حزب کمونیست کارگری ایران وب سایت رسمی حزب کمونیست کارگری ایران
مردم مبارز کردستان!
گزارشهای رسیده به رسانههای اجتماعی کمیته کردستان نشان میدهد که جمهوری اسلامی در هفتههای اخیر بر کنترلهای امنیتی در شهرها و روستاهای کردستان افزوده است. نیروهای نظامی و عوامل محلی حکومت با ایجاد ایستهای کنترل، زیر نظر گرفتن رفتوآمد مردم و افزایش حضور امنیتی، میکوشند فضای رعب و سکوت را بر جامعه تحمیل کنند.
این سیاست تازهای نیست. جمهوری اسلامی از نخستین روزهای حاکمیت خود با نظامی کردن کردستان و بهکارگیری شبکهای از نیروهای محلی، تلاش کرده است اعتراض، آزادیخواهی و همبستگی مردم را در هم بشکند. اما کارنامه چهار دهه گذشته نشان میدهد که این سیاست شکست خورده است. آنچه بارها ماشین سرکوب را به عقب رانده، قدرت مردم متشکل، اعتراض جمعی و همبستگی اجتماعی بوده است.
افزایش کنترلهای امنیتی در کردستان، بیش از آنکه نشانه اقتدار جمهوری اسلامی باشد، بیانگر هراس حکومتی است که از گسترش نارضایتی، همبستگی مردم و امکان شکلگیری دوباره اعتراضات اجتماعی بیم دارد. حکومتی که به نیروی مردم اعتماد ندارد، ناچار به گسترش فضای امنیتی و اتکا به عوامل سرکوب روی میآورد.
امروز نیز پاسخ مردم نباید عقبنشینی و انفعال باشد. پاسخ ما، گسترش همبستگی، حضور آگاهانه در کنار یکدیگر، دفاع از یکدیگر، تقویت ارتباطات اجتماعی و تبدیل هر محله، روستا، دانشگاه، مدرسه و محیط کار به سنگری برای همبستگی و مقاومت و تعرض است. نگذاریم هیچ انسان آزادیخواه در برابر فشار و تهدید تنها بماند.
حکومت میخواهد ترس را به جامعه تحمیل کند؛ ما باید اعتماد، همبستگی و امید را گسترش دهیم. آنان میخواهند مردم از یکدیگر فاصله بگیرند؛ ما باید پیوندهای خود را مستحکمتر کنیم. آنان میخواهند جامعه را منفعل کنند؛ ما باید با حضور جمعی و اعتراض سازمانیافته، این نقشه را ناکام بگذاریم.
عوامل سرکوب باید بدانند که جامعه کردستان آنان را بهعنوان بخشی از ماشین سرکوب میشناسد و هرچه بیشتر در خدمت ارعاب مردم قرار گیرند، بیش از پیش با انزوای اجتماعی و نفرت عمومی روبهرو خواهند شد. آینده از آنِ مردمی است که برای آزادی، برابری و کرامت انسانی متحد ایستادهاند، نه از آنِ کسانی که بقای خود را در سرکوب مردم جستوجو میکنند.
کردستان بارها نشان داده است که هر زمان مردم دست در دست هم دادهاند، سیاست ارعاب حکومت به شکست انجامیده است. امروز نیز راه پیروزی، اتحاد، سازمانیافتگی، همبستگی و حضور فعال مردم در صحنه است. قدرت واقعی در جامعه است و هیچ نیروی سرکوبگری توان ایستادگی در برابر اراده متحد مردم را ندارد.
پاسخ مردم کردستان به سیاست ارعاب، نه سکوت که همبستگی بیشتر است؛ نه عقبنشینی که حضور پررنگتر در کنار یکدیگر؛ نه پراکندگی که سازمانیافتگی اجتماعی. هر محله، هر روستا، هر دانشگاه و هر محیط کار میتواند سنگری برای همبستگی، دفاع از آزادی و ناکام گذاشتن سیاست ترس باشد. آینده را نه نیروهای سرکوب، بلکه اراده متحد مردم رقم خواهد زد.
کمیته کردستان حزب کمونیست کارگری ایران
۶ مرداد ۱۴۰۵
۲۸ ژوئیه ۲۰۲۶
