قطعنامه در مورد خصلت طبقاتی انقلاب جاری

مصوب کنگره هفتم حزب – ۵ دسامبر ۲۰۰۹

۱- جنبشی که از خردادماه ۸۸ آغاز شد و با قدرت ادامه دارد انقلابی برای بزیر کشیدن جمهوری اسلامی و رسیدن به آزادی و برابری و رفاه است. انقلاب حاضر از نظر مضمون واقعی و زمینه های عینی شکل گیری خود در تقابل طبقاتی میان بورژوازی و طبقه کارگر ریشه دارد و تنها با خاتمه بخشیدن به سلطه سیاسی واقتصادی بورژوازی در ایران میتواند به پیروزی برسد.

۲- نفس شکل گیری انقلاب جاری خود مبین دست بالا پیدا کردن افق و آلترناتیو کارگری برای سرنگونی جمهوری اسلامی در برابر سناریوهای راست نظیر خط استحاله و تغییرات تدریجی و رژیم چنج و دیگر آلترناتیوهای قومی –مذهبی- ناسیونالیستی است. شکل گیری انقلاب تایید و تثبیت اجتماعی افق و چشم انداز کارگری برای زیرورو کردن بنیادی وضعیت موجود و مبین این حقیقت است که انقلاب مطلوب ترین و ممکن ترین راه برای درهم شکستن نظام جمهوری اسلامی و رهائی کل جامعه از سلطه سیاسی و اقتصادی بورژوازی است. تببین و اعلام این افق و چشم انداز و پراتیک بیوقفه برای تحقق آن بوسیله نماینده سیاسی و طبقاتی کارگران، حزب کمونیست کارگری، خود عامل موثری در شکل گیری انقلاب جاری بوده است.

۳- شکل گیری انقلاب در ایران در سطح جهانی جبهه فعال و موثری را برای به عقب راندن جنبشهای ارتجاعی نظم نوینی نظیر اسلام سیاسی، میلیتاریسم بورژوازی غرب، و تئوریهای سیاسی- اجتماعی متناظر با آن نظیر نسبت فرهنگی ومالتی کالچرالیسم باز میکند. انقلاب ایران انسان و ارزشهای جهانشمول انسانی را در مرکز مبارزه طبقاتی پرولتاریا و بورژوازی جهانی قرار میدهد و پس از یکدوره چند دهساله سیر قهقرائی در دنیا، افق روشن و امید بخشی را در برابر مردم شریف و متمدن جهان ترسیم میکند. از این نقطه نظر انقلاب حاضر از ظرفیت بالائی برای جلب حمایت طبقه کارگر جهان و جلب افکار عمومی مردم آزاده دنیا برخوردار است.

۴- طبقه کارگر تنها طبقه خواهان و قادر به پیروز کردن انقلاب حاضر است. چرا که از یکسو بطور عینی و واقعی رهائی طبقه کارگر از قید استثمار و سلطه سرمایه داری در گرو رهائی کل جامعه از فقر و ستم و تبعیض بیحقوقی و اختناق حاکم برجامعه است؛ و از سوی دیگر خواستها و آمال توده مردم، رهائی زن، خلاصی از قید سلطه مذهب، مدرنیسم و خلاصی فرهنگی، تامین آزادیهای بیقید شرط سیاسی و اجتماعی، و از میان برداشتن فقر و تامین رفاه عمومی تنها در سیاستها و برنامه و افق طبقه کارگر نمایندگی میشود و عملا با تحقق اهداف و برنامه سوسیالیستی طبقه کارگر امکان پذیر است. در روند انقلاب حاضرطبقه کارگر میتواند و باید اکثریت عظیم جامعه را بنبال پرچم خود بسیج کند، جمهوری اسلامی را سرنگون کند و آزادی و برابری و رفاه را متحقق نماید.

۵- طبقه کارگر تنها از طریق حزب سیاسی خود میتواند در راس انقلاب جاری قرار بگیرد. پیشروی و تعمیق و رادیکالیزه شدن انقلاب و در نهایت پیروزی آن در گرو روی آوری مردم به حزب طبقه کارگر بعنوان نماینده نقد و نارضائی و اعتراض توده مردم به وضعیت موجود و رهبر مبارزه توده ای برای سرنگونی جمهوری اسلامی است. حزبی که اولا اهداف سیاسی و اجتماعی انقلاب را نمایندگی کند و در عرصه مبارزه بر سر قدرت سیاسی حاضر و فعال باشد و ثانیا از طرف جامعه بعنوان رهبر انقلاب انتخاب شود. در شرایط سیاسی ایران حزب کمونیست کارگری از چنین مشخصاتی برخوردار است و این قابلیت و صلاحیت را دارد که موقعیت رهبری انقلاب را بدست آورد.

۶- حزب کمونیست کارگری برای بجلو سوق دادن و تقویت انقلاب حاضر، سازماندهی و رهبری آن و به پیروزی رساندن انقلاب با تمام قوا مبارزه میکند. حزب همه فعالین جنبش کارگری و همه انقلابیون در جنبش دانشجوئی، جنبش رهائی زن و جنبشهای عتراضی بخشهای دیگر جامعه را به فعالیت حول سیاستهای حزب و پیوستن به صفوف حزب فرا میخواند.  کنگره هفتم حزب کمونیست کارگری ایران
۱۴ آذر ١٣٨٨ – ۵ دسامبر ٢٠٠٩