زنده باد دختران تابوشکن بیساران 

در شرایطی که جمهوری اسلامی مانع حضور زنان در خیابان، موتورسواری و دوچرخه‌سواری بوده است اما زنان کردستان نیز مانند سایر زنان در شهرهای مختلف کشور بر خلاف خواست حاکمیت حرکت می‌کنند، موتورسواری و دوچرخه‌سواری زنان اکنون در کردستان نیز به حرکتی گسترده تبدیل شده است.

حضور دختران و زنان موتورسوار و دوچرخه‌سوار، محور یک حرکت اجتماعی است؛ پیامی است علیه بی‌حقوقی زن، علیه خرافات و مقررات و فرهنگ متحجر اسلامی، و علیه حکومت آپارتاید جنسیتی.

در نظام اسلامی، انواع و اقسام احکام و فتواهای شریعه علیه شادی و زندگی زنان و علیه حضور آنان در زمینه‌های مختلف صادر می‌شود. صدها امام جمعه و آخوند بیکار و مفتخور، از صبح تا شام مشغول اعلام دستورات شریعه هستند. مخالفت با موتورسواری و دوچرخه‌سواری زنان نیز در فهرست این احکام است؛

در ادامهٔ جنبش بزرگ علیه حجاب اجباری، شاهد عروج حرکت‌ها و جنبش‌های نوینی هستیم که با ابتکارات قابل‌توجه و در دسترس، در عرصهٔ عمومی علیه ستم، نابرابری و تبعیض جنسیتی به میدان آمده‌اند و شبکه‌ها و تشکل‌های گوناگونی برای تداوم و گسترش فعالیت خود شکل داده‌اند. 

جا دارد در چهارمین سالگرد خیزش زن زندگی آزادی زنان موتور سوار و دوچرخه‌سوار، گلگشت و یا حرکتهای جمعی را تدارک ببینند و حرکت موتورسواری و دوچرخه‌سواری را به همایشی برای گسترده کردن آن و گرامیداشت انقلاب ژینا/مهسا امینی تبدیل کنند. 

کمیته کردستان حزب کمونیست کارگری

٥ شهریور ١٤٠٥

٢٧ آگوست ٢٠٢٦

ضمیمه 

گزارش: دوچرخه‌سواری و موتورسواری زنان در روستای بیساران

زنان بیساران از سال ۸۷ به موتورسواری مشغولند. دو نفر از زنان روستا در همان سال راه را برای دیگران هموار کردند و بدین‌ترتیب بسیاری از زنان، ابتدا برای تسهیل کارهای روزانه و برای آنکه وابسته به مردان نباشند، موتورسواری را آغاز کردند؛ اما بعدها آن را همچون مردان، حق خود دانستند و از لذت موتورسواری دریغ نکردند.

در بیساران با زنان سخت‌کوشی روبه‌رو می‌شویم که با وجود همهٔ محدودیت‌های موجود، جسورانه به زندگی خود مسیر می‌دهند و مطیع آن نمی‌شوند. هرچند مورد ظلم قرار می‌گیرند و گاهگاه ناچار به پذیرفتن بایدها و نبایدها می‌شوند، اما کنترل و تسلط آنان بر شرایط زندگی‌شان بیشتر شده و اکنون بیش از گذشته برای خود و خواسته‌هایشان ارزش قائل‌اند.

با گشتی در روستا، در ساعت‌های خاصی از روز می‌توان زنان موتورسواری را دید که بر زیبایی روستا می‌افزایند؛ زنانی که هرچند حتی روی موتور نیز باید مراقب حرف‌وحدیث‌ها باشند، اما این تابوشکنی، پیروزی‌ای غیرقابل‌انکار است.

سمیه مرادی می‌گوید: «یک سال است که موتورسواری می‌کنم و آن را برای زنان عیب نمی‌دانم. در سرزمین ما رسم شده که بسیاری از زنان موتورسواری کنند. زنان برای رفتن به دشت و باغ‌ها و کمک به خانواده در کارهای کشاورزی از موتور استفاده می‌کنند».