حزب کمونیست کارگری ایران وب سایت رسمی حزب کمونیست کارگری ایران
پرستو احمدی، خواننده، به همراه هشت نفر دیگر از دستاندرکاران و نوازندگان “کنسرت کاروانسرا” به ۷۴ ضربه شلاق تعزیری، دو سال ممنوعالخروجی و دو سال محرومیت از فعالیت هنری محکوم شدهاند. حکمی که باید با اعتراض متحدانه همه ما مردم و نیروهای سیاسی اپوزیسیون روبرو شود و رژیم نکبت اسلامی مجبور به لغو آن گردد.
پرستو احمدی در سال ۱۴۰۳، همزمان با انتشار “کنسرت کاروانسرا”، در پیامی نوشته بود: “من، پرستو؛ دختری که میخواهم برای مردمی که دوستشان دارم بخوانم. این حقی است که نمیتوانستم از آن چشم بپوشم.”
او با حضور بیحجاب و با صدایی احساسی و اثرگذار، نه تنها یک اجرای هنری، بلکه بیانی از حق زندگی، حق انتخاب و حق حضور زن در عرصه عمومی و آواز خوانی را به نمایش گذاشت. حضوری که به شکلی نمادین، ساختار آپارتاید جنسیتی و سرکوبگرانه جمهوری اسلامی را به چالش کشید.
این کنسرت و واکنشهای پس از آن، جلوهای از تقابل آشکار میان خواست جامعه برای آزادیهای فردی و هنری و پلشتی و نکبت جمهوری اسلامی بود. تقابلی میان مردمی که آزادی، برابری و کرامت انسانی را حق مسلم خود میدانند و حکومتی که با تکیه بر مذهب ستم و تبعیض علیه زنان را به اوج رسانده و میخواهد جامعه را در قیود مذهبی و مردسالانه در اسارات نگه دارد.
این رویداد بار دیگر نشان داد که جامعه ایران، بهرغم همه فشارها و محدودیتها، خواهان زندگی آزاد، انسانی و برابر است؛ جامعهای که در آن هنر، بیان و حضور زنان بخشی طبیعی و جداییناپذیر از زندگی اجتماعی است. از این منظر، این کنسرت تصویری روشن از امکانهای یک آینده آزادتر و انسانیتر را در برابر جامعه گشود.
ضمن محکوم کردن شدید احکام کیفری صادره علیه پرستو احمدی و دیگر اعضای گروه همراه او، لازم است که همه نیروهای آزادیخواه و مردم شریف بهطور گسترده علیه این احکام ضدانسانی اعتراض کنند.
ما در کنار پرستو احمدی و سایر هنرمندان “کنسرت کاروانسرا” ایستادهایم و اعلام می داریم که این کنسزت یک کنش هنری ارزشمند و جلوهای از حق بنیادین انسان در بیان، خلاقیت و آزادی است.
مبارزه برای لغو این احکام قرونوسطایی، بخشی جداییناپذیر از مبارزه برای آزادی بیان، آزادی هنر و پایان دادن به سرکوب سیستماتیک در جامعه است؛ مبارزهای که همه نیروهای آزادیخواه باید در آن نقش فعال و متحدانه ایفا کنند.
۲۸ خرداد ۱۴۰۵ — ۱۸ ژوئن ۲۰۲۶
