حزب کمونیست کارگری ایران وب سایت رسمی حزب کمونیست کارگری ایران
بیانیه کنگره هشتم حزب کمونیست کارگری ایران (فوریه ٢٠١٢)
| انقلاب تونس و مصر و سپس سیل خیزش های انقلابی بر علیه دیکتاتورها در خاورمیانه و شمال آفریقا، نشان داد که انقلاب ناتمام سال ۸۸ (٢۰۰۹) در ایران واقعه ای تک و جدا افتاده نبود. بلکه، همانطور که در کنگره قبل اعلام کردیم، خبر از پایان دوره سیاه تعرض “راست نوین”، “نظم نوین جهانی” و “جنگ تروریستها” میداد و “از دل مردم جهان سخن میگفت”. جنبش های ضد سرمایه داری سال ٢۰۱۱ در غرب اما (از شورشهای “هیچ بودگان” در انگلیس تا جنبش های اعتصابی و اعتراضی در اسپانیا، یونان، اسرائیل، ایتالیا، فرانسه و غیره و تا “جنبش اشغال” در آمریکا و اروپا)، بنوبه خود نشان داد که این دوره نوین انقلابات و خیزش های توده ای صرفا به مناطقی چون خاورمیانه محدود نیست. بلکه این یک وضعیت جدید و جهانشمول است که بر متن بحران و بن بست اقتصادی سرمایه داری جهانی، صف”۹۹ درصدی ها” در همه جا و به اشکال مختلف بر علیه نظام سود و بازار و مزد، بر علیه دولت، بورکراسی و دمکراسی مترادف با آن، و ایضا بر علیه مقدسات و ارزش های آن اعم از مذهب، ناسیونالیسم و هرگونه مسخ هویت انسانی بپا میخیزد. سال طوفانی ٢۰۱۱ در تاریخ بشر بعنوان سرآغاز موج جهانی انقلابات قرن بیست و یکم برای آزادی واقعی بشریت ثبت خواهد شد. جنبش عظیم و در جریانی که یکسر آن “میدان التحریر” قاهره و انقلاب”نان و کرامت انسانی” بر علیه دیکتاتورهای مادام العمر بود و سر دیگر آن “اشغال وال استریت” نیویورک و اعمال اراده “مجمع عمومی” و نقد عملی دمکراسی “یک درصدی ها” است. این موج جهانی انقلابی تا همینجا تلقیات و محاسبات کهنه چند دهه گذشته و موازنه سیاسی و ایدئولوژیک را به نفع”انقلاب در وضع موجود” برهم زده و تغییرات بسی وسیعتر هنوز در راه است. کنگره هشتم تاکید میکند که حزب کمونیست کارگری ایران دست در دست کارگران آتن، اوکلند، سوئز و پتروشیمی های ماهشهر، در کنار جوانان نوار غزه، حمص، تل آویو، مادرید، مسکو و تهران، و همراه با زنان شجاع و آزادیخواهی که همه جا در خط مقدم این تلاش جهانی قرار دارند – به صف انقلابات حاضر و جنبش “۹۹ درصدی” ها برای رهایی تعلق دارد. کنگره اعلام میکند که شرط پیروزی این جنبش جهانی برای رهائی انسان، خلع ید سیاسی و اقتصادی از بورژوازی در هر گوشه جهان است. همانگونه که تجربه انقلابات تونس و مصر و لیبی نشان میدهد کنار بردن دیکتاتورها از جلوی صحنه و حفظ دیکتاتوری سرمایه توسط ژنرال ها و اسلامی ها و ملیون تنها پروژه ای نخ نما برای شکست انقلاب است. شرط اول پیروزی مردم درهم شکستن کامل دستگاه دولتی بورژوازی اعم از ارتش و بورکراسی و برقراری حاکمیت شوراها و ارگانهای اعمال اراده مستقیم همه شهروندان است. همچنین تجربه یونان و ایتالیا و فرانسه و انگلیس و آمریکا بخوبی نشان میدهد که سرمایه جهانی برای مقابله با بحران لاعلاج خود چوب تاراج به نفس زندگی بشر زده است. اکنون به ما اعلام میکنند که از هژده تا هفتاد سالگی باید یکسره جان بکنیم و کمتر بخواهیم تا نظام پوسیده بردگی مزدی حفظ شود. در غرب نیز راه دیگری برای رهایی نیست جز آنکه در قدم اول از دیکتاتوری سرمایه وسلطه بانکها و”یک درصدیها” که تحت نام دمکراسی و پارلمان اعمال میشود خلع ید گردد و زندگی به دست خود مردم و حکومت بلافصل شان سپرده شود. حزب کمونیست کارگری در تعهد به این میثاق جهانی “۹۹ درصدی ها” باردیگر اعلام میکند که در پیشاپیش کارگران، زنان و جوانان ایران برای سرنگونی جمهوری اسلامی و خلع ید از کل بورژوازی در ایران و برای برقراری آزادی و برابری و سوسیالیسم تلاش میکند. هر گام پیشروی بسوی یک جامعه آزاد کمونیستی در ایران درافزوده مهمی به جنبش جهانی و جاری ۹۹ درصدی هاست و تنها با اتکاء به حمایت کارگران و مردم جهان بردوام خواهد بود. کنگره هشتم حزب کمونیست کارگری ایران ۶ و ۷ اسفند ۱۳۹۰، ۲۵ و ٢۶ فوریه ٢۰۱٢ |
