حزب کمونیست کارگری ایران وب سایت رسمی حزب کمونیست کارگری ایران
اعتصاب زندانیان واحد دو قزلحصار علیه اعدام و برای نجات همبندی های خود که برای اجرای حکم به انفرادی برده شده اند، بعد از ۱۱ روز همچنان ادامه دارد. این اعتصاب تحرک گسترده ای در جنبش علیه اعدام ایجاد کرده و موجی از همبستگی و اتحاد علیه اعدام را شکل داده است. آخرین نمونه آن بیانیه ۹ تشکل کارگری- اجتماعی- دادخواهی در یکم مرداد ماه در حمایت از اعتراض این زندانیان و علیه اعدام است. این بیانیه تحت عنوان “پژواک صدای زندانیان قزلحصار و خانوادههایشان باشیم: نه به اعدام ” منتشر شده و در بخشی از آن چنین آمده است:” ماشین کشتار از ترس مقابله با مردم معترض با بهره گیری از شرایط جنگی که آنرا فرصت و نعمتی برای سرکوب میداند به صدور و اجرای احکام اعدام سرعت بخشیده و به جرم ابتداییترین رفتار انسانی مثل پناه دادن و کمک به مجروحین تا بهانههایی چون مواد مخدر و … احکام اعدام صادر میکند”. این بیانیه ضمن اشاره به کارزار سه شنبه های نه به اعدام که دامنه اش در صد و سی امین هفته به ۵۹ زندان کشیده شده و میثاق صدها نهاد و سازمان و محفل با پیمان آوریل اعدام را ننگ حکومت و هر حکومت دیگری خوانده که تنها راه بقای خود را فقط در استمرار و تشدید خشونت میبیند. و در همانجا بر همصدایی با زندانیان قزلحصار برای حق حیات تاکید کرده است.
در بخش دیگری از این بیانیه چنین آمده است: “حکومتی که دهها هزار انسان را در خیابانها طی دو روز سلاخی کرد در وحشت از دادخواهی و مطالبهی حق زندگی ما، ادامه کشتار را با پوشش حقوقی و احکام قضایی برایمان تیز کرده تا مبارزات ما را به سکوت بکشاند ولی خود بهتر میداند که چنین نخواهد شد و هر دم شعله انقلاب مردم فروزانتر خواهد گشت. همه با هم علیه اعدام به صف شویم. سایه این قتل حکومتی را برای همیشه از سر زندگیمان دور کنیم .خانواده های محکومین به اعدام را تنها نگذاریم، اعدام برای هر کس و هر بهانهای، قتل حکومتی است.”
در بخش پایانی این بیانیه با اشاره به اضطراری بودن شرایط اشاره کرده و مینویسد:”باید کاری کرد. برای نجات جان زندانیان و علیه اعدام به اعتراض برخیزیم، اعتصاب، آکسیون، شعارنویسی و هر حرکتی که بتواند ارابهی اعدام را در هم شکند، ارزشمند است. ما امضا کنندگان به همراهی خانوادههای زندانیان محکومین به اعدام و دادخواهان دست در دست کارگران، معلمان، دانشجویان، بازنشستگان، پرستاران و زنان شجاع سرزمینمان در حمایت از زندانیان قزلحصار، با فریاد “علیه اعدام، زنده باد زندگی” متحدانه برای لغو و پایان دادن به اعدام و پیشبرد مبارزات برحقمان، همصدا میشویم.”.
امضا کنندگان این بیانیه عبارتند از: اتحاد بازنشستگان، انجمن برق و فلز کرمانشاه، اعدام نکنید، دادخواهان، شورای بازنشستگان ایران، شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی نفت، شورای سازماندهی اعتراضات کارگران غیر رسمی نفت (ارکان ثالث)، شورای هماهنگی اعتراضات پرستاران، ندای زنان ایران.
قبلا نیز شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان طی بیانیه ای در حمایت از کارزار سه شنبه های نه به اعدام و اعتصاب زندانیان قزلحصار در محکومیت اعدام، خواستار توقف فوری تمامی احکام اعدام در حال اجرا با هر عنوان اتهامی (سیاسی یا عمومی) و بازنگری جدی در پروندههای مرتبط است.
اعتصاب زندانیان قرلحصار از ۲۲ تیر آغاز شده و حال شماری از زندانیان وخیم گزارش میشود، با حمایت گسترده و جهانی خود کاری کنیم که بیش از این جان و زندگی این زندانیان آسیب نبیند . حمایت دیگر زندانها بصورت بست نشستن و شعاردهی، پیوستن بیشتر به کارزار سه شنبه های نه به اعدام، اعتراضات خانواده ها در مقابل در زندانها در همبستگی با زندانیان محکوم به اعدام، دست از کار کشیدن و تعطیلی محیط های کار ، بدست گرفتن بنرهای نه به اعدام در مقابل زندانها ، فریاد شعارهای اعتراضی علیه اعدام در تجمعات اعتراضی خیابانی همگی از جمله اشکالی است که ابعاد اجتماعی تری به اعتراض علیه اعدام ها میدهد. کارزار جهانی علیه اعدام نیز همصدا با داخل ایران در حرکت است. علاوه بر فراخوانهای اعتراض به برپایی پیکتهای اعتراضی و تحصن و غیره، اخیرا بیش از ۳۰۰ فعال و کنشگر سیاسی، همچنین ۴۳ نهاد، سازمان و حزب، با انتشار بیانیهای از اعتصاب زندانیان قزلحصار برای توقف فوری اعدامها حمایت کرده و خواستار لغو تمامی احکام اعدام شدند.
در این بیانیه، با تأکید بر حق بنیادین حیات، آمده است:”مجازات اعدام، صرفنظر از نوع اتهام یا شرایط پرونده، مجازاتی شنیع، ضد انسانی و مغایر با کرامت انسانی است و باید بهطور کامل لغو شود. در ایران، اعدام جنایت سازمانیافته دولتی علیه مردم است.”
در این بیانیه ضمن حمایت از اعتصاب و اعتراض زندانیان قزلحصار و اعتراضات در دیگر زندانها در مسیر توقف اعدامها بر رسیدگی فوری به وضعیت سلامت زندانیان اعتصابی، رعایت حقوق انسانی آنان و پایان دادن به سیاست اعدام و سرکوب در ایران تاکید شده است.
جمهوری اسلامی در اوج استیصال دست به اعدام و سرکوب میزند. علاوه بر محکومین به اعدام مواد مخدر شماری از معترضین بازداشتی انقلاب زن زندگی آزادی و خیزش دیماه نیز به اعدام محکوم شده اند. از جمله در بیستم تیرماه دوازده نفر از این معترضین در پرونده موسوم به «میدان علیخانی» در زندان دستگرد اصفهان جهت اجرای حکم اعدام به انفرادی منتقل شده اند که دو تن از آنان به نامهای گلمحمد محمدی و عرفان اسفندیاری به دار آویخته شدند و خانواده های دو نفر دیگر از این متهمان برای دیدار آخر با عزیزان خود احضار شده اند. با بازتاب گسترده اعتراض علیه اعدام ها کمیته حقیقتیاب سازمان ملل درروز پنجشنبه ۲۳ ژوئیه ۲۰۲۶ (۱ مرداد ۱۴۰۵) طی بیانیهای خواستار توقف فوری اجرای حکم اعدام متهمان اصفهان شد. وسیعا به جنبش علیه اعدام بپیوندیم.
حزب کمونیست کارگری ایران
۲ مرداد ۱۴۰۵، ۲۴ ژوئیه ۲۰۲۶
