در گرامیداشت چهارمین سالگرد انقلاب زن زندگی آزادی جا دارد بر جایگاه تاریخی و جهانی این جنبش عمیق و شورانگیز زنان و مردم ایران تاکید کنیم.
این انقلاب فقط علیه حجاب، آپارتاید جنسیتی و کلیت جمهوری اسلامی نبود؛ فقط گامی به پیش در ادامه تلاشهای صد ساله جامعه ایران برای دستیابی به آزادی، برابری و کرامت انسانی نبود، بلکه علاوه بر اینها، انقلاب زن زندگی آزادی در ادامه و تکاملدهنده تلاشهای انقلابی ماقبل خود در قرن بیست و یکم بود و مهمتر از همه شفافترین برآمد همبسته میلیونها انسان علیه ستمی تاریخی و عمیق، یعنی تبعیض و نابرابری علیه زنان و حاکمیت مردسالاری سیستماتیکی بود که از زمان شکلگیری مالکیت خصوصی، طبقات، دولت و آغاز به اصطلاح دوره تمدن، برای هزاران سال است که مایه رنج و ننگ و نکبت بشریت بوده است.
جمهوری اسلامی که با پرچم حجاب و زن ستیزی اسلامی اعلام موجودیت کرد، در واقع بر یک نقطه ضعف تاریخی بشریت یعنی موقعیت درجه دوم و انواع محرومیت زنان در مذهب، قانون، عرف و فرهنگ مسلط مردسالار سوار شد و از زن ستیزی یک ابزار ایدئولوژیک سیاسی فراگیر و چماقی تمام و کمال برای سرکوب جامعه و اعمال حاکمیت تراشید. انقلاب زن زندگی آزادی درست در نقطه مقابل جمهوری اسلامی، زن را به زندگی و به آزادی یعنی به بالاترین مطالبات و ارزش های بشری متصل کرد. این انقلاب نه فقط علیه جمهوری اسلامی و صلیب شکسته اش، یعنی حجاب اجباری بود، بلکه برای اولین بار در تاریخ بشر به زبان انقلاب و حضور تودههای میلیونی در خیابان اعلام کرد که آزادی و زندگی بشر بدون رهایی زنان ممکن نیست. این انقلاب فراتر از هویتهای محلی، ملی و مذهبی نه فقط بخشهای مختلف ایرانیان ساکن داخل و خارج را متحد کرد، که جهان را متوجه خود کرد و به حرکت درآورد. بیجهت نبود که جوایز جهانی مطرح نظیر صلح نوبل و جایزه زاخاروف به زنان ایرانی و نمایندگان آن اهدا شد، ترانه “برای” که سرود این انقلاب بود تایید جهانی دریافت کرد و فعالین مطرح جهانی فمینیست، متفکران و فیلسوفان چپ و مترقی، جامعه شناسان، هنرمندان و ورزشکاران، اتحادیههای کارگری و نهادهای حقوق بشری و حتی نمایندگان پارلمانها در بسیاری از کشورها با شور و احترام از این انقلاب و شعار زن زندگی آزادی به حمایت برخاستند.
انقلاب زن زندگی آزادی تمام تلاشها و حرکتهای انقلابی معاصر پیش از خود را بنوعی ارتقاء داد و نمایندگی کرد. از تظاهرات زنان علیه حجاب در اسفند ۵۷ تا جنبش شورایی کارگران تا برآمدهای انقلابی سالهای ۸۸، ۹۶ و ۹۸ در ایران تا قهرمانیهای زنان کوبانی، انقلابات بهار عربی برای کرامت انسانی و جنبش آکوپای در غرب که همه کوششهایی برای رهایی و آزادی بود شکل ارتقاء یافته خود را در انقلابی به رهبری و پیشتازی زنان یافتند که کوشید همه انسانها را ورای تعلقات و تعصبات ملی و مذهبی و مردسالارانه برای زندگی و آزادی متحد کند. کافیاست شعارها و مضامین مندرج در بیانیههای انقلاب زن زندگی آزادی در ایران، نظیر “منشور مطالبات حداقلی” ۲۰ تشکل کارگری و مدنی و “منشور حقوق پیشرو زنان” را با مضامین حرکات انقلابی پیشگفته مقایسه کنید تا ببینید چگونه انقلاب زن زندگی آزادی بر تارک همه تلاشهای شریف انسانهای دوره ما برای رهایی نشسته است.
جا دارد که در چهارمین سالگرد انقلاب زن زندگی آزادی همه مردم ساکن در چهارگوشه ایران و خارج از کشور را فرابخوانیم تا با غرور افتخار چهارمین سالگرد این تحول تاریخساز را گرامی بدارند. گرامیداشت زن زندگی آزادی نه فقط منشاء انرژی و تلاش مشترک همه ما برای رهایی از جمهوری اسلامی و جنگ و فلاکتی است که آفریده، بلکه الهامبخش مبارزه همه ما برای آزادی و رفاه و کرامت انسانی است که بسیار فراتر از جمهوری اسلامی میرود.
زنده باد زن زندگی آزادی!
حزب کمونیست کارگری ایران
۲۳ شهریور ۱۴۰۵، ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۶
حزب کمونیست کارگری ایران وب سایت رسمی حزب کمونیست کارگری ایران