حزب کمونیست کارگری ایران وب سایت رسمی حزب کمونیست کارگری ایران
متن گفتگو با شهلا دانشفر در در تلویزیون کانال جدید
شیوا قوامی: یکی از عوارض جنگ اخیر میان آمریکا و اسرائیل با جمهوری اسلامی، سختتر شدن فضای اعتراض برای بخشهای مختلف مردم بود. با آتشبس دو ماه اخیر در این جنگ، صدای اعتراض مجدداً به گوش میرسد. در این رابطه با شهلا دانشفر گفتگو میکنیم.
شهلا دانشفر، این روزها مجدداً شاهد اعتراضات بازنشستگان هستیم. بازنشستگان در سالهای اخیر اعتراضات گستردهای داشتهاند. فکر میکنید اوضاع به سمت به میدان آمدن مجدد بازنشستگان و همچنین دیگر بخشهای مردم پیش میرود؟
شهلا دانشفر: نه فقط بازنشستگان، بلکه همانطور که اشاره کردید، بخشهای مختلف جامعه دارند به میدان میآیند. ما از قبل گفتیم جامعه در انفجار است و همه شواهد نشان میدهد که فضای جامعه بهمراتب اعتراضیتر از گذشته است. دلیلش روشن است. در خیزش دیماه ۱۴۰۴ اعتراضات مردم بر سر معیشت و در امتداد انقلاب زن، زندگی، آزادی بود و حکومت که سرنگونی خودش را در تداوم این اعتراضات میدید، دست به قتلعام معترضین زد. بعد از آن، تظاهراتهای هزاران نفره مردم دادخواه در صد شهر با رقص عصیان و فریاد “مرگ بر دیکتاتور” و اعتراضات سراسری در دانشگاهها و در میان بخشهای مختلف جامعه نشان داد که جامعه دیگر کمر خم نمیکند.
به دنبال همه اینها، ادامه کشتارهای وحشیانه و سرکوبها و تعرضات معیشتی به مردم از سوی حکومت، در سایه فضای جنگی و خاموشی اینترنتی و وخامت بیشتر اوضاع اقتصادی جامعه، بر خشم و فضای انفجاری جامعه شدت داد.
اکنون با وصل شدن دوباره اینترنت، البته بهصورت کجدار و مریز، همانطور که اشاره کردید، ما شاهد از سرگیری اعتراضات در میان بخشهای مختلف جامعه هستیم. این اعتراضات چه بهصورت میدانی و کف خیابانی و چه بهصورت بیانیههای اعتراضی نهادها و تشکلهای مختلف کارگری ـ اجتماعی، حال و هوای خشمگین جامعه را به نمایش میگذارد. امروز این همان ۹۰ میلیون مردم دادخواه هستند که در شرایط معیشتی بسیار بدتر، دوباره به خیابان میآیند و با شعار “خیابان، خیابان، سنگر زحمتکشان” پیام روشنی برای حکومت دارند. از جمله بازنشستگان، این بخش معترض جامعه که همواره صدای رسای اعتراض جامعه بودهاند، در همین هفته نیز در شهرهای شوش، اهواز، اراک، تهران، رشت و کرمانشاه به خیابان آمدند و شعارهایی که سر دادند، تماماً صدای اعتراض مردم بود. بنابراین میخواهم بگویم که بازنشستگان در واقع به میدان آمدهاند و نیروی همیشگی اعتراض در کف خیابان هستند و اعتراضات آنها گوشهای از همان فضای اعتراضی کل جامعه را بازتاب میدهد.
شیوا قوامی: کلاً چشمانداز فضای اعتراضی در جامعه را در شرایط کنونی چگونه میبینید؟
شهلا دانشفر: در سؤال قبل تصویری اولیه دادم، ولی سعی میکنم مشخصتر به سؤال شما پاسخ دهم. همانطور که اشاره کردم، یک نمونه بارز فضای اعتراضی امروز جامعه، اعتراضات بازنشستگان است. به شعارهایی که در همین هفته در تجمعات اعتراضی آنها سر داده شد توجه کنید. بازنشستگان از جمله شعار میدادند: “تجمع، اعتراض، حق مسلم ماست”، “اختلاس نجومی، فلاکت عمومی”، “نان گران، دارو گران، دولت شده دشمن جان”، “با غارت بیوقفه، زندگی فلاکت است”، “نه جنگ میخواهیم نه کشتار، رفاه میخواهیم ماندگار”.
این شعارها مضمون اعتراضات مردم در این جامعه را بیان میکند. یا بهطور مثال، اعتراضات دانشآموزان در روزهای اخیر در بیش از شانزده شهر با فریاد “نترسید، نترسید، ما همه با هم هستیم” یکی از اتفاقات مهم مبارزات مردمی بعد از جنگ ۳۹ روزه بود. جدا از اینها، ما شاهد سر بلند کردن اعتراضات در مراکز نفتی، در میان پرستاران، مالباختگان، نانوایان، کشاورزان و اعتراضات علیه زندان و اعدام و غیره و غیره هستیم و این لیست طویل است. به بیانیههای اعتراضیای که از سوی نهادها و تشکلهای مختلف کارگری ـ اجتماعی در همین مدت منتشر شده نگاه کنید. دادخواهان بیانیه میدهند و اعلام میکنند: “دادخواهی باروت انقلاب است”، کارگران نفت بیانیه میدهند و میگویند: “با قدرت بازمیگردیم، صدای پای ما را بشنوید”، نهادهای مختلف در بیانیههایشان میگویند: “ما ادامه داریم” و از تداوم قدرتمند اعتراضاتشان سخن میگویند. همه این فاکتها نشان میدهد که اوضاع به کدام سو میرود.
در همین هفته بحث مذاکره بین ایران و آمریکا داغ بود و طبعاً هر نوع تفاهم یا توافقی بین آنها فضای جدیدی از مقابله مردم با حکومت ایجاد میکند. مردم همواره اعلام کردهاند که جنگ ما مردم با شما آتشبس ندارد. با مذاکره، بیمذاکره، سرنگونی.
به خاطر همین است که جمهوری اسلامی چنین وحشتزده است. سرکوب میکند و جنایت میکند تا مانع خیزش دوباره مردم شود. اما علیرغم همه اینها، جامعه چنین متحدانه ایستاده و راه پیشروی انقلاب را دنبال میکند. بنابراین چشمانداز اوضاع از نظر من این است که برآمد بسیار قدرتمندی از اعتراضات مردمی را در پیش خواهیم داشت.
شیوا قوامی: آیا جمهوری اسلامی در برابر خواستهای بازنشستگان و دیگر بخشهای جامعه پاسخی دارد؟
شهلا دانشفر: روشن است که حکومت پاسخی ندارد. ولی نکته مهم این است که امروز رابطه حکومت با مردم، رابطه پاسخ دادن به خواستها نیست. جمهوری اسلامی خوشحال بود که سرنگون نشده و اکنون که خودش را در سراشیبی سقوط میبیند، فقط جنگ، سرکوب و کشتار معترضین را مدیریت میکند. حکومت فقط مشغول چپاول و تعرض معیشتی به جامعه است تا هزینههای جنگافروزیها و نیروهای سرکوبش را تأمین کند. بنابراین مسئله این نیست که حکومت در فکر پاسخ دادن به خواستهای مردم است، بلکه تمام تلاش آن این است که برای ماندن خود، حتی برای کوتاهمدتی، فرصتی دستوپا کند.
اما مردم خواستهای فوریای دارند. تمام هزینههایی که صرف جنگ و جنگافروزیهای حکومت میشود باید قطع شود. هزینههایی که صرف نیروهای نیابتی، موشکهای بالستیک، دمودستگاههای مذهبی و کشتار و سرکوب میشود باید قطع شود و همه اینها باید صرف نیازهای فوری مردم شود. دستمزدها باید فوراً افزایش یابد. حقوقهای معوقه و طلبهای مردم باید فوراً پرداخت شود. به همه کسانی که در سایه فضای جنگی کار و معیشتشان به نابودی کشیده شده، باید خسارت پرداخت شود. درمان و تحصیل رایگان باید فوری اجرایی شود. بر آمار بیخانمانی و بیمسکنی افزوده شده و این مردم باید از امکانات لازم برای تأمین مسکن برخوردار شوند.
تمام پولهایی که در حسابهای بانکی سران حکومت در کشورهای مختلف انباشتهاند، به مردم تعلق دارد و باید به هر شکل ممکن درخدمت مردم قرار گیرد. حسابهای مسدودشده جمهوری اسلامی در آمریکا که یک موضوع بحث در مذاکرات و تفاهمنویسی بین دو دولت جمهوری اسلامی و آمریکا بود، متعلق به مردم است و در فردای پیروزی انقلاب، به قدرت برخاسته از سوی خود مردم، باید صرف رفاه و معیشت مردم شود.
راه پایان دادن به فقر، جنگ، سرکوب و خلاصی از جهنم کنونی، سرنگونی حکومت اسلامی است. تأکید من بر اتحاد مبارزاتی همه کارگران و بخشهای مختلف جامعه بر سر خواستهای رادیکال و فوری خود و مقابله متحدانه با بساط سرکوب، کشتار و چپاولگریهای حکومت است. تأکید من بر سازمانیابی در سطح سراسری و گسترش اعتصابات و اعتراضات سراسری کارگران، بازنشستگان و همه مردم است.
