.
مردم ایران خواهان تعامل سازنده و مسالمتآمیز با جامعه جهانی هستند و میخواهند به جای تنش، درگیری و دشمنتراشی، جامعهای آزاد، مرفه و امن داشته باشند.
مردم ایران خواهان سرنگونی جمهوری اسلامی و آغاز دورهای جدید در زندگی خود هستند؛ دورهای که در آن خود سرنوشت خویش را به دست گیرند و جامعهای آزاد، برابر و مبتنی بر کرامت انسانی بنا کنند. جامعهای که در آن منابع و توان کشور نه صرف جنگ و دشمنی، بلکه صرف رفاه، سعادت و پیشرفت مردم شود.
سرنوشت این جنگ با ایفای نقش مردم ایران در به عقب راندن سیاستهای جنگ طلبانه جمهوری اسلامی رقم خواهد خورد. مردم ایران با ایستادگی در برابر این سیاستها میتوانند مسیر تحولات را تغییر دهند و راه را برای آیندهای بهتر، فارغ از جنگ، بحران و ناامنی هموار کنند.
شیشه عمر جمهوری اسلامی و پایان دادن به این حکومت در دستان قدرتمند مردم است. این نیروی عظیم اجتماعی با اتحادی گسترده و فراگیر، می تواند با سرنگونی جمهوری اسلامی به این وضع فاجعه بار پایان دهد و آیندهای مبتنی بر آزادی، صلح پایدار، برابری و کرامت انسانی را رقم بزند.
حزب کمونیست کارگری ایران
۵ مرداد ۱۴۰۵، ۲۷ ژوئیه ۲۰۲۶
حزب کمونیست کارگری ایران وب سایت رسمی حزب کمونیست کارگری ایران