طبق گزارشات منتشر شده همزمان با آغاز سال تحصیلی جدید و تشدید بحران معیشتی در سطح جامعه ، تعداد قابل توجهی از معلمان و کادر درمان در استانهای مختلف کشور با انتشار تصاویری از خود در شبکههای اجتماعی اعلام کردند که استعفا داده و همکاری خود با وزارت آموزش و پرورش و وزارت بهداشت را پایان دادهاند.
این افراد استعفای خود را مستقیما اعتراضی به وضع موجود کشور، سطح نازل حقوقها و وضعیت فاجعهبار معیشتی و نیز شرایط شغلی غیرقابل تحمل موجود اعلام کردهاند. ابعاد و گستردگی این استعفاهای جمعی هنوز روشن نیست.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ضمن گزارش این خبر مینویسد:” معلمان، کادر آموزشی و دلسوزانی که با سالها تجربه و عشق به کلاس و دانشآموزان پا به عرصه تعلیم و تربیت گذاشته بودند، اکنون در مواجهه با شرایط نامناسب، بیتوجهی سیستماتیک حاکمیت به نهاد آموزش و معیشت، و فشارهای طاقتفرسا، راهی جز تسلیم استعفا و ترک کلاسی که جانشان به آن بسته بود، پیش روی خود نمیبینند.
برخلاف ادعاهای مسئولان وزارت آموزش و پرورش، بحران موجود ناشی از «تحریک دشمن» نیست؛ بلکه برآمده از: حقوق و دستمزدهای زیر خط فقر و معیشت خفهکننده، بیتوجهی کامل به کیفیت آموزش، کالاییسازی و تبعیض آموزشی، غرق کردن معلمان در بوروکراسیهای بیحاصل و فرمبازیهای اداری بهجای تمرکز بر پرورش، برخورد امنیتی، پروندهسازی، اخراج، تعلیق و بازداشت فعالان صنفی و معلمان معترض، است.”
در خاتمه شورای هماهنگی خالی شدن کلاسهای درس از معلمان با تجربه را نتیجه سیاست های مخرب آموزش و پرورش دانسته و ضمن هشدار نسبت به پیامدهای جبرانناپذیر این فروپاشی آموزشی، پشتیبانی کامل خود را از مطالبات به حق معلمان اعلام کرده و حاکمیت را مسئول اصلی انباشت این حجم از نارضایتی و بحران در جسم و روح بدنه آموزشی کشور دانسته است.
محمد حبیبی سخنگوی شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان نیز با اشاره به موج استعفای معلمان در رابطه با شدت سرکوبگری های حکومت در قبال معلمان میگوید: “وقتی عیادت از یک همکار هم با بازداشت پاسخ میگیرد، مسئله فقط سرکوب یک تجمع نیست؛ مسئله ترس از پیوند انسانی معلمان است.”. آخرین نمونه این سرکوبگریها دستگیری شش نفر از معلمان در نورآباد ممسنی است که هنوز سه نفر از آنان به اسامی رسول بداقی، غفار دیندار و شکرالله احمدی، بازرس شورای هماهنگی، همچنان در بازداشت به سر میبرند و سه نفر دیگرشان به اسامی علی حسن بهامین، علی صفری و حجت سادات با قرار وثیقه سنگینی آزاد شده اند.
حزب کمونیست کارگری ایران این سرکوبگریها را بشدت محکوم میکند و حمایت قاطع خود را از معلمان و خواستهای برحقشان اعلام میکند. حزب همچنین بویژه بر حفظ اتحاد معلمان و همبستگی و همصدایی خانواده های دانش آموزان و بخش های مختلف جامعه با اعتراضات و خواستهای معلمان تاکید میکند.
۵ اکتبر برابر با سیزدهم مهرماه روز جهانی معلم است. امسال، روز جهانی معلم با شصتمین سالگرد تصویب توصیهنامه مشترک سازمان بینالمللی کار (ILO) و یونسکو درباره جایگاه معلمان همزمان است. سندی که همچنان بر حقوق، استقلال حرفهای، شرایط کاری، امنیت شغلی و مشارکت معلمان در سیاستگذاری آموزشی تأکید دارد.
از همین رو شعار روز جهانی معلم در سال ۲۰۲۶ چنین است: ؛ایستادن در کنار معلمان: ۶۰ سال حمایت از حرفه معلمی، ارتقای جایگاه معلمان و بازآفرینی فرداهایمان.
آموزش بینالملل تأکید کرده است که روز جهانی معلم ۲۰۲۶ فرصتی است تا از دولتها خواسته شود اصول توصیهنامه ۱۹۶۶ را بهطور کامل اجرا کنند و تضمین نمایند که معلمی حرفهای محترم، جذاب و پایدار باشد.
آموزش بینالملل همچنین تأکید کرده است که ارتقای جایگاه معلمان مستلزم تحقق عدالت جنسیتی است.
آموزش بینالملل امسال به همراه سازمان بینالمللی کار (ILO) و دیگر نهادها و کنشگران حوزه آموزش، در مراسم رسمی جهانی روز معلم در مقر یونسکو در پاریس شرکت می کنند و روز معلم را گرامی خواهند داشت.
افزایش حقوقها به بالای سبد معیشتی که امروز صحبت از ۱۵۰ میلیون تومان در ماه است، درمان و تحصیل رایگان، پایان دادن به امنیتی کردن مبارزات و آزادی معلمان زندانی و همه زندانیان سیاسی، پایان دادن به اختلاسها و دزدی ها و آموزش رایگان، غیر ایدئولوژیک، غیر کالایی و مدرن خواستهای مهم معلمان در ایران است که همواره در اعتراضاتشان و بیانیه هایی که منتشر کرده اند بر آنها تاکید کرده اند. معلمان صدای اعتراض کل جامعه هستند .
روز جهانی معلم، فرصتی برای تجدید همبستگی و مطالبه حقوق و جایگاه شایسته معلمان و آموزش رایگان و باکیفیت برای همگان است. با همبستگی سراسری در سطح جامعه روز معلم را در ایران به روز ایستادن در کنار معلمان تبدیل کنیم.
حزب کمونیست کارگری ایران
۷ مهر ۱۴۰۵، ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۶
حزب کمونیست کارگری ایران وب سایت رسمی حزب کمونیست کارگری ایران